سه شنبه 1 بهمن 1398 | Tuesday, 21 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : جمعه 14 آبان 1389     |     کد : 5103

تا آسمان » آداب دعا 1

تا آسمان » آداب دعا 1

‹‹ آیه های زندگی 2 ›› تا آسمان » آداب دعا 1
عنوان / دعا بايد با تضرع و در خلوت باشد      
آیه ی شریفه

ادْعُواْ رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ / 55 : اعراف
ترجمه
پروردگار خود را به زاري و نهاني بخوانيد كه او از حدّ گذرندگان را دوست نمي دارد.
شرح تفسیر
چگونه بخواهيم؟

امام زين العابدين (ع) از امام حسين (ع) نقل مي كند كه: « كانَ رسولُ اللّهِ يَرفَعُ يَدَيهِ اِذا اِبتَهَلَ وَ دَعا كَما يَستَطعِمُ المِسكينُ .» (در هنگام تضرع به درگاه خداوند، عادت پيامبر (ص) بر اين بود كه دو دست مبارك خود را همان گونه كه بينوايي درمانده طعام مي طلبد بالا مي برد و دعا مي كرد.)
ادب دعا آن است كه دعا آهسته مطرح شود و صداي بلند در دعا برخلاف ادب است. هر كس دريابد كه خداوند نزديك است روش دعا كردن براي او روشن مي شود و خدا را آهسته مي خواند و اطمينان دارد كه خداوند به همة نيازهاي او آشناست؛ و اگر ما نياز خود را با دعا براي او طرح مي كنيم، به اين دليل است كه خودش خواسته و فرمان داده.
قرآن در خصوص ادب ذكر و دعا فرموده است: «همواره به ياد خدا باش. ياد خدا را در دل و نام او را بر لب آرام و آهسته در هر بامداد و شامگاه جاري كن»؛ «اين يادي از رحمت پروردگار تو دربارة بنده اش زكرياست، آنگاه كه پروردگارش را آهسته ندا كرد.» زينت دعا به اين است كه دعا كننده تضرع و ناله كند؛ چون اگر با ناله همراه نباشد، معلوم مي شود كه دعا كننده به وسايل خود متكي است و نه به فضل و رحمت خداوند.
البته گاهي بنده احساس دوري مي كند و خدا را ندا مي كند و او را صدا ميزند. آنجا هم خداوند با لبيك گفتن او را جواب مي دهد: « يُجيبُهُم اِذا ناجُوهُ وَ يُلَبّيهِم اِذا نادُوهُ .»
پيامبر اكرم (ص) در خطبة شعبانيه فرمودند: «به هنگام نماز دستها را به دعا بلند كنيد كه بهترين لحظاتي كه خدا با رحمت به بندگانش مينگرد همين لحظات است.» بر طبق روايات و سنت معصومان : ، مستحب است كه بعد از دعا، دستها را بر سر و صورت كشيد؛ زيرا لطف خداوند به اين دستها پاسخ داده است. دستي كه به سوي خداوند دراز شود يقيناً خالي برنمي گردد؛ زيرا او با حيا و بخشنده است و شرم دارد از اين كه بنده به سوي او دست بگشايد و دست خالي برگردد؛ و دستي كه عطاي الهي را دريافت كرد گرامي است. لذا خوب است آن را به سر و صورت كشيد.
چرا موقع دعا به جانب آسمان توجه مي كنيم؟
قرآن مي فرمايد: «مشرق و مغرب از آنِ خداست. پس به هر سو رو كنيد آنجا روي خداست.» شخصي بر اساس همين آيه اين سؤال را با امام علي (ع) مطرح كرد. حضرت فرمودند: «آيا اين آيه را نخوانده اي كه مي فرمايد: وَفيالسَّماءِ رِزقُكُم وَ ماتُوعَدُونَ ` [ (وروزي شما و آنچه وعده داده شده ايد در آسمان است.) ] و در تفسير آية « فَالمُدَبّراتِ اَمراً » نيز آمده است كه اسرافيل و عزرائيل و ميكائيل و جبرئيل مقدرات امور را تدبير مي كنند و آنها در عالم بالايند.


عنوان / دعا بايد با بيم و اميد همراه باشد
آیه ی شریفه

وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا إِنَّ رَحْمَتَ اللّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ / 56 : اعراف
ترجمه
... و با بيم و اميد او را بخوانيد كه رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است.
شرح تفسیر
عرفات و حسين (ع) و دعاي عرفه

عرفات سرزمين اشك و دعاست، سرزميني است كه خداوند به اشكها و دعاهاي زايران خانة خود بر فرشتگان مباهات مي كند. امام حسين (ع) در روز عرفه و صحراي عرفات بعد از اين كه از نعمتهاي خدا ياد مي كند بر دعا و سؤال از حضرت حق اهتمام ميورزد و در حالي كه اشك از ديدگان مباركش جاري شده است، عرضه مي دارد:
« اَللّهُمَّ اِجعَلني اَخشاكَ كَاَنّي اَراكَ وَ اَسعِدني بِتَقويكَ وَلاتُشقِني بِمَعصِيَتِكَ وَخِر لي في قَضائِكَ و َبارِك لي في قَدَرِكَ حَتّي لا اُحِّبَ تَعجيلَ ما اَخَّرتَ وَلا تَأخيرَ ماعَجَّلتَ .»
(خدايا، مرا به گونه اي از خود بترسان كه گويا تو را مي بينم؛ و با تقواي خود خوش بختم كن؛ و به نافرمانيت مرا بدبخت مگردان؛ و برايم خير مقدر كن؛ و در تقديري كه برايم مي كني، بركت قرار ده تا در آنچه تو تأخيرش را مي خواهي تعجيل نكنم و در آنچه تو تعجيل مي كني تأخير نخواهم.)
بيم و اميد در مناجات خمس عشر
امام سجاد (ع) در مقام خايفان از خدا اين گونه نيايش كرده اند: «خداوندا، اي معبود من، آيا هرگز درخور مقام بلند و كبريايي توست كه پس از ايمان و اعتقادم به تو، مرا گرفتار عذاب سازي و يا پس از آن كه منِ ناچيز دل در گرو عشق و محبت تو نهاده ام مرا از بارگاه قدست دور سازي؟... اي خداي من، مرا هرگز گرفتار خشم و عذاب دردناك و بزرگت مساز. اي مهربان و اي صاحب رأفت و احسان، اي بخشنده و اي مهربان، اي جبران كنندة ناكاميها و اي صاحب قهر و غضب، اي آمرزندة گناهان و اي پوشندة عيوب و زشتيها، به رحمت و عطوفتت سوگندت مي دهم كه مرا از عذاب و آتش دوزخ رهايي بخشي و در آن روز كه صف نيكان از بدكاران جدا مي شود و احوال آدميان دگرگون مي گردد و هول و هراس همه را فرا مي گيرد، گرفتار ننگ و رسواييم نسازي.»
ايشان در مقام اميدواران اين گونه نيايش مي كنند:
«اي كسي كه به هنگام درخواست بنده اي از بندگانت حاجتش را عطا مي كني و در آن هنگام كه به آنچه در نزد توست اميد بندد آرزويش را برمي آوري و به هنگام روي آوردن بنده او را به خويش نزديك مي كني و به هنگام گناهِ آشكار آن را ميپوشاني و آن هنگام كه بنده ات بر تو توكل كند امورش را سامان مي دهي و كفايتش مي كني، اي معبود من، چه كسي بر خوان مهماني تو اميد بست و تقاضاي ضيافت تو را داشت و تو او را نپذيرفتي؟ و كدامين بنده به اميد عطا و بخشش تو بر آستان كبرياييت فرود آمد و تو او را احسان و اكرام نكردي؟... خداي من، چگونه به غير تو اميد بندم، در حالي كه هر كار نيكي به دست توست؟ و جز تو را چگونه آرزو كنم، در حالي كه خلق و امر و همة امور عالم در يد قدرت توست؟... اي كسي كه هر بندة گريزان و فراري سرانجام به آستان تو پناه مي آورد و هر نيازمندي تنها به تو اميد مي بندد، اي نيكوترين اميدِ اميدواران و اي بزرگوارترين پناه ياري جويان، اي كسي كه هرگز روي آورندگان به آستان قدست را بازنمي گرداني و اميد آرزومندانت را نااميد نميسازي.»


عنوان / دعا بايد با ايمان و عمل صالح قرين باشد
آیه ی شریفه

وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِ / 26 : شوري
ترجمه
و [ درخواستِ ] كساني را كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كرده اند اجابت مي كند و از فضل خويش به آنان زياده مي دهد...     
شرح تفسیر
در پنج آية 195-194 سورة آل عمران نيز، خداوند بعد از آن كه خلاصه اي از ايمان و برنامه هاي عملي و درخواستهاي عقلا و خردمندان را با پنج رَبَّنا بيان مي كند مي فرمايد: « فَاستَجابَ لَهُم رَبُّهُم » (پروردگارشان بلافاصله درخواستهاي آنها را اجابت مي كند)؛ و براي تأكيد بر اين كه نجات انسانها در گرو اعمال و كرده هاي آنهاست بلافاصله مي فرمايد: « اَنّي لااُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنكُم » (من هرگز عمل هيچ عمل كننده اي از شما را ضايع نمي كنم). بر اساس اين آيات، آنچه موجب اجابت فوري خواستهاي انسان مي شود اعمال صالحي است كه بر اساس ايمان او صادر شده باشد.
عمل صالح حسين (ع) و نيايش ماندگارش
كدام عمل صالح از عمل سيد الشهداء، حسين (ع) در روز عاشورا و در صحراي كربلا برتر و بالاتر است. از امام زين العابدين (ع) نقل شده كه «صبح عاشورا، چون سپاه دشمن بر حسين (ع) رو آورد، امام دست به دعا برداشت و عرض كرد: اللّهُمَّ اَنتَ ثِقَتي في كُلِّ كَربٍ وَاَنتَ رَجائي في كُلِّ شِدَّةٍ وَاَنتَ لي في كُلِّ اَمرٍ نَزَلَ بي ثِقَةٌ وَعُدَّةٌ كَم مِن هَمٍّ يُضَعِّفُ فيه الفُؤادُ وَتَقِلُّ فيه الحيلَةُ وَيَخذِلُ فيه الصَّديقُ وَيَشمِتُ فيهِ العَدُوُّ اَنزَلتُهُ بِكَ وَشَكَوتُهُ اِلَيكَ رَغبَةً مِنّي اِلَيكَ عَمَّن سِواكَ فَفَرَّجتَهُ عَنّي وكَشَفتَهُ فَانتَ وَلِيُّ كُلِّ نِعمَةٍ وَصاحِبُ كُلِّ حَسَنَةٍ وَمُنتَهي كُلِّ رَغبَةٍ .» (بارالها، در هر اندوهي، تكيه گاه مني و در هر سختي، اميد مني و در هر حادثة ناگواري كه بر من آيد، پشت و پناه و ذخيرة مني. چه بسا غمي كه در آن دل ناتوان وچاره ناياب و دوست خوار و دشمن شاد ميشد و من آن را به درگاهت آوردم و به تو شكوه كردم تا از جز تو بريده باشم و فقط به تو رو آورده باشم و تو گشايش دادي و آن را از من راندي. پس تو دارندة هر نعمت و صاحب هر نيكي و مقصد اعلاي هر خواسته اي.)
به راستي كه دعاي خالصانة امام حسين (ع) همراه با عمل صالح و جاودانة او به اجابت رسيد و او و نهضت خونينش به ذخيرة بي انتهاي الهي متصل شدند.
الهي بهر قرباني به درگاهت سر آوردم
نه تنها سر برايت بلكه از سر بهتر آوردم
پي القاء قَد قامَت به ظهر روز عاشورا
براي گفتن اللّه اكبر اكبر آوردم
براي كشتن دونان به دشت كربلا يارب
چو عباس همايونفر امير لشگر آوردم
پي آزادي نسل جوان از بند استعمار
برادرزاده اي چون قاسم فرخفر آوردم
علي را در غدير خم نبي بگرفت روي دست
ولي من روي دست خود علي اصغر آوردم
اگر با كشتن من دين تو جاويد مي گردد
براي خنجر شمر ستمگر حنجر آوردم
براي آن كه قرآنت نگردد پايمال خصم
براي سمّ مركبها خدايا پيكر آوردم
علي انگشتر خود را به سائل داد اما من
براي ساربان انگشت با انگشتر آوردم
به پاس حرمت بوسيدن لبهاي پيغمبر
لباني تشنه يارب بهر چوب خيزر آوردم
حسن را گر كه از لخت جگر آكنده شد طشتي
من اينك سر براي زينت طشت زر آوردم
براي آن كه همدردي كنم با مادرم زهرا
براي خوردن سيلي سه ساله دختر آوردم
من ژوليده مي گويم: حسين بن علي گفتا:
الهي بهر قرباني به درگاهت سر آوردم
ژوليدة نيشابوري


عنوان / شرط اجابت دعا استغفار و توبه است
آیه ی شریفه

فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُّجِيبٌ / 61 : هود
ترجمه
... پس، از او آمرزش بخواهيد؛ آنگاه به درگاه او توبه كنيد كه پروردگارم نزديك [ و ] اجابت كننده است.
شرح تفسیر
توبه در قرآن

بر اساس آيات متعدد قرآن كريم، اولاً خداوند توبه پذير است و توبهكنندگان را به دوستي خود برگزيده است و آنان را در شمار رستگاران معرفي كرده است و ثانياً، توبة همگان را ميپذيرد و هر گناهي را به شرط اين كه توبه كنند ميآمرزد ؛ اما فرموده است كه اگر توبه را به تأخير بيندازيد تا هنگام مرگتان فرا رسد، پذيرفته نمي شود.
آداب توبه در حديث پيامبر اكرم (ص)
انس بن مالك مي گويد: « پيامبر اكرم (ص) روز يكشنبة ماه ذي القعده فرمودند: اي مردم، چه كسي مي خواهد توبه كند؟ ` گفتيم: يا رسولاللّه، ما همه مي خواهيم توبه كنيم. ` فرمودند: غسل كنيد [ (غسل توبه) ] و وضو بگيريد و چهار ركعت نماز بخوانيد (دو نماز دو ركعتي) در هر ركعت حمد يك بار و سورة « قل هواللّه احد » سه بار و سوره هاي فلق و ناس هر كدام يك بار و بعد از نماز، هفتاد بار بگوييد: اَستَغفِرُاللّهَ رَبّي وَاَتُوبُ اِلَيهِ ؛ و بعد از آن بگوييد: لاحَولَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ العَلِيِّ العَظيمِ ؛ و پس از آن بگوييد: يا عَزيزُ يا غَفّارُ اِغفِرلي ذُنُوبي وَ ذُنُوبَ جَميعِ المُؤمِنينَ وَالمُؤمِناتِ. ` رسول خدا (ص) در ادامه فرمودند: هر كه از امت من اين اعمال را انجام دهد از آسمان ندا مي رسد: اي بندة خدا، توبه ات قبول شده و گناهانت بخشيده شده است. اعمالت را از سر بگير [ (مانند طفل از مادر زاد شده اي كه هيچ گناهي ندارد) ] ؛ و فرشته اي از عرش ندا مي كند: اي بندة خدا، اين بشارت بر تو و بر اهل و عيال و ذريه ات مبارك باد! و فرشته اي ديگر ندا مي كند: اي بندة خدا، دشمنانت در روز قيامت از تو راضي مي شوند؛ و فرشته اي ديگر مي گويد: اي بندة خدا، بشارتت باد كه با ايمان از دنيا خواهي رفت و دينت از تو گرفته نخواهد شد و قبرت وسيع و نوراني خواهد شد [ (به شرط اين كه بر توبه ات بماني و به گناه برنگردي) ] ! و فرشتة ديگر مي گويد: اي بندة خدا، پدر و مادرت از تو راضي خواهند شد، حتي اگر تا به حال از تو راضي نبوده باشند و گناهانشان آمرزيده مي شود، حتي گناهان فرزندانت نيز بخشيده مي شود [ (به شرط توبه) ] و تو در دنيا و آخرت وسعت در رزق و روزي خواهي يافت [ (با اين شرط كه توبه ات توبة حقيقي باشد) ] ؛ و جبرئيل ندا مي كند: من به همراه ملك الموت خواهم آمد تا در تحويل جانت با تو مدارا كند و سختي جان كندن را حس نكني و روح از بدنت به آساني جدا شود. ` «انس بن مالك مي گويد: «گفتيم: يا رسولاللّه، حتي اگر بنده اي در غير ماه ذي القعده اين عمل را انجام دهد باز هم اين فضايل را دارد؟ ` فرمودند: آري، همة آنچه را گفتم دارد. جبرئيل در شب معراج اين كلمات را به من تعليم داد. ` »
از ته دل نيست در ميخانه استغفار ما
خوابها در پرده دارد ديدة بيدار ما
سبحه بر كف توبه بر لب دل پر از ذوق گناه
معصيت را خنده ميآيد ز استغفار ما
جواد محدثي


عنوان / آگاهانه دعا كنيم
آیه ی شریفه

وَيَدْعُ الإِنسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الإِنسَانُ عَجُولاً  / 11 : اسراء
ترجمه
و انسان [ همان گونه كه ] خير را فرا مي خواند [ پيشامد ] شرّ را مي خواند و انسان همواره شتابزده است.
شرح تفسیر
قرآن مي فرمايد: «اي كساني كه ايمان آورده ايد، از چيزهايي كه شما را اندوهناك مي كند نپرسيد.» همچنين خداوند در مقابل درخواست حضرت نوح (ع) براي نجات پسرش به او وحي فرستاد: «اي نوح، او در حقيقت از كسانِ تو نيست. او كرداري ناشايسته داشته است. فَلا تَسئَلنِ مالَيسَ لَكَ بِهِ عِلمٌ . [ (پس چيزي را كه بدان علم نداري از من مخواه.) ] من به تو اندرز مي دهم كه مبادا از نادانان باشي.» نوح (ع) بعد از فهم اين كه دعايش آگاهانه نبوده است عرضه داشت: «پروردگارا، من به تو پناه مي برم كه از تو چيزي بخواهم كه بدان علم ندارم.»
در دعا چه نخواهيم و چه نكنيم
# آنچه بدان علم و آگاهي نداريم و از سود و زيانش مطمئن نيستيم. امام صادق (ع) فرمودند: «راه هاي نجات و نابودي خودت را بشناس تا مبادا از خدا چيزي را به گمان اين كه نجات تو در آن است بخواهي، حال آن كه سبب نابودي تو مي شود.»
# چيزهاي ناشدني. از امام علي (ع) پرسيدند: «بي اثرترين دعاها كدام است؟» حضرت فرمودند: «دعا براي چيزهاي ناشدني [ (مثلاً زنده شدن مرده) ] .» همچنين حضرتش مي فرمايند: «گفتم: خدايا، مرا محتاج هيچيك از آفريدگانت مگردان. ` رسول خدا (ص) فرمودند: اي علي، چنين مگو، زيرا هيچ كس نيست كه محتاج ديگران نباشد. ` عرض كردم: پس چه بگويم، اي رسول خدا؟ ` فرمودند: بگو: خدايا، مرا محتاج آفريدگان بدِ خود مفرما. ` »
# عجله نداشتن در اجابت دعا. رسول خدا (ص) فرمودند: «مردم تا زماني كه شتاب نورزند پيوسته در خير و خوبي خواهند بود.» عرض شد: «اي رسول خدا، درود خدا بر تو، چگونه شتاب مي كنند؟» فرمودند: «به اين كه بگويند دعا كرديم، اما مستجاب نشد.»
# صلاح كار خود را به خداوند نياموزيم. امام علي (ع) فرمودند: «خداوند فرموده: اي بندگان من، از آنچه به شما دستور داده ام فرمان بريد و به من نياموزيد كه چه چيز به صلاح شماست؛ زيرا من به آن داناترم و آنچه را به صلاح شماست از شما دريغ نمي كنم. ` »
# چيزهاي ناروا؛ مثلاً حرام را از خدا طلب نكنيم و يا چيزي را كه به غير آسيب مي رساند. امام علي (ع) فرمودند: «اي كسي كه دعا مي كني، آنچه ناشدني و نارواست از خدا مخواه.» در حديث است كه «حضرتش شنيدند كه مردي مي گويد: خدايا، از فتنه و آزمايش به تو پناه مي برم. ` به او فرمودند: مي بينم كه از مال و فرزندت به خدا پناه مي بري. خداي تعالي مي فرمايد: اِنَّما اَموالُكُم وَ اَولادُكُم فِتنَةٌ. بگو: اَللّهُمَّ اِنّي اَعُوذُبِكَ مِن مُضِلاّتِ الفِتَنِ . [ (خدايا من از فتنه هاي گمراه كننده به تو پناه مي برم) ] . ` »


عنوان / دعا بايد مخلصانه باشد
آیه ی شریفه

هُوَ الْحَيُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ  / 65 : غافر
ترجمه
اوست زنده اي كه خدايي جز او نيست. پس او را در حالي كه دينِ [ خود ] را براي وي بيآلايش گردانيده ايد بخوانيد. سپاس [ ها همه ] ويژة خدا، پروردگار جهانيان، است.     
شرح تفسیر
آية 29 سورة اعراف و 14 مؤمن و 20 جن و 106 يونس و 213 شعراء و 88 قصص نيز از شريك قرار دادن براي خدا در عبادت و دعا به شدت نهي كرده و فرمان به اخلاص و توحيد ناب داده اند.
دعاي پيامبر (ص) در قنوت
«در فردوسالعارفين ، ازحضرت رسول (ص) نقل شده است كه در قنوت خود (براي رسيدن به انقطاع الي اللّه) اين گونه دعا مي كردند: اللّهُمَّ ارزقَني حُبَّكَ وَ حُبَّ ما تُحِبُّهُ وَ حُبَّ مَن يُحِبُّكَ وَالعَمَلَ الَّذي يُبَلِّغُني اِلي حُبِّكَ وَاجعَل حُبَّكَ اَحَبَّ الاَشياءِ اِلَيَّ . ` » (خدايا، دوستي خودت را و دوستي آنچه تو دوست داري و دوستي آن كساني كه تو را دوست دارند و آن كاري كه مرا به دوستي تو نزديك مي كند روزي من قرار بده و محبت و دوستي خودت را محبوبترين چيزها در نزد من بگردان.)
ابراهيم (ع) : فقط خدا
دربارة اخلاص و بريدن از غير خدا و فقط به خدا توجه داشتن و اعتماد و توكل بر او، خصوصاً در مقام دعا و درخواست از خداوند، حكايتهاي شنيدني و جالبي از اولياي خدا و انبياي الهي و ائمّة طاهرين : نقل شده است. امام صادق (ع) مي فرمايند: «هنگامي كه [ بت پرستان قصد سوزاندن ابراهيم را داشتند و هيزم فراواني فراهم شد و آتش شعله ور گرديد و ] ابراهيم بر روي منجنيق قرار گرفت و خواستند او را به آتش افكنند، جبرئيل به نزد او آمد و به او سلام كرد و گفت: آيا حاجتي داري؟ ` ابراهيم در جواب گفت: دارم، اما به تو نه. ` جبرئيل گفت: پس از خدا نيازت را بخواه. ` ابراهيم گفت: حَسبي مِن سُؤالِي عِلمُهُ بِحالي ؛ [ (همين قدر كه او از حال من آگاه است كافي است) ] ؛ و زماني كه او را در آتش افكندند، گفت: يا اَللّهُ يا واحِدُ يا صَمَدُ يامَن لَم يَلِد وَ لَم يُولَد وَ لَم يَكُن لَهُ كُفُواً اَحَدٌ . ` » ديري نپاييد كه ابراهيم در ميان آتش قرار گرفت، اما حرارت آتش بر او اثري نكرد: « قَلنا يانارُ كُوني بَرداً و سَلاماً عَلي ابراهيم .»
خداوند: فقط دوستي من
خداوند در شب معراج به پيامبرش فرمود: «اي احمد، اگر بنده اي به اندازة اهل آسمان و زمين نماز بخواند و روزه بگيرد و همانند فرشتگان از خوردن غذا دوري گزيند و لباس برهنگان را بپوشد، ولي در قلب او ذره اي از حب دنيا يا ريا و سمعه و يا رياست و زينت دنيوي باشد؛ او را به جوار خويش راه نمي دهم و محبت خود را از دلش بيرون مي كنم.»
«حذيفة يماني صاحبِ راز رسول خدا بود. گفتا: روزي شيطان را ديدم كه مي گريست. ` پرسيدم: اي ملعون، اين ناله و گريه از چيست؟ ` گفت: از دو چيز: يكي از آن كه درب لعنت به روي ما گشوده وديگر آن كه دل مؤمنان به روي ما بسته! ` هر وقت قصدِ دل مؤمن كنم، به آتش هيبت سوخته گردم. ` »
ما را سر و سوداي كس ديگر نيست
در عشق تو پرواي كس ديگر نيست
جز تو دگري جاي نگيرد در دل
دل جاي تو شد جاي كس ديگر نيست


نوشته شده در   جمعه 14 آبان 1389    
PDF چاپ چاپ