سه شنبه 3 ارديبهشت 1398 - 18 شعبان 1440 - 23 آوریل 2019
اوقات شرعی 
 
 آرشیوتاريخ عاشورا

کلمه کلیدی
:
 از
 تا 


مجلس سى و دوم : و لعن الله امة اسرجت و الجمت و تنقبت و تهياءت لقتالك (لعن لشكر پسر سعد)(816)
و خدا لعنت كند گروهى را كه اسبها را زين كردند و لجام زدند و براه افتادند و خود را آماده براى مقاتله با شما كردند / شرح : اسراج اشتقاق از لفظ سرج است و سرج به فتح سين و سكون راء زين اسب را گويند و جمع آن سردج است و سراج كسى را گويند كه زين ميسازد و چون گويند ((اسرج الفرس جعله اسرج )) پس معنى چنين ميشود كه خدا لعنت كند آنهايى كه زين اسبهاى خود را محكم بستند اين مسلم است كه هر اسب سوارى بايد اسبش زين داشته باشد پس اينكه ميفرمايد:
شنبه 11 آبان 1392
مجلس سى و يكم : و لعن الله شمرا (كشته شدن حسين مظلوم (ع ) بدست شمر ملعون)(433)
خدا لعنت كند شمر را / شرح : نام ذى الجوشن شرجيل بن الاعوار الضبابى بود. در اسدالغابة ميگويد كه او را ذى الجوشن گفتند زيرا سينه او برآمدگى داشت . و در شرح قاموس ميگويد اول عربى كه زره بتن كرد شرجيل بود، باينجهت او را ذى الجوشن نام نهادند و بعضى ديگر ميگويند چون كسرى به او زره داد نامش ذى الجوشن شد . در اسدالغابة است كه بعد از جنگ بدر ذى الجوشن كه مشترك بود نزد پيغمبر (ص ) آمد و كره اسبى بنام ((قرحا)) نزد آنحضرت آورد، ...
شنبه 11 آبان 1392
منابع و کتاب شناسی : جريان شناسي فكری معارضان قيام كربلا(1870)
1 ـ قرآن مجيد . 2 ـ ابطحى، سيد محمد على موحد; تهذيب المقال فى تنقيح كتاب الرجال; قم، انتشارات سيد الشهداء عليه السلام، 1412 . 3 ـ ابن ابى حاتم رازى، عبد الرحمن (م. 327هـ); كتاب الجرح و التعديل; بيروت، دار الكتب العلمة، [بى تا] . 4 ـ ابن ابى الحديد، عبدالحميد بن محمد (م. 656هـ); شرح نهج البلاغة; تحقيق محمد ابوالفضل ابراهيم، قم، مكتبة آية العظمى المرعشى النجفى،[بى تا] .
شنبه 11 آبان 1392
ضميمه : منع آب از عثمان و موضع اميرالمؤمنين(1951)
همان طور كه گفتيم، يكى از بارزترين نمادهاى تفكر عثمانى در كربلا منع آب از امام و سپاهش بود كه به بهانه انتقام خون عثمان و كشته شدن او با لب تشنه انجام شد . اكنون بر اساس منابع شيعه و سنى، براى هر فرد منصفى آشكار است كه خون عثمان تنها بهانه اى بيش نبود كه امويان آن را براى دست يابى به قدرت، شعار خود قرار دادند و از اميرالمؤمنين و اهل بيت و شيعيانشان خون عثمان را طلب مى كردند.
شنبه 11 آبان 1392
فصل چهارم : بازتاب تفكر عثمانى در كربلا 3 ؛ شعر سياسى عثمانى و علوى(1823)
چنانچه به اشعار و رجزهاى جنگ جمل و صفين توجه كنيم، خواهيم ديد كه همان ادبيات سياسى ـ مذهبى در كربلا ظهور و بروز كرده و منشأ آن ها يك تفكر است . نمايندگان تفكر شيعى و عثمانى در دو جنگ جمل و صفين از اصطلاح «دين على» و «دين عثمان» در اشعار و رجزهاى خود استفاده مى كردند و به هنگام مبارزه، از آن سخن مى گفتند.
شنبه 11 آبان 1392
فصل چهارم:بازتاب تفكر عثمانى در كربلا 2؛ظهور انديشه هاى سياسى عثمانى وعلوى درمناظرات و گفت وگوها(1910)
به تحقيق ، آنچه در كربلا رخ داد يك تقابل نظامى صرف دو سپاه برابر نبود. بلكه آنچه در پس اين تقابلِ به ظاهر نظامى قرار داشت، تقابل دو انديشه و تفكر بود كه در كربلا، رو در روى هم قرار گرفتند . پيش از رسيدن امام به كربلا وقتى مالك بن نسير بَدّى كندى نامه عبيدالله را مبنى بر در تنگنا قرار دادن امام و اصحابش در يك سرزمين خشك و به دور از آب، به دست حر رساند و حر امام را از مضمون نامه آگاه كرد، ابوالشعشاء يزيد بن زياد مهاصر كندى، مالك را به خاطر رساندن اين نامه مورد سرزنش قرار داد.
شنبه 11 آبان 1392
فصل چهارم : بازتاب تفكر عثمانى در كربلا 1 ؛ نمادها و شعارهاى مذهب عثمانى در كربلا(596)
تفكر عثمانى در كربلا به جهت تقابل مستقيم با تشيع واقعى، بسيار محسوس تر و آشكارتر ظهور و نمود پيدا كرد. نصوص و شواهدى كه در اين باره وجود دارد و در ادامه به آن خواهيم پرداخت، جاى هيچ گونه شك و ترديد باقى نمى گذارد كه بر سپاه عمر بن سعد ـ حداقل بر بخش قابل توجهى از اشراف و فرماندهان و پيادگان و سواره نظام ـ چنين تفكرى حاكم بوده است . اين سياستى بود كه از ابتدا بنى اميه آن را دنبال مى كردند; معاويه خونخواهى عثمان را به عنوان خليفه مظلوم!
شنبه 11 آبان 1392
فصل سوم : بازتاب تفكر عثمانى در كوفه 2 ؛ نُمود تفكر عثمانى در نامه هاى ارسالى به امام حسين(ع)(529)
تفكر عثمانى را از نامه هاى ارسالى براى امام حسين(عليه السلام) نيز مى توان دريافت. شايد اين سؤال به نظر رسد كه نويسندگان نامه ها از چه جايگاهى در اين موضوع برخوردارند؟ به عبارت ديگر، قرار گرفتن نام اشراف كوفه ـ چون شبث ابن ربعى و حجار بن ابجر و اسماء بن خارجه و عمرو بن حجاج زبيدى و ... ـ در كنار نام سليمان بن صرد و مسلم بن عوسجه و حبيب بن مظاهر كه براى امام نامه نوشتند، چگونه قابل توجيه است و آيا مى توان اين دو گروه را از يك حزب سياسى در كوفه دانست؟
جمعه 10 آبان 1392
فصل سوم : بازتاب تفكر عثمانى در كوفه 1 ؛ بازتاب تفكر عثمانى در سركوب قيام مسلم(496)
با توجه به توضيحاتى كه در باره ى پيشينه تفكر عثمانى در كوفه بيان شد، بهتر مى توان اين واقعيت را تبيين كرد كه نمايندگان اين تفكر، نقش مهمى در سركوب نهضت امام حسين(عليه السلام) و مسلم در كوفه و كربلا ايفا كردند. با شروع حركت مسلم و قيام او بر ضد ابن زياد، به يك باره شاهد ظهور و فعال شدن نمايندگان اين تفكر در كوفه مى شويم. همان گونه از شرح حال آنان دانسته شد، افرادى كه مأمور ضربه زدن به قيام مسلم و پراكنده نمودن مردم از دور او بودند...
جمعه 10 آبان 1392
فصل دوم : تغيير هويت سياسى ـ فرهنگى كوفه 4 ؛ آشنايى با عثمانى مذهبان نقش آفرين در حادثه كربلا(620)
22 ـ شمر بن ذى الجوشن ضبابى مرادى، ابوالسابعه / ([194]) شمر زنازاده بود. ([195]) وى دچار پيسى بود و به همين جهت وقتى امام حسين (عليه السلام) او را در كربلا ديد، فرمود: «الله اكبر! رسول خدا(صلى الله عليه وآله) راست گفت كه گويا سگ پيسى را مى بينم كه خون اهل بيتم را مى خورد.» ([196]) شمر همانند ديگر امويان و عثمانيان بر ضد حجر شهادت داد. ([197])جنايات او در كوفه و كربلا نيز مشهور است. در كربلا، وقتى نافع بن هلال به دست نيروهاى عمر بن سعد اسير شد، شمر او را شهيد كرد. بنابر مشهور، او سر مقدس امام حسين را از تن جدا كرد.
جمعه 10 آبان 1392