چهارشنبه 2 مرداد 1398 | Wednesday, 24 July 2019
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 4 شهريور 1392     |     کد : 24197

مناجات المفتقرين (نيازمندان)

راز و نیاز آنان که سرتاپاى وجود خود را نیازمند او مى دانند و از غناى او طلب مى کنند و دوام و پیوستگى نعمتش را مى خواهند; رفع همه رنجها، شکستگى ها و اندوه ها را از خداوند مى طلبند.(1) بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ به نام خداوند بخشنده مهربان اِلـهى کَسْرى لا یَجْبُرُهُ اِلاَّ لُطْفُکَ وَحَنانُکَ،وَفَقْرى لا یُغْنیهِ اِلاَّ عَطْفُکَ


مناجات المفتقرين (نيازمندان)
راز و نیاز آنان که سرتاپاى وجود خود را نیازمند او مى دانند و از غناى او طلب مى کنند و دوام و پیوستگى نعمتش را مى خواهند; رفع همه رنجها، شکستگى ها و اندوه ها را از خداوند مى طلبند.(1)
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
اِلـهى کَسْرى لا یَجْبُرُهُ اِلاَّ لُطْفُکَ وَحَنانُکَ،وَفَقْرى لا یُغْنیهِ اِلاَّ عَطْفُکَ
خدایا شکست مرا جز لطف و مهر تو چیزى جبران نکند و نداریم را جز توجه و
وَاِحْسانُکَ، وَرَوْعَتى لایُسَکِّنُها اِلاَّ اَمانُکَ، وَذِلَّتى لا یُعِزُّها اِلاَّ سُلْطانُکَ،
احسان تو برطرف نسازد و هراس و وحشتم راجز امان تو آرام نکند و خواریم را جز سلطنت تو به عزت مبدل نسازد
وَاُمْنِیَّتى لا یُبَلِّغُنیها اِلاَّ فَضْلُکَ،وَخَلَّتى لایَسُدُّها اِلاَّ طَوْلُکَ،وَحاجَتى لا
و جز فضل تو چیزى مرا به آرزویم نرساند و فقر و احتیاجم را جز احسان تو پر نکند و حاجتم را
یَقْضیها غَیْرُکَ، وَکَرْبى لا یُفَرِّجُهُ سِوى رَحْمَتِکَ، وَضُرّى لا یَکْشِفُهُ غَیْرُ
جز تو بر نیاورد و گره از گرفتاریم جز رحمت تو نگشاید و درماندگیم را برطرف نکند جز مهر تو
رَاْفَتِکَ، وَغُلَّتى لا یُبَرِّدُها اِلاَّ وَصْلُکَ، وَلَوْعَتى لا یُطْفیها اِلاَّ لِقآؤُکَ،
و سوز دلم را جز وصل تو فرو ننشاند و شعله درونم را جز لقاى تو خاموش نسازد
وَشَوْقى اِلَیْکَ لا یَبُلُّهُ اِلاَّ النَّظَرُ اِلى وَجْهِکَ، وَقَرارى لا یَقِرُّ دُونَ دُنُوّى
و بر آتش اشتیاقم جز نظر به جلوه ات چیزى آب نریزد و قرارى ندارم جز در نزدیکى تو
مِنْکَ،وَلَهْفَتى لا یَرُدُّها اِلاَّ رَوْحُکَ، وَسُقْمى لایَشْفیهِ اِلاَّ طِبُّکَ، وَغَمّى لا
و حسرت و افسوسم را جز نسیم جانبخش رحمتت باز مگرداند و دردم را جز طبابت تو درمان نکند و اندوهم را
یُزیلُهُ اِلاَّ قُرْبُکَ، وَجُرْحى لا یُبْرِئُهُ اِلاَّ صَفْحُکَ، وَرَیْنُ قَلْبى لا یَجْلُوهُ اِلاَّ
جز قرب تو نزداید و زخمم را جز گذشت تو التیام نبخشد و زنگ دلم را جز عفو تو پاک نکند
عَفْوُکَ،وَوَسْواسُ صَدْرى لایُزیحُهُ اِلاَّ اَمْرُکَ،فَیا مُنْتَهى اَمَلِ الاْمِلینَ،
و اندیشه هاى باطل درونم را جز فرمان تو برطرف نکند پس اى منتها آرزوى آرزومندان
وَیا غایَةَ سُؤْلِ السّآئِلینَ، وَ یا اَقْصى طَلِبَةِ الطّالِبینَ، وَیا اَعْلى رَغْبَةِ
و اى سرحد نهایى خواسته درخواست کنندگان و اى آخرین مرحله مطلوب طلب کنندگان و اى بالاترین خواهش
الرّاغِبینَ، وَ یا وَلِىَّ الصّالِحینَ، وَ یا اَمانَ الْخآئِفینَ، وَیا مُجیبَ دَعْوَةِ
خواهشمندان و اى سرپرست شایستگان و اى امان بخش ترسناکان و اى اجابت کننده
الْمُضْطَرّینَ،وَیا ذُخْرَالْمُعْدِمینَ،وَیا کَنْزَالْبآئِسینَ،وَیا غِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ،
دعاى درماندگان و اى ذخیره نداران و اى گنج مستمندان و اى فریادرس فریادخواهان
وَ یا قاضِىَ حَوآئِجِ الْفُقَرآءِ وَالْمَساکینِ، وَ یا اَکْرَمَ الاَْکْرَمینَ، وَ یا اَرْحَمَ
و اى برآرنده حاجات فقیران و بیچارگان و اى بزرگوارترین بزرگواران و اى مهربانترین
الرّاحِمینَ، لَکَ تَخَضُّعى وَسُؤالى، وَ اِلَیْکَ تَضَرُّعى وَابْتِهالى، اَسْئَلُکَ اَنْ
مهربانان به درگاه توست فروتنى و خواسته ام و به سوى توست زارى و ناله ام از تو خواهم که
تُنیلَنى مِنْ رَوْحِ رِضْوانِکَ، وَتُدیمَ عَلَىَّ نِعَمَ امْتِنانِکَ، وَهااَ نَا بِبابِ
مرا به نسیم جانبخش خشنودیت برسانى و نعمتهایى را که از روى امتنان به من دادى ادامه دهى و من اکنون به در خانه
کَرَمِکَ واقِفٌ، وَلِنَفَحاتِ بِرِّکَ مُتَعَرِّضٌ، وَبِحَبْلِکَ الشَّدیدِ مُعْتَصِمٌ،
کرمت ایستاده و خود را در معرض وزش نسیمهاى رحمتت قرار داده و به رشته محکمت چسبیده
وَبِعُرْوَتِکَ الْوُثْقى مُتَمَسِّکٌ،اِلهى اِرْحَمْ عَبْدَکَ الذَّلیلَ،ذَااللِّسانِ الْکَلیلِ،
و به دستاویز محکمت چنگ زده ام خدایا ترحم کن به این بنده ذلیلت که زبانش کُند
وَالْعَمَلِ الْقَلیلِ، وَامْنُنْ عَلَیْهِ بِطَوْلِکَ الْجَزیلِ، وَاکْنُفْهُ تَحْتَ ظِلِّکَ الظَّلیلِ،
و عملش اندک است و بر او بوسیله احسان فراوانت منت بنه و او را در زیر سایه پایدارت بِبَر
یا کَریمُ یا جَمیلُ، یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.
اى بزرگوار اى زیبابخش اى مهربانترین مهربانان.
1. بحارالانوار، جلد 91، صفحه 149.


نوشته شده در   دوشنبه 4 شهريور 1392    
PDF چاپ چاپ