يکشنبه 29 دي 1398 | Sunday, 19 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : پنجشنبه 18 آذر 1389     |     کد : 6822

در عزاى جعفر بن ابيطالب

در عزاى جعفر بن ابيطالب

در عزاى جعفر بن ابيطالب
هـنوز حدود دو سال از آمدن جعفر بن ابيطالب از حبشه مى گذشت كه پيكار موته پـيـش آمـد و در آن بـه لقـاء الله پـيـوسـت ، ايـن جـريـان ، رسـول خـدا صـلى الله عليه و آله را بسيار ناراحت كرد، وقتى كه خبر شهادت وى را به محضر آوردند به خانه جعفر آمد و به زنش اسماء بنت عميس فرمود: كجايند فرزندان من ؟ زن سـه پـسـر جـعـفـر را كـه عبدالله و عون و محمد نام داشتند به محضر آن حضرت آورد، رسول خداصلى الله عليه و آله دست بر سر آنها كشيد.
اسماء گفت يا رسول الله صلى الله عليه و آله طورى به سر آنها دست مى كشى گويا يـتـيـم شـده انـد؟! حـضـرت از زكاوت او تعجب كرد و فرمود: يا اسماء آيا ندانسته اى كه جـعـفـر رضـى الله عـنـه شـهيد شده است ؟ اسماء شروع به گريه كرد، حضرت فرمود: گريه نكن اسماء گفت : يا رسول الله صلى الله عليه و آله اى كاش مردم را جمع كرده و فضيلت جعفر را به آن ها خبر ميدادى تا فضيلتش فراموش نشود، باز حضرت از زكاوت او تـعـجـب كـرد، بـعـد فـرمـود: بـراى خـانـواده جـعـفر طعام ببريد و آن سنت و شريعت شد (639) مـرحـوم مـجـلسـى (640) آن را از مـحـاسـن نقل كرده است .
هـشام بن سالم از امام صادق عليه السلام نقل مى كند: چون جعفر بن ابيطالب از دنيا رفت رسـول خـدا صـلى الله عـليـه و آله فـاطمه عليها السلام را امر فرمود: براى اسماء بنت عـمـيـس طـعـام تـهيه كند، و آن را تا سه روز به خانه او ببرد و تا سه روز او را تسليت بدهد، در نتيجه اين سنت جارى شد كه براى اهل مصيبت سه روز طعام تهيه شود.
و در حـديـثى : رسول خدا صلى الله عليه و آله به زن جعفر فرمود: خداوند به او دو تا بـال از يـاقـوت داده و در بـهـشـت بـا مـلائكـه پـرواز مـى كـنـد، اسـمـاء گـفـت : يـا رسول الله صلى الله عليه و آله اين را به مردم خبر دهيد، حضرت به منبر تشريف برد و جريان را به مردم اعلام فرمود...(641) .
شـيـعـه و اهـل سـنـت نـقـل كـرده انـد: چـون جـنـگ مـوتـه شـروع شـد رسول خدا صلى الله عليه و آله بر منبر نشست ، پرده مابين او و شام برداشته شد، به مـعـركه آنها نگاه مى كرد، فرمود: پرچم را زيد بن حارثه به دست گرفت ، شيطان آمد، زنـدگـى دنـيا را در نظر او جلوه داد و مرگ را به او مكروه نشان داد، زيد گفت : اكنون كه ايـمـان در قـلوب مـردم مـحـكـم شـده مـرا به دنيا مايل مى كنى ... رفت شهيد شد... براى او مـغـفـرت بـخـواهـيـد و داخـل بـهـشـت گـرديـد، حـالا جـعـفـر بـن ابـيطالب پرچم را برداشت (642) ....
در كـافـى از امـام صـادق عـليـه السـلام نـقـل شـد: رسـول خـدا صـلى الله عـليـه و آله در مسجد بود كه هر بلنديى براى او پايين آمد و هر پـايـيـنـى بـالا رفـت تـا حـضـرت بـه جـعـفـر نـگـاه كـرد كـه بـا كـفـار مـى جـنـگـد، چون مـقـتـول شد، فرمود: جعفر مقتول گرديد، از اين خبر دردى در شكم مبارك حضرت در گرفت (643)
منابع
639- محاسن برقى ، ج 2، ص 420
640- بحارالانوار، ج 21، ص 55
641- محاسن برقى ، ج 2، ص 419
642- رجـوع شـود به بحارالانوار، ج 21، ص 53، مغازى واقدى ج 2، ص 762 و كتب ديگر
643- روضه كافى ، ص 376، حديث 565


نوشته شده در   پنجشنبه 18 آذر 1389    
PDF چاپ چاپ