يکشنبه 29 دي 1398 | Sunday, 19 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : پنجشنبه 18 آذر 1389     |     کد : 6843

نزول سوره برائت (توبه)

نزول سوره برائت (توبه)

نزول سوره برائت
از وقـايـع سـال نـهـم هـجـرت نـزول سـوره مـبـاركـه تـوبـه اسـت كـه حـضـرت اول ابـوبـكـر را بـه خـواندن آن بر مشركان در مكه ماءمور كرد و سپس از او گرفت . امين الاسـلام طـبـرسـى در مـجمع البيان در اول سوره توبه فرموده : مفسران و محدثان اتفاق دارنـد در ايـن كـه : چـون سـوره بـرائت نـازل گـرديـد رسـول خـدا آن را بـه ابـى بـكـر داد، سـپـس از وى گـرفت و به على بن ابيطالب عليه السلام داد... و امر كرده ده آيه از اول آن را بر مشركان بخواند و پيمان آنها را به طرف خودشان بيندازد.
مـرحـوم شـيـخ در ارشـاد فـرمـوده : از فـضـائل مـولا امـيـرالمـؤ مـنـيـن آن اسـت كـه رسـول خـدا صـلى الله عليه و آله سوره برائت را به ابى بكر داد تا به وسيله آن عهد مـشـركـان را (بـا شـرايـطـى ) بـه سوى خودشان انداخته و كان لم يكن بودن آن را اعلام نـمـايـد، ابـوبـكـر مـقـدارى از مـديـنـه دور شـده بـود كـه جـبـرئيل نازل شد و گفت : خداوند سلامت مى رساند و مى فرمايد: لايؤ دى عنك الا انت او رجـل مـنـك بـايـد يـا خـودت جـريـان را بـر مـشـركـان بـرسـانـى يـا مـردى از اهل تو. حضرت على بن ابيطالب را خواست فرمود: ناقصه غضباء من را سوار شو و خودت را بـه ابـى بـكر برسان و برائت را از او بگير و به مكه ببر و پيمان مشركان را به سـويـشـان بينداز و به ابى بكر بگو كه اگر خواست با تو باييد وگرنه به مدينه برگردد.
على عليه السلام خودش را به ابى بكر رسانيد، ابوبكر از ديدن او مرعوب شد و گفت : يـا ابـاالحـسـن مـنـظـورت از آمدن چيست ؟ آيا مى خواهى با من بيايى يا علت ديگرى دارد؟ فـرمـود: رسـول خـدا صـلى الله عـليـه و آله امـر كـرد خـودم را به تو برسانم و سوره بـرائت را گـرفـتـه به مردم ابلاغ كنم و تو را مخير نمايم در رفتن و برگشتن ، گفت : نـه پـس مـن بـه مـدينه برمى گردم . وچون به مدينه برگشت ، به محضر حضرت آمد و گـفـت : يـا رسول الله شما مرا به كارى اهل دانستيد كه مردم گردن دراز كرده به من نگاه مـى كـردنـد، چـون پـى آن كـار رفـتـم مـرا بـرگـردانـدى چه شده ؟ آيا درباره من آيه اى نـازل گـشـته است ؟ فرمود: نه ؛ ولى جبرئيل پيش من آمد و از خدا پيام آورد كه اين كار را بايد من انجام بدهم يا مردى از اهل من و على از من است و از طرف من فقط على مى تواند اين كار را بكند(710) .
مـنـظـور از خـوانـدن اول سـوره بـرائت ، قـطـع نـظـر از اعـلام بـيـزارى خـدا و رسـول از مـشـركـان ، ابـلاغ چـهـار مـطـلب بـود، اول : هـيـچ يـك از كـفـار حـق داخـل شـدن در كـعـبـه را نـدارد، دوم : مـشـركـان مـن بـعـد حـق بـه جـا آوردن اعـمـال حـج نـدارند، سوم كسى حق ندارد در حال عريان بودن بيت را طواف كند، چهارم : هر كه با رسول خدا صلى الله عليه و آله عهدى بسته عهدش تا آخر مراعات خواهد شد و هر كـه عـهـدى نـبـسـته فقط تا چهار ماه مهلت دارد و اگر اسلام نياورد كشته خواهد شد. موارد اول و دوم و چهارم اين مطالب در آيات 1 تا 28 سوره برائت آمده است .
چون آن حضرت به مكه آمد در عرفه ، و مزدلفه و روز قربان نزد قربان نزد جمره ها و در ايام تشريق ، سوره برائت را بر آنها خواند و مطالب را اعلام فرمود و در همه آن ها با صـداى بـلنـد نـدا مـى كـرد: بـرائة مـن الله و رسـوله الى الذيـن عـاهدتم من المشركين فسيحوا فى الارض اربعة اشهر...(711) .
نـاگـفـتـه نـمـانـد: ايـن مـاءمـوريـت كـه بـه عـلى عـليـه السـلام مـحـول گـرديـد، قـطـع از ايـن كـه : حـكـايـت از جـانـشـيـنـى امـام بـعـد از رسـول الله صـلى الله عـليـه و آله دارد، ايـن كـار يك مرد شجاع و بى باك و قوى و با ايمان مثل على عليه السلام را لازم داشت و از ابوبكر كه محافظه كارى بيش نبود، ساخته نبود. آرى فقط آن حضرت بود كه توانست بر مشركان فرياد كشيده و: برائة من الله و رسوله را بخواند.
منابع
710- ارشاد مفيد، به نقل بحارالانوار، ج 21 ص 275
711- سوره توبه آيه 1-2


نوشته شده در   پنجشنبه 18 آذر 1389    
PDF چاپ چاپ