چهارشنبه 7 اسفند 1398 | Wednesday, 26 February 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : شنبه 1 آبان 1389     |     کد : 4321

حكمت ها و اسرار غسل

حكمت ها و اسرار غسل

حكمت ها و اسرار غسل
درسهايى كه از غسل مى توان گرفت ، همان درسهاى وضو است ، افزون بر اين كه در غسل ، تمام بدن شسته مى شود، يعنى پاكسازى به اندازه آلودگى است . بنابر اين بايد دل و جان و درون را از هر چه آلودگى است ، پاك كرد. مستحب است هنگام غسل ، بسم الله گفتن و دعاهاى وارده را خواندن اللهم طهر قلبى و اشرح صدرى ...؛ خدايا ! دام را پاك گردان و سينه ام را گشاد فرما... مضمون اين دعاهاى الهام دهنده اين نكته است كه هدف و مقصود اصلى ، طهارت دل و شرح صدر است نشان اين پاكدلى ، رهايى از تعلقات دنيا و گرايش به آخرت است . وقتى كسى با فروغ خودشناسى به خداشناسى برسد، انسانى ملكوتى مى شود و باطن جهان را مى بيند و مى شناسد و به خاطر غلبه بعد معنوى وارد بهشت مى شود.


درسها و عبرتها
هم چنان كه پاكى جسم ، موانع ورود به مسجد و پرداختن به نماز را از بين مى برد، طهارت روح و درون ، موانع پرداختن به سراى جاويدان آخرت را مى زدايد و به انسان شناخت شهودى مى بخشد كه آنچه را كه نزد خداست ، برتر از آنچه كه نزد مردم است ، بداند و جهان را جهان فريب غرور بيابد. مستحب است در هر جاى مقدس و يا روز مقدس و مناسبت شريفى ، انسان غسل كند، به اميد آن كه محبوب خدا باشد. موارد غسل هاى مستحب به طور مشروح در كتاب هاى فقهى آمده است .


آتش حمام ياد آور قيامت
معمولا غسل در حمام انجام مى گيرد. حضرت على مى فرمايد: حمام جاى خوبى است هم يادآور آتش است و هم چركهاى بدن را مى زدايد. اين كه حضرت ، آتش را جلوتر از چرك زدايى مطرح مى كند، آموزش اخلاقى براى مومنان است كه به ياد خدا باشند .اين شيوه عملى حضرت در همه كارها و حالات بود و در انتخاب كارهايى كه برابر بود، آن را كه بر نفس سخت تر بود و موجب رياضت مى شود، بر مى گزيند. براى اهل مراقبه ، حمام ياد آور آتش است . كسى كه در حمام به ياد آن نيافتد، از غافلان نيست . زيرا مومن پيوسته بايد از آتش دوزخ و عبور از پل صراط واهمه داشته باشد و از هر چه شباهتى با آن موضوع هولناك دارد، به ياد آتش افتد. در حمام از آتشى كه زير آب روشن است و ظلمتى كه در بالا است و آب داغ ، بايد به ياد قيامت و جهنم بيفتد و البته خصوصيتى در حمام نيست . مومن از هر چيزى عبرت و درس مى گيرد. با ديدن آتش ، به ياد دوزخ مى افتد و از ديدن ظلمت به ياد قبر مى افتد و اگر نگاهش به چيز پوسيده اى افتد، از پوسيدن خود زير خاك ياد مى كند.


زدودن موى زايد
در روايات بسيارى تاكيد بر زدودن موهاى اضافى بدن است . در همين دستور دينى هم پند و حكمت هست . دين هيچ چيز را فروگذار نمى كند، حتى زدودن موى اندام پائين را. چنين آيينى چگونه ممكن است درباره اصلاحات صفات درونى انسان كه مايه امتياز و تفاوت او بر حيوانات و شباهت يافتن بر فرشتگان است ، چيزى نگفته باشد؟!


چيدن ناخن
ناخن گرفتن كه از سنت هاى دينى است ، درس و حكمت دارد. آزار و ظلم به ديگران و تشابه به درندگان نزد خدا ناپسند است ، تا آنجا كه انسان نخواسته ابزارى مثل چنگ و ناخن كه ويژه درندگان است ، در بدن انسان باشد و دستور به كوتاه كردن و چيدن آن داده است .


كوتاه كردن سبيل
كوتاه كردن سبيل و گذاشتن ريش دستور ديگر خداى حكيم است . اين نيز نشانه عنايت خدا به بندگان است كه دوست ندارد در چهره ، شبيه دشمنانش شوند. در حديث قدسى است كه خداوند به يكى از پيامبران وحى فرمود: به مومنان بگو لباس دشمنان مرا نپوشند و خوراك دشمنانم را نخورند و راه و روش آنان را نروند، تا مثل آنان دشمن من نگردند. خدا خواسته است حتى در چهره و ظاهر، در لباس و بدن و مسكن مثل دشمنانش نباشى . حال اگر با خدا مخالفت كنى ، لجاجت و عناد نيست ؟ آن هم با خدايى كه اين همه به بندگانش عنايت دارد؟!


عطر
عطر زدن مستحب است . به فرموده امام صادق عليه السلام نماز با عطر، برتر از هفتاد نماز بى عطر است . مخفى نماند عطر، موجب تقويت قواى دماغى شده ، آن را از فساد نگه مى دارد، عقل ، شريف ترين ركن حقيقت آدمى است . از اين رو به هر چيزى از جمله عطر زدن كه موجب تقويت عقلانى است ، سفارش ‍ شده است . عطر زدن موجب آراستگى است كه نيمى از ايمان است . انسان عاقل از اين دستورها بايد به لطف و عنايت خداوند به بندگانش پى ببرد.


نوشته شده در   شنبه 1 آبان 1389    
PDF چاپ چاپ