شنبه 5 بهمن 1398 | Saturday, 25 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : يکشنبه 22 اسفند 1389     |     کد : 8569

اخلاص در عبوديت

اخلاص در عبوديت

درس شصت و يكم : قال فعبزتك لاءغوينهم اءجمعين الا عبادك منهم المخلصين (224)

درس شصت و يكم : قال فعبزتك لاءغوينهم اءجمعين الا عبادك منهم المخلصيناخلاص در عبوديت - شيطان گاهى حرف راست مى زند. يكى از حرفهاى راست شيطان اين جاست كه مى گويد: من همه بندگان و مخلوقات خدا را گول مى زنم ، همه گرفتار اغواى من شوند. نقشه هاى ما سياه و سفيد و مرد و زن را فرا مى گيرد؛ نقشه هايى است عمومى . اين ادعاى شيطان است و مثل اين كه حقيقت و واقعيت دارد. شيطان در اين كلام راستگوست ؛ مگر بندگان با اخلاص كه مستثنا هستند.
اخلاص همان توحيد عملى است ؛ يعنى در اعمالى كه براى عبوديت حق انجام مى دهد، غير از خداى تعالى كسى در آنها سهمى ندارد. عبادتهاى اسلام همه سازنده نفوس انسانى و الهى است . نماز و روزه و حج و جهاد...، همه سازنده اند؛ يعنى نهاد انسان را مى سازند و باطن او را اصلاح مى كنند. در نفوس الهى ، شرور و فساد نيست . ولى عباداتى سازنده است كه اخلاص در آنها باشد. اگر بشر در عمل خود، غير خدا را شركت ندهد، عبادات ، او را از مرحله حيوانيت به مرحله انسانيت نائل مى كند.
شريك عمل ممكن است مخلوق حق باشد، ممكن است اقتصاد باشد، ممكن است مقام باشد، كه اگر در كارهاى خدا شركت كند، عمل را از اخلاص خارج مى كند. مقدار كمى از نماز با اخلاص ، بشر را از محرمات الهى نهى كند، از غيبت و تهمت نهى كند، بايد با آن تقوا و ايمان پيدا كند. اگر كسى نماز خوانده است و ديد سازنده نيست ، بداند نمازش معيوب است . قبولى اعمال از همين جا تجربه مى شود. اگر ظواهر و منويات او مورد رضاى حق است ، اين نماز، نماز پاكى است . عبادات اسلام براى اين است كه انسان بسازد.
بركات اخلاص
تظاهر به عبادت ، آن نتايج مطلوب را ندارد. بزرگترين نعمتهاى حق ، ايمان و ورع و تقوا و اخلاق است ؛ يعنى آنچه صالحان و اوليا و انبيا داشته اند. محروميت از ايمان و هدايت و تقوا و كمال انسانيت است . همه نعمتهاى الهى ، اقتصاد نيست . همه نعمتهاى الهى ، جهان مادى نيست . غير از جهان مادى و ماديات ، روحانيت هم هست . بى خبرى از روحانيت الهى ، محروميت است . اگر بخواهيد از اين محروميت الهى نجات پيدا كنيد، بايد بندگى خدا كنيد؛ بندگى با اخلاص كه هيچ موجودى و هيچ وهمى در كارها سهيم خدا نباشد. اين چنين عملى ، منشا بركات الهى است ؛ نه بركتى كه منحصر در اقتصاد باشد؛ بلكه بركاتى كه به انبيا عطا شده است ؛ بركات علمى ، بركات حكمت الهى ، قدرتهاى الهى ، استجابت دعا و امثال اينها.
عمل را بايد با اخلاص انجام داد. توحيد عملى همين اخلاص در عمل است . براى كارها سه چهار جور حساب باز نكن كه هم بخواهى خدا را راضى كنى ، هم صاحبخانه را و هم همسايه را. هيچ كس راضى نمى شود. اگر عمل فقط روى حساب خدا باشد، قدرت الهى را متوجه شما مى كند. به جاى مردمدارى ، رضاى خدا را در نظر بگير. اگر رضاى خدا را در نظر گرفتيد، مردم سراغ شما مى آيند. اين در صورتى است كه اخلاص پيدا كنيد، طهارت باطن پيدا كنيد، زبانت در اختيار باشد، مالكيت نفس پيدا كنى ، طهارت باطن پيدا كنيد، زبانت در اختيارت باشد، مالكيت نفس پيدا كنى ، در برابر حوادث جهانى ديوانه وار حركت نكنى ، دست و چشم و زبان در اختيار شما باشد، اقتصاد در اختيار شما باشد.
فبعزتك لاءغوينهم اءجمعين الا عبادك منهم المخلصين . اين نداى شيطان است كه همه را فريب مى دهيم ، مگر بندگان با اخلاص را كه عبوديت خدا را اختيار كنند و براى غير خدا در عبوديت آنان سهمى نباشد. اين منشاء بركات است ، منشاء ايمان و علوم الهى است . اقتصاد هم در دستگاه خدا هست . خدا هم اقتصاد دارد: و من يتق الله يجعل له مخرجا و يرزقه من حيث لايحتسب (225) شما غصه نان را نخور. اگر تقوا پيدا كنى ، نان به در خانه ات مى آيد. خدا همه را موفق كند. مخصوصا آقايان كه قصد مسافرت براى تبليغات دارند. رعايت كنند. با اخلاص ، تبليغات اسلام را بكنند. خدا مؤ نه همه آنها را تضمين مى كند.
منابع
224- ((گفت : به عزتت سوگند، همه آنان را گمراه خواهم كرد، مگر بندگان خالص تو، از ميان آنها!)) سوره ص ، آيه 82 و 83.
225- ((و هركس تقواى الهى ريشه كند، خداوند راه نجاتى براى او فراهم مى كند، و او را از جايى كه گمان ندارد روزى مى دهد.)) سوره طلاق ، آيه 2 و 3.


نوشته شده در   يکشنبه 22 اسفند 1389    
PDF چاپ چاپ