سه شنبه 6 اسفند 1398 | Tuesday, 25 February 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : جمعه 19 شهريور 1389     |     کد : 3544

آداب و مقدّمات بجا آوردن نماز

آداب و مقدّمات بجا آوردن نماز

آداب و مقدّمات بجا آوردن نماز
نخست براى نماز، اذان و اقامه مى گويى، البتّه ميان اذان و اقامه به سجده اى و يا نشستنى، فاصله مى اندازى و اين دعا را در اين ميان مى خوانى:


اَللّهُمَّ اجْعَل قَلْبى بآرّاً، وَعَيْشى قآرّاً، وَ رِزْقى دآرّاً، وَاجْعَلْ لى عِنْدَ
خدايا دلم را نيك خواه و زندگانيم را بر قرار و روزيم را ريزان كن و برايم در كنار
قَبْرِ رَسُولِكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مُسْتَقَرّاً وَ قَراراً(1)
قبر رسول خود صلى اللّه عليه و آله منزلگاه و جايگاهى قرار ده
و هرچه بخواهى در اين وقت دعا مى كنى و از خداوند حاجت مى طلبى; زيرا در حديث آمده است كه ميان اذان و اقامه، دعا رد نمى شود،(2) و بعد از اقامه مى گويى:
اَللّهُمَّ اِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ، وَ مَرْضاتَكَ طَلَبْتُ، وَ ثَوابَكَ ابْتَغَيْتُ، وَ بِكَ
خدايا فقط به تو رو كنم و خشنودى تو را جويم و پاداش نيكت خواهم و به تو
آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَافْتَحْ قَلْبى
ايمان دارم و بر تو توكل كنم خدايا درود فرست بر محمّد و آلش و بگشا دلم را
لِذِكْرِكَ، وَثَبِّتْنى عَلى دينِكَ، وَلا تُزِغْ قَلْبى بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنى، وَهَبْ لى مِنْ
براى ياد كردنت و بر دين خودت پابرجايم دار و دلم را پس از اين كه راهنماييم كردى منحرف مساز و از
لَدُنْكَ رَحْمَةً، اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهّابُ.(3)
نزد خود رحمتى به من ببخش كه همانا تويى بخشنده.
آنگاه براى نماز مهيّا مى شوى و با تمام توجّه بدان روى مى آورى، و كوچكى خويش و عظمت و جلال الهى را در نظر مى آورى و آن گونه باش كه گويا او را مى بينى و بپرهيز از اين كه با او سخن بگويى; ولى دلت به جانب ديگر متوجّه باشد. با وقار و خشوع به نماز مى ايستى در حالى كه دستهايت را بر روى رانهايت، مقابل سر زانو مى گذارى و ميان قدمهايت به اندازه سه انگشت تا يك وجب فاصله باشد (البتّه اين براى مردان است) و به مكان سجده نگاه مى كنى، و آنگاه نيّت نماز مى كنى قربة الى اللّه و تكبيرة الإحرام را مى گويى.
مستحب است شش تكبير ديگر قبل از آن اضافه كنى; در هر تكبيرى دستها را بلند مى كنى و تا محاذى نرمه گوش مى آورى در حالى كه كف دستها رو به قبله است. و همه انگشتها به غير از انگشت بزرگ را به هم مى چسبانى، آنگاه دعاى تكبيرها را مى خوانى، بدين نحو كه پس از تكبير سوم مى گويى:
اَللّهُمَّ اَنْتَ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبينُ، لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، سُبْحانَكَ اِنّى ظَلَمْتُ
خدايا تويى پادشاه برحق آشكار معبودى جز تو نيست منزهى تو و براستى من بر خويشتن
نَفْسى، فَاغْفِرْ لى ذَنْبى، اِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاَّ اَنْتَ.(4)
ستم كردم پس گناهم بيامرز كه نيامرزد گناهان را جز تو
و پس از تكبير پنجم مى گويى:
لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ، وَالْخَيْرُ فى يَدَيْكَ، وَالشَّرُّ لَيْسَ اِلَيْكَ، وَالْمَهْدِىُّ
بله آماده خدمتم خير بدست توست و شر از تو نيست راه يافته
مَنْ هَدَيْتَ، عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدَيْكَ، ذَليلٌ بَيْنَ يَدَيْكَ، مِنْكَ وَبِكَ وَلَكَ
كسى كه تو راهنماييش كردى بنده تو و زاده دو بنده ديگرت پيش درگاهت از تو و با تو و براى تو
وَاِلَيْكَ، لا مَلْجَأَ وَلا مَنْجا وَلا مَفَرَّ مِنْكَ اِلاَّ اِلَيْكَ، تَبارَكْتَ وَ تَعالَيْتَ،
و بسوى توست نه پناهگاهى و نه جايى براى رهايى ونه گريزگاهى جز بسوى تو نيست منزهى تو
سُبْحانَكَ وَحَنانَيْكَ، سُبْحانَكَ رَبَّ الْبَيْتِ الْحَرامِ.(5)
و من خواهان رحمتم برتر و والايى منزهى تو اى پروردگار خانه محترم
و بعد از تكبير هفتم مى خوانى:
وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذى فَطَرَ السَّمواتِ وَالاْرْضَ، عالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ،
من رو بسوى آن كس كنم كه آسمانها و زمين را آفريد داناى نهان و آشكار است
حَنيفا ًمُسْلِما ًوَ ما اَنَا مِنَ الْمُشْرِكينَ، اِنَّ صَلاتى و َنُسُكى و َمَحْياىَ و َ مَماتى
با حال اعتدال و تسليم و از مشركان نيستم همانا نماز و عبادت و زندگى و مرگ من
للهِ رَبِّ الْعالَمينَ، لا شَريكَ لَهُ وَبِذلِكَ اُمِرْتُ وَ اَ نَا مِنَ الْمُسْلِمينَ.(6)
از خدا پروردگار جهانيان است كه شريكى براى او نيست و بدان مأمورم و من از مسلمانانم.


نماز ؛ چشمه ى زمزم روح
چگونه نماز بخوانيم ؟ ›› تصويري
سیمای نماز


نوشته شده در   جمعه 19 شهريور 1389    
PDF چاپ چاپ