يکشنبه 6 بهمن 1398 | Sunday, 26 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : جمعه 26 تير 1394     |     کد : 32306

سوره 6. انعام آيه 88 و 89

پيام ها / 1- هدایت واقعى ، هدایت خداوند است . هدایت ‏هاى دیگر ، سراب است. «ذلك هدى اللَّه» 2- هدایت ، كار خداست . حتّى پیامبران ، از خود راه هدایتى ندارند . «یهدى به مَن یشاء» 3- شرك ، عامل محو و باطل شدن كارهاست . «لو اشركوا لحبط» 4- در سنّت الهى ، تبعیض نیست . حتّى اگر پیامبران شرك ورزند ، تنبیه مى‏ شوند ، چون اصالت با حقّ است ، نه اشخاص . (با توجّه به اینكه آیات قبل مربوط به انبیا است). «ولو أشركوا» 5 - انبیا معصومند و غبار شرك هرگز بر دامانشان نمى ‏نشیند . ...

آيه
ذَلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِى بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَلَوْ أَشْرَكُواْ لَحَبِطَ عَنْهُم مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ
أُوْلَئِكَ الَّذِينَ ءَاتَيْنَهُمُ الْكِتَبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَؤُلَاءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْماً لَيْسُواْ بِهَا بِكَفِرِينَ
ترجمه
آن هدایت خداست ، هر كس از بندگانش را كه بخواهد به آن هدایت مى ‏كند و اگر شرك ورزند ، قطعاً آنچه انجام داده ‏اند از دستشان خواهد رفت.
آنان كسانى بودند كه كتاب آسمانى و حكومت و قضاوت و مقام نبوّت به آنان دادیم . پس اگر این مشركان به آنها كفر ورزند و نپذیرند (ناراحت نباش ، چرا كه) ما گروهى دیگر را كه به آن كافر نیستند مى ‏گماریم.
نکته ها
كلمه ‏ى «حُكم» ، هم به معناى حكومت و زمامدارى است ، هم به معناى قضاوت و داورى و هم به معناى درك و عقل . در مفردات ‏راغب ، معناى اصلى آن منع و جلوگیرى ذكر شده و چون عقل و قضاوت وحكومتِ صحیح مانع اشتباه و خلافند ، به آنها حُكم اطلاق شده است.
در تفسیر المنار و روح المعانى از مفسّران نقل شده كه مراد از (قومى كه كفر نمى ‏ورزند و حقّ را پذیرفته و حمایت مى‏ كنند) ایرانیانند . [413]
امام صادق علیه السلام فرمود : اصحاب صاحب این امر ، محفوظ هستند ، اگر همه ‏ى مردم از او دور شوند ، خداوند اصحاب او را مى ‏آورد . آنان همان كسانى هستند كه خداوند درباره‏ ى آنان فرمود : «فاِن یكفر بها هؤلاء فقد وكّلنا ...» [414]
413) تفسیر نمونه.
414) غیبت نعمانى، ص‏316.
پيام ها
1- هدایت واقعى ، هدایت خداوند است . هدایت ‏هاى دیگر ، سراب است. «ذلك هدى اللَّه»
2- هدایت ، كار خداست . حتّى پیامبران ، از خود راه هدایتى ندارند . «یهدى به مَن یشاء»
3- شرك ، عامل محو و باطل شدن كارهاست . «لو اشركوا لحبط»
4- در سنّت الهى ، تبعیض نیست . حتّى اگر پیامبران شرك ورزند ، تنبیه مى‏ شوند ، چون اصالت با حقّ است ، نه اشخاص . (با توجّه به اینكه آیات قبل مربوط به انبیا است). «ولو أشركوا»
5 - انبیا معصومند و غبار شرك هرگز بر دامانشان نمى ‏نشیند . در آیه، فرضِ شرك به عنوان فرض محال آمده است. «لَوْ»
6- در جهان‏ بینى الهى ، ارزش كارها در اخلاص آنهاست . اگر اخلاص نباشد ، چیزى باقى نمى‏ ماند . «ولو أشركوا لحبط»
7- پیامبران ، حقّ حكومت و قضاوت دارند . «آتیناهم الكتاب و الحكم و النبوّة»
8- نیكوكارى ، صلاح پیشگى و راه یافتن به راه مستقیم ، از اوصاف انبیاست . «نجزى المحسنین ....كلٌّ من الصالحین .... هدیناهم الى صراط مستقیم ..... آتیناهم الكتاب»
9- هر مكتب طرفداران و مخالفانى دارد و میان آنان نیز ریزش است و هم رویش . گاهى طرفدار ، مخالف و یا مخالف ، طرفدار مى ‏شود. مسلمان، مرتدّ و كافر ، مسلمان مى ‏شود. «فاِن یكفر بها هؤلاء فقد وكّلنا بها قوماً»
10- با كفر گروهى ، مكتب حقّ بى‏ طرفدار نمى ‏ماند . وقتى راه ، حقّ و الهى باشد ، آمد و رفت افراد نباید در انسان اثر كند . «فاِن یكفر بها هؤلاء فقد وكّلنا بها قوماً»


نوشته شده در   جمعه 26 تير 1394    
PDF چاپ چاپ