شنبه 23 آذر 1398 | Saturday, 14 December 2019
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : جمعه 2 بهمن 1394     |     کد : 33577

14) رواق اندیشه : تربيت ديني فرزندان – ج) نياز به محبت و دوستي

نياز به محبت از نيازهاي اساسي انسان به شمار مي رود ؛ همان گونه كه انسان به آب و غذا نياز دارد، به محبت 1. حقيقت جويي نيز نيازمند است و بود و نبود آن، در تعادل روحي و رواني وي تأثير فراوان دارد. روان شناسان بر 2. ابداع، تنوع و خودشكوفايي همين اساس به ترسيم هرم نيازهاي انسان 3. مهر و محبت پرداخته اند. 4. نيازهاي مادي / كودكي كه در محيط گرم و محبت آميز رشد كند ، رواني شاد و دلي آرام و بانشاط و به تبع آن، جسمي سالم خواهد داشت. چنين فردي به زندگي اميدوار و دلگرم بوده ، خود را در ...

14) رواق اندیشه : تربيت ديني فرزندان – ج) نياز به محبت و دوستي
نياز به محبت از نيازهاي اساسي انسان به شمار مي رود ؛ همان گونه كه انسان به آب و غذا نياز دارد، به محبت 1. حقيقت جويي نيز نيازمند است و بود و نبود آن، در تعادل روحي و رواني وي تأثير فراوان دارد. روان شناسان بر 2. ابداع، تنوع و خودشكوفايي همين اساس به ترسيم هرم نيازهاي انسان 3. مهر و محبت پرداخته اند. 4. نيازهاي مادي
كودكي كه در محيط گرم و محبت آميز رشد كند، رواني شاد و دلي آرام و بانشاط و به تبع آن، جسمي سالم خواهد داشت. چنين فردي به زندگي اميدوار و دلگرم بوده، خود را در جهاني پرآشوب، تنها و بي ياور نمي بيند. از سوي ديگر، اظهار محبت به كودك از ابتلاي وي به عقده حقارت جلوگيري مي كند. كودكي كه از محبت هاي گرم پدر و مادر محروم بوده، يا نيازش به محبت هاي آنان به حد كافي اشباع نشده است، نسبت به اطرافيان خويش و حتي پدر و مادر عقده نفساني مي يابد و در نتيجه، زمينه هرگونه فساد و انحرافي برايش مهيا مي شود. به اعتقاد كارشناسان امور تربيتي، تندخويي، خشونت، اعتياد، افسردگي، نااميدي و... غالبا معلول عقده حقارتي است كه در اثر كمبود محبت پديد آمده است. گاه فشارهاي رواني تا بدانجا اين اشخاص را آزار مي دهد كه دست به خودكشي مي زنند. بسياري از فرزنداني كه از منزل فرار كرده اند، انگيزه خود را از فرار، بي توجهي و كم مهري پدر و مادر دانسته اند.1
همان گونه كه محبوب بودن از نيازهاي اوليه انسان است، محبت نمودن نيز از نيازهاي اساسي او است. دوست يابي و برقراري روابط اجتماعي كه به خصوص در سنين نوجواني و جواني شدت مي گيرد، براساس همين رابطه متقابل ميان نياز به محبت و نياز به مهر ورزيدن شكل مي گيرد. بنابراين، رفيق خوب و مناسب گرچه براي همگان مهم است، ولي براي نسل جوان اهميت بيشتري دارد؛ زيرا در اين دوره از يك سو عواطف نوجوان، نسبت به دوران كودكي، عمق بيشتري مي يابد و دوستي هاي سطحي او به دوستي هاي صميمي بدل مي شود. از سوي ديگر، نوجوان در اين سن به دنبال كسب استقلال است و لذا به طور طبيعي به دوستان جديد گرايش پيدا مي كند. بررسي هاي علمي نشان مي دهد كه اثرپذيري نوجوانان از گروه همسالان بيش از هر گروه ديگري همچون خانواده و معلمان است. حال اگر دوستاني شايسته و مناسب گرداگرد نوجوان باشند، موجب تكامل تربيتي و معنوي او مي گشوند و اگر افرادي فاسد با او طرح دوستي بريزند، سبب سقوط وي در گرداب لغزش ها و انحراف ها مي گردند. بنا بر اين، بر والدين است كه از يك سو به تقويت دوستي خود با فرزندان در سنين نوجواني بپردازند و از سوي ديگر، بر معاشرت هاي آنان نظارت كرده، آنها را در انتخاب دوستاني مناسب ياري رسانند.
1. ابراهيم امينى، اسلام و تعليم و تربيت، انجمن اوليا و مربيان، تهران، 1372، ج 2، ص 197.
بشري بستان


نوشته شده در   جمعه 2 بهمن 1394    
PDF چاپ چاپ