چهارشنبه 2 مرداد 1398 | Wednesday, 24 July 2019
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : جمعه 19 شهريور 1389     |     کد : 3535

اعمال مشترك صبح و شام

اعمال مشترك صبح و شام

اعمال مشترك صبح و شام
1ـ در هر صبح و شام ذكر زير را بگويد:
«سُبْحانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُلِلّهِ وَلا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ وَ اللّهُ أكْبَرُ» كه مطابق بعضى از روايات(1) همان «الباقيات الصالحات» است كه در قرآن آمده است: (وَ الْباقِياتُ الصّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ...).(2)
2ـ امام صادق(عليه السلام) فرمود: هر كس قبل از طلوع آفتاب و پيش از غروب، ده مرتبه بگويد:


لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، يُحْيى وَ يُميتُ، وَ يُميتُ
معبودى نيست جز خداى يگانه كه شريك ندارد فرمانروايى از آن اوست و ستايش خاص اوست، زنده مى كند و مى ميراند و مى ميراند
وَيُحْيى، وَ هُوَ حَىٌّ لايَمُوتُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ، وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَىْء قَديرٌ
و زنده مى كند او زنده اى است كه نميرد هر چه هست به دست اوست و او بر هر چيز تواناست.
كفّاره گناهان آن روز او خواهد بود.(3)
3ـ از امام صادق(عليه السلام) نقل شده كه: هفت مرتبه پس از نماز صبح و نماز مغرب بگو:
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلىِّ الْعَظيمِ.
به نام خداوند بخشنده مهربان و در مقابل ضررها و بدى ها هيچ حايلى و در برابر خوبيها و منافع، هيچ نيرو و دافعى جز خداوند والاى با عظمت نيست.
كه هر كس آن را بگويد بلاهاى بسيارى از او دور مى شود.(4)
4ـ و نيز از آن حضرت نقل شده كه هر صبح و شام دو مرتبه مى گويى:
اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ، اَلْحَمْدُ لِفالِقِ الاْصْباحِ.
ستايش خاصّ پروردگار صبحدم ستايش خاصّ شكافنده سپيده دم
و نيز مى گويى:
اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى اَذْهَبَ اللَّيْلَ بِقُدْرَتِهِ، وَجاءَ بِالنَّهارِ بِرَحْمَتِهِ، وَ نَحْنُ فى عافِيَة.(5)
كه شب را به قدرت خويش ببرد ستايش خدايى را و روز را به مهر خويش درآورد و ما در حال تندرستى هستيم.
و نيز مى خوانى: آية الكرسى و آخر سوره حشر و ده آيه از صافّات را و نيز اين آيات و كلمات را:
وَ سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا يَصِفُونَ، وَسَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلينَ،
و منزه است پروردگار تو پروردگار عزت از آنچه توصيف كنند و سلام بر مرسلين
والْحَمْدُللهِ رَبِّ الْعالَمينَ، فَسُبْحانَ اللهِ حينَ تُمْسُونَ وَ حينَ تُصْبِحُونَ،
و ستايش خداى راست پروردگار جهانيان پس منزه است خدا هنگامى كه شام كنيد و هنگامى كه بامداد كنيد و
وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمواتِ وَالاْرْضِ وَعَشِيًّا وَحينَ تُظْهِرُونَ،يُخْرِجُ الْحَىَّ
از اوست ستايش در آسمانها و زمين و شامگاه و چون ظهر كنيد برون آرد زنده را
مِنَ الْمَيِّتِ، وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ، مِنَ الْحَىِّ، وَ يُحْيِى الاْرْضَ بَعْدَمَوْتِها
از مرده و برون آرد مرده را از زنده و زنده كند زمين را پس از مرگش و
وَكَذلِكَ تُخْرَجُونَ، سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ، سَبَقَتْ
اين چنين بيرون آورده شويد منزه و پاكيزه است پروردگار فرشتگان و روح، پيشى جسته
رَحْمَتُكَ غَضَبَكَ، لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ سُبْحانَكَ اِنّى عَمِلْتُ سُوءاً، وَظَلَمْتُ
مِهرت بر خشمت معبودى جز تو نيست منزهى تو كه براستى من به خود
نَفْسى، فَاغْفِرْ لى وَ ارْحَمْنى، وَ تُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ.(6)
ستم كرده ام پس بيامرز مرا و به من رحم كن و توبه ام بپذير كه همانا تويى توبه پذير مهربان.
5ـ يكى از ياران امام نهم(عليه السلام) براى امام نامه اى نوشت كه به من دعايى را بياموز (كه اسباب برآمدن حاجت من گردد) آن حضرت در جواب او نوشتند: صبح و شام مى گويى:
«اَللّهُ اَللّهُ اَللّهُ رَبِّى، اَلرَّحْمنُ الرَّحيمُ، لا أُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً».
خدا... پروردگار من است بخشاينده مهربانى كه چيزى را شريكش قرار ندهم.
سپس هر حاجتى را كه به نظرت آمد طلب كن; چرا كه اين دعا براى هر چيزى به اذن خداوند تعالى مؤثّر است، خداوند هرآنچه را بخواهد انجام مى دهد.(7)
6ـ در روايتى آمده است كه امام صادق(عليه السلام) به داوود رقّى فرمود: خواندن اين دعا را سه مرتبه در صبح و شام ترك مكن: اَللّهُمَّ اجْعَلْنى فى دْرِعِكَ الْحَصينَةِ، اَلَّتى تَجْعَلُ فيها مَنْ تُريدُ. خدايا قرار ده مرا در زره محكمت كه قرار دهى در آن هر كه را خواهى.
چراكه پدرم مى فرمود: اين از دعاهاى اسرارآميز است.(8)
7ـ از امير مؤمنان(عليه السلام) نقل شده است كه رسول خدا(صلى الله عليه وآله) فرمود: هر كس كه مى خواهد خداوند عمر او را طولانى كند و او را بر دشمنانش پيروز گرداند و از مرگهاى بد مصونش دارد، در هر صبح و شام در خواندن اين دعا مداومت ورزد و سه بار بگويد:
سُبْحانَ اللّهِ مِلاْ الْميزانِ، وَ مُنْتَهَى الْعِلْمِ، وَ مَبْلَغَ الرِّضا، وَزِنَةَ الْعَرْشِ، وَسَعَةَ الْكُرْسىِّ.
تنزيه خدا را به پُرى ميزان و حدّ نهايى علم و سرحدّ خشنودى و سنگينى عرش و پهناى كرسى
و سه بار بگويد:
اَلْحَمْدُ لِلّهِ مِلاْ الْميزانِ، وَ مُنْتَهَى الْعِلْمِ، وَ مَبْلَغَ
ستايش خداى را به پرى ميزان و حد اعلاى علم و سرحد
الرِّضا، وَزِنَةَ الْعَرْشِ، وَ سَعَةَ الْكُرْسِىِّ.
خشنودى و سنگينى عرش الهى و پهناى كرسى
و سه بار بگويد:
لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ مِلاْ الْميزانِ، وَ مُنْتَهَى الْعِلْمِ، وَمَبْلَغَ الرِّضا، وَزِنَةَ الْعَرْشِ وَسَعَةَ الْكُرْسىِّ.
نيست معبودى جز خدا به پرى ميزان و حد آخر دانش و سرحد خشنودى و به وزن عرش و پهناى كرسى
و سه بار بگويد:
اَللّهُ اَكْبَرُ مِلاْ الْميزانِ، وَمُنْتَهَى الْعِلْمِ، وَ مَبْلَغَ الرِّضا، وَزِنَةَ الْعَرْشِ،
خدا بزرگتر است به پرى ميزان و حد آخر دانش و سر حد خشنودى و به سنگينى عرش
وَ سَعَةَ الْكُرْسىِّ.(9)
و پهناى كرسى.
8ـ مرحوم «شيخ كلينى» و «شيخ صدوق» و ديگران با سندهاى معتبرى از امام صادق(عليه السلام) روايت كرده اند كه آن حضرت فرمود: لازم است بر هر مسلمانى كه پيش از طلوع آفتاب ده بار و قبل از غروب آن نيز ده بار بگويد:
لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، يُحْيى وَيُميتُ،
معبودى نيست جز خداى يگانه كه شريك ندارد، فرمانروايى از آنِ اوست و ستايش خاصّ اوست، زنده مى كند و مى ميراند
وَ هُوَ حَىٌّ لا يَمُوتُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ، وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىْء قَديرٌ.(10)
و او زنده اى است كه نميرد، هرچه هست به دست اوست و بر هر چيز تواناست.
و در بعضى از اين روايات آمده است هرگاه اين ذكر از تو فوت شود آن را قضا كن(11) (اشاره به اين است كه مستحبّ مؤكّد مى باشد) و در برخى از روايات آمده است: اين ذكر، كفّاره گناهان است.(12)
9ـ در روايت معتبرى از امام باقر(عليه السلام) نقل شده است كه هر كس صد مرتبه پيش از طلوع آفتاب و صد مرتبه پيش از غروب آفتاب الله اكبر بگويد، خداوند براى او ثواب آزاد كردن صد برده را مى نويسد.(13)
10ـ مرحوم «صدوق» به سند معتبر از امام صادق(عليه السلام) نقل مى كند كه رسول خدا(صلى الله عليه وآله) فرمود: در بهشت غرفه هاى زيبايى وجود دارد كه از امّت من كسى در آنها ساكن مى شود كه سخن نيك بگويد و به مردم اطعام كند و به هر كس كه رسيد، سلام كند، و در هنگام شب كه مردم در خوابند، نماز بگزارد. آنگاه فرمود: سخن نيك آن است كه در صبح و شام ده مرتبه بگويد:
11ـ در كتاب «محاسن» به سند صحيح از امام باقر(عليه السلام) چنين نقل شده كه پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) به مردى گذشت كه براى خود باغى را آماده مى كرد، رسول خدا(صلى الله عليه وآله) ايستاد و فرمود: آيا مى خواهى تو را به باغى راهنمايى كنم كه ريشه اش از اين باغ ثابت تر و ميوه اش زودرس تر، بهتر و ماندنى تر است؟ عرض كرد: آرى اى رسول خدا. فرمود: در صبح و شام بگو:
سُبْحـانَ اللّهِ، وَالْحَمـْدُ لِلّهِ، وَ لا اِلـهَ اِلاَّ اللّهُ، وَ اللّهُ اَكْبَرُ.
منزه است خدا، ستايش ويژه خداست، و هيچ معبودى جز خدا نيست و خدا از همه چيز بزرگتر است.
كه به عوض هر تسبيحى، دربهشت براى تو درخت هايى با انواع ميوه ها كاشته مى شود، و اينها همان باقيات صالحات است (كه خداوند در قرآن فرموده «آنها از مال دنيا بسى بهتر و ماندنى ترند»).(15)
12ـ در كتاب «محاسن» به سند معتبر از امام رضا(عليه السلام) نقل شده است كه هر كس در صبح و شام سه مرتبه بگويد:
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ.
به نام خداى بخشاينده مهربان، جنبش و نيرويى نيست جز به خداى والاى بزرگ.
از شيطان و سلطه هاى ظالم و همچنين بعضى از بيماريهاى خطرناك خوفى نخواهد داشت. آنگاه امام(عليه السلام) فرمود: البتّه من اين دعا را صد بار مى گويم!(16)
13ـ در روايت ديگرى به سند معتبر از امام صادق(عليه السلام) نقل شده است كه مردى از انصار چند روز به خدمت پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) نيامد، حضرت از او پرسيد، چرا در اين چند روز غايب بودى و به نزد ما نيامدى؟ عرض كرد: به سبب تنگدستى و بيمارى طولانى كه بر من عارض شده بود. پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) به او فرمود: آيا مى خواهى دعايى به تو بياموزم كه با خواندن آن فقر و بيمارى از تو برطرف گردد؟ عرض كرد: آرى اى رسول خدا. فرمود: در صبح و شام بخوان:
لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لا يَمُوتُ، وَالْحَمْدُ للهِ
جنبش و نيرويى نيست جز به وسيله خدا، توكّل كردم بر خداى زنده اى كه نميرد و ستايش خاصّ خدايى است
الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِىٌّ مِنَ
كه نگرفته فرزندى و نيست برايش شريكى در فرمانروايى و نيست برايش ياورى (براى نجات او) از
الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبيراً.(17)
خوارى و به كمال و بزرگى او را ياد كن.
(البتّه تلاش و كوشش شرط استجابت دعاست).
14ـ در روايات معتبر فراوانى از امام صادق(عليه السلام) نقل شده است كه پيش از طلوع و غروب آفتاب ده مرتبه بگو:
اَعُوذُ بِاللّهِ السَّميعِ الْعَليمِ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطينِ، وَ اَعُوذُ بِكَ رَبِّ اَنْ
پناه برم به خداى شنواى دانا از وسوسه هاى شياطين و پناه برم به خدا از اين كه نزد من
يَحْضُرُونِ، اِنَّ اللّهَ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ.(18)
حاضر شوند همانا خداوند شنوا و داناست.
15ـ در كتاب «فلاح السائل» از امام صادق(عليه السلام) نقل شده است كه فرمود: چه مانعى داريد كه هر صبح و شام بخوانيد:
اَللّهُمَّ مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالاَْبْصارِ، ثَبِّتْ قَلْبى عَلى دينِكَ، وَلاتُزِغْ قَلْبى بَعْدَ
خدايا اى گرداننده دلها و ديده ها ثابت دار دل مرا بر دين خود و منحرف مساز دلم را پس از آن كه
اِذْ هَدَيْتَنى، وَهَبْ لى مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً، اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهّابُ، وَأَجِرْنى مِنَ
راهنماييم كردى و ببخش بر من از نزد خويش رحمتى كه براستى تو بخشنده اى و پناهم ده از
النّارِ بِرَحْمَتِكَ، اَللّهُمَّ امْدُدْ لى فى عُمْرى، وَ اَوْسِعْ عَلَىَّ فى رِزْقى،
آتش به رحمتت خدايا زياد كن در عمرم و در روزى من فراخى ده
وَانْشُرْ عَلَىَّ مِنْ رَحْمَتِكَ، وَ اِنْ كُنْتُ عِنْدَكَ فى اُمِّ الْكِتابِ شَقِيًّا،
و بگستران بر من از رحمتت و اگر نام من در پيش تو در نامه اصلى (لوح) بدبخت ثبت شده
فَاجْعَلْنى سَعيداً، فَاِنَّكَ تَمْحُوما تَشآءُ وَ تُثْبِتُ، وَ عِنْدَكَ اُمُّ الْكِتابِ.(19)
مرا خوشبخت قرار ده زيرا كه تو هرچه را بخواهى محو و هر چه را بخواهى ثبت كنى و اصل كتاب نزد توست.
16ـ مرحوم «صدوق» به سند معتبر از اميرمؤمنان على(عليه السلام) نقل كرده است كه فرمود: هر كس اين آيه را نزديك شامگاهان و يا بعد از شامگاهان، سه مرتبه بخواند، در آن شب، انجام خوبيها از او فوت نخواهد شد و بدى ها از او دور مى گردد، و همچنين اگر اين آيه را صبحگاهان تلاوت كند نيز، همين پاداش را دارد.
فَسُبْحانَ اللّهِ حينَ تُمْسُونَ و حينَ تُصْبِحُونَ، وَ لَهُ الْحَمْدُ فِى
تنزيه كنيد خدا را هنگامى كه شام كنيد و هنگامى كه بامداد كنيد و از آنِ اوست ستايش در
السَّماواتِ وَ الاْرْضِ، وَعَشِيّاً وَ حينَ تُظْهِرُونَ.(20)
آسمانها و زمين و شبانگاه و هنگامى كه به نميروز برسيد.
17ـ از امام صادق(عليه السلام) روايت شده است كه: هر كس در صبح سه بار اين دعا را بخواند، تا شب به او بلايى نمى رسد و هر كس آن را سه بار در شب بخواند تا صبح به او بلايى نمى رسد:
بِسْمِ اللهِ الَّذى لايَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَىْءٌ فِى الاْرْضِ وَ لا فِى السَّماءِ،
به نام خدايى كه زيان نرسد با بودن نام او به چيزى در زمين و نه در آسمان
وَهُوَ السَّميعُ الْعَليمُ.(21)
و اوست شنواى دانا.
18ـ مرحوم «شيخ كلينى» و «صدوق» و بزرگان ديگر با سندهاى موثّق و معتبرى از امام باقر(عليه السلام) روايت كرده اند، كه حضرت نوح(عليه السلام) از آن جهت بنده بسيار شكرگزار ناميده شد كه هر صبح و شام مى گفت:
اَللّهُمَّ اِنّى اُشْهِدُكَ اَنَّهُ ما اَمْسى وَ اَصْبَحَ بى مِنْ نِعْمَة، اَوْ عافِيَة فى دين اَوْ
خدايا من تو را گواه گيرم كه براستى هرچه در شام و صبح به من رسيده از نعمتى يا تندرستى در دين يا
دُنْيا، فَمِنْكَ وَحْدَكَ لاشَريكَ لَكَ، لَكَ الْحَمْدُ وَ لَكَ الشُّكْرُ بِها عَلَىَّ حَتّى
دنيا پس آن از توست يگانه اى كه شريك ندارى ستايش خاص توست و سپاس براى آن نعمت از توست تا بدان حد كه
تَرْضى اِلهَنا.(22)
خشنود گردى اى معبود ما.
19ـ مرحوم «كلينى» به سند معتبر، نقل كرده است كه مردى خدمت امام صادق(عليه السلام) رسيد و عرض كرد: به من دعايى بياموز كه هر صبح و شام آن را بخوانم، امام(عليه السلام) فرمود: بگو:
اَلْحَمْدُللهِ الَّذى يَفْعَلُ ما يَشآءُ، وَلايَفْعَلُ ما يَشآءُ غَيْرُهُ، اَلْحَمْدُللهِ كَما
ستايش خدايى را سزاست كه مى كند آنچه خواهد و جز او نمى كند آنچه را خواهد و ستايش براى خدا چنانچه
يُحِبُّ اللّهُ اَنْ يُحْمَدَ، اَلْحَمْدُللهِِ كَما هُوَ اَهْلُهُ، اَللّهُمَّ اَدْخِلْنى فى كُلِّ خَيْر
دوست دارد كه ستايش شود، ستايش براى خدا چنانچه شايسته آن است خدايا مرا درآور در هر خيرى
اَدْخَلْتَ فيهِ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّد، وَاَخْرِجْنى مِنْ كُلِّ سُوء اَخْرَجْتَ مِنْهُ
كه درآوردى در آن محمّد و آل محمّد را و بيرونم آر از هر بدى كه بيرون آوردى از آن
مُحَمَّدًا وَآلَ مُحَمَّد، صَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد.(23)
محمّد و آل محمّد را درود خدا بر محمّد و آل محمّد.
20ـ در برخى از كتب معتبر آمده است كه هر كس سه مرتبه در بامداد و سه مرتبه در پايان روز اين صلوات را بخواند، گناهانش آمرزيده شود و خوشحالى او هميشگى باشد و دعايش مستجاب گردد و روزيش گسترده، و در برابر دشمن يارى شود و در بهشت همنشين پيامبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) باشد.
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد فِى الاْوَّلينَ، وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ
خدايا درود فرست بر محمّد و آل محمّد در زمره پيشينيان و درود فرست بر محمّد و آل
مُحَمَّد فِى الاْخِرينَ، وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد فِى الْمَلاَ الاْعْلى،
محمّد در آيندگان و درود فرست بر محمّد و آل محمّد در گروه عالم بالا
وَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد فِى الْمُرْسَلينَ،اَللّهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّداً الْوَسيلَةَ،
و درود فرست بر محمّد و آل محمّد در زمره رسولان خدايا بده به محمّد(ص) وسيله (مقامى است در بهشت)
وَ الشَّرَفَ وَالْفَضيلَةَ، وَالدَّرَجَةَ الْكَبيرَةَ، اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّد وَ آلِهِ
و شرافت و فضيلت و مقام و درجه بزرگ خدايا من ايمان آوردم به محمّد و آل او
وَلَمْ اَرَهُ،فَلا تَحْرِمْنى يَوْمَ الْقِيمَةِ رُؤْيَتَهُ،وَارْزُقْنى صُحْبَتَهُ، وَتَوَفَّنى عَلى
با اين كه او را نديدم پس محرومم مساز در روز قيامت از ديدارش و روزيم كن هم نشينيش را و بميرانم بر
مِلَّتِهِ، وَاسْقِنى مِنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِيّاً سآئِغاً هَنيئاً، لا اَظْمَأُ بَعْدَهُ اَبَداً،
كيش او و بنوشانم از حوض او نوشاندنى بسيار و سيراب كننده و گوارا كه هرگز پس از آن تشنه نشوم
اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْء قَديرٌ، اَللّهُمَّ كَما آمَنْتُ بِمُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ
كه براستى تو بر هر چيز توانايى خدايا چنانچه من به محمّد(ص) بى آن كه او را ببينم ايمان
وَلَمْ اَرَهُ، فَاَرِنى فِى الْجِنانِ وَجْهَهُ، اَللّهُمَّ بَلِّغْ رُوحَ مُحَمَّد عَنّى تَحِيَّةً
آوردم پس در بهشت صورتش را نشان من بده خدايا به روح محمّد(ص) از جانب من تحيت
كَثيرَةً وَسَلاماً.(24)
و سلام فراوان برسان.
يادآورى: دعاهايى كه در صبح و شام وارد شده، بسيار است كه ما در اين جا تنها بخشى از آنها را آورده ايم. البتّه هر كس مى تواند به مقدار توان و حضور قلب، از آنها انتخاب كند و مضامين آنها را به كار بندد.


دانلود ادعيه و زيارات دلنشين


نوشته شده در   جمعه 19 شهريور 1389    
PDF چاپ چاپ