شنبه 10 اسفند 1398 | Saturday, 29 February 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : شنبه 20 آذر 1389     |     کد : 6895

نقش طلحه و زبير در كشتن عثمان

نقش طلحه و زبير در كشتن عثمان

نقش طلحه و زبير در كشتن عثمان
به گواهى تاريخ ، طلحه و زبير نخستين كسانى بودند كه آب را بر عثمان بستند و سرپرستى مردم را در محاصره خانه خليفه بر عهده داشتند. (912)
طلحه كليدهاى بيت المال را تصرف كرد و مردم نزدش گرد آمدند تا سهم خود را از بيت المال بگيرند. در آن حال على عليه السلام در باغ هاى بيرون مدينه مشغول كشاورزى بود كه به وى خبر دادند عثمان از سوى طلحه در استفاده از آب در تنگنا قرار گرفته و از تو كمك خواسته است . على عليه السلام بى درنگ به شهر آمد و طلحه را توبيخ كرد و در بيت المال را شكست و اموال را ميان مردم تقسيم كرد.
در حقيقت طلحه سخت مى كوشيد كه از نارضايتى مردم براى به قدرت رسيدن خود استفاده كند. (913) تاريخ نگاران او را سر سخت ترين فرد مخالف عثمان به شمار آورده اند. (914)
وى در ايام محاصره منزل عثمان ،در مسجد مدينه به اقامه نماز جماعت مى پرداخت . (915)
امام على عليه السلام پيرامون دخالت طلحه در كشتن عثمان و انگيزه او فرموده است :
در ميان مردم كسى آزمنده تر از او به كشتن عثمان نبود. خواست در آن چه خود در آن دخالت آشكار داشت مردمان را به خطا فرو اندازد. (916)
به خدا طلحه براى طلب خون عثمان وارد ميدان نشد مگر از بيم اين كه خون عثمان را از او بجويند. زيرا او در معرض اتهام و در ميان مردم بيش از ديگران بر قتل عثمان حريص بود. (917)
بلاذرى مى نويسد : هيچ يك از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله از نظر مخالفت و ستيزه با عثمان ، به مرتبه طلحه و زبير نمى رسيدند. (918)
ابن ابى الحديد مى گويد : عثمان در هنگام محاصره مى گفت : واى بر من از دست آن پسر حضرمى !چه قطعه هاى طلا كه به او دادم و او حال مى خواهد خون مرا بريزد و مردم را به كشتن من وا مى دارد.
حقيقت آن است كه پس از آن كه خليفه دوم در طرح خود طلحه را نامزد خلافت ساخت ، آرزوى رسيدن به زمامدارى ،او را سخت به خود مشغول داشت . با انتخاب عثمان ،حس رقابت و كينه ،وى را رنج مى داد تا آن كه عثمان را به قتل رساند. بهترين زمانى كه وى براى فرا رسيدن آن لحظه شمارى مى كرد ، روزگارى است كه عثمان كشته شده و او به خلافت انتخاب گرديده باشد. با رويكرد مردم به على عليه السلام ،بردبارى وى به سر آمد و با على عليه السلام به جنگ پرداخت .
امام على عليه السلام مى فرمايد:
اگر طلحه معتقد بود ريختن خون عثمان مباح است برايش روا نبود كه در راه انسانى كه خونش مباح حلال است پيمان شكنى كند و جنگ بر پا نمايد. و اگر معتقد به حرمت خونش بود بر او واجب بود كه مردم را از پيرامون عثمان دور كند و تا زنده بود مردم را از او باز دارد ، كه چنين كارى نكرد. و اگر در اين شك داشت بر او لازم بود انزوا اختيار كند و به كنارى رود. (919)
ابن ابى الحديد مى نويسد :
نمى توان گفت طلحه ، پيشتر ريختن خون عثمان را مباح مى دانست و سپس آن را ناروا دانسته و در صدد قصاص از كشندگان وى برآمده است . زيرا با اين فرض ، خود وى سزاوار قصاص مى شد. نيز كسى از طلحه نقل نكرده كه گفته باشد از كرده خود نسبت به عثمان پشيمان شده ام . (920)


منابع
912- تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 175.
913- تارخ الامم و الملوك ،ج 4 ، ص 431.
914- العقد الفريد ، ج 4 ، ص 280 ت الكامل فى التاريخ ، ج 2 ،ص 291 ،تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 175.
915- تاريخ الامم و الملوك ، ج 4، ص 371 و 379.
916- نهج البلاغة ، خطبه 174 ،ترجمه شهيدى ،ص 180.
917- همان .
918- انساب الاشراف ، ج 5 ، ص 81 ،90.
919- شرح نهج البلاغة ،صبحى صالح ، خطبه 9.
920- شرح نهج البلاغة ،ج 10 ، ص 9.


نوشته شده در   شنبه 20 آذر 1389    
PDF چاپ چاپ