يکشنبه 6 بهمن 1398 | Sunday, 26 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 4 شهريور 1392     |     کد : 24196

مناجات المتوسّلين (متوسّلان)

راز و نیاز آنهاست که به عطوفت و رأفت الهى توسّل مى جویند و به شفاعت پیامبرش دل خوش مى دارند و این دو را وسیله نیل به غفران الهى و رسیدن به رضوان حق قرار مى دهند.(1) بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ به نام خداوند بخشنده مهربان اِلـهى لَیْسَ لى وَسیلَةٌ اِلَیْکَ اِلاَّ عَواطِفُ رَاْفَتِکَ،وَلا لى ذَریعَةٌ اِلَیْکَ اِلاَّ

مناجات المتوسّلين (متوسّلان)
راز و نیاز آنهاست که به عطوفت و رأفت الهى توسّل مى جویند و به شفاعت پیامبرش دل خوش مى دارند و این دو را وسیله نیل به غفران الهى و رسیدن به رضوان حق قرار مى دهند.(1)
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
اِلـهى لَیْسَ لى وَسیلَةٌ اِلَیْکَ اِلاَّ عَواطِفُ رَاْفَتِکَ،وَلا لى ذَریعَةٌ اِلَیْکَ اِلاَّ
خدایا وسیله اى به درگاهت ندارم، جز عواطف مهرت و به سویت دست آویزى ندارم جز
عَوارِفُ(2) رَحْمَتِکَ، وَشَفاعَةُ نَبِیِّکَ نَبِىِّ الرَّحْمَةِ، وَمُنْقِذِ الاُْمَّةِ مِنَ الْغُمَّةِ،
رحمتهاى شناخته شده ات و شفاعت پیامبرت پیامبر رحمت و نجات ده امت از غم و اندوه
فَاجْعَلْهُما لى سَبَباً اِلى نَیْلِ غُفْرانِکَ، وَصَیِّرْهُما لى وُصْلَةً اِلىَ الْفَوْزِ
پس اى خدا همان دو را وسیله رسیدنم به آمرزشت قرار ده و سببى براى رسیدنم به سعادت
بِرِضْوانِکَ، وَقَدْ حَلَّ رَجآئى بِحَرَمِ کَرَمِکَ، وَحَطَّ طَمَعى بِفِنآءِ جُودِکَ،
خشنودیت گردان زیرا که بار امیدم در حریم کرمت فرود آمده و مرکب طمعم به آستانه جود تو زانو زده
فَحَقِّقْ فیکَ اَمَلى، وَاخْتِمْ بِالْخَیْرِ عَمَلى، وَاجْعَلْنى مِنْ صَفْوَتِکَ الَّذینَ
پس اى خدا به آرزوى من جامه عمل پوشان و پایان کارم را بخیر گردان و در زمره آن دسته از برگزیدگانت قرارم
اَحْلَلْتَهُمْ بُحْبُوحَةَ جَنَّتِکَ، وَ بوَّأْتَهُمْ دارَ کَرامَتِکَ، وَاَقْرَرْتَ اَعْیُنَهُمْ بِالنَّظَرِ
ده که در وسط بهشتت فرودشان آوردى و در خانه بزرگوارى خویش جاشان دادى و دیده آنها را در روز دیدار به
اِلَیْکَ یَوْمَ لِقآئِکَ، وَاَوْرَثْتَهُمْ مَنازِلَ الصِّدْقِ فى جِوارِکَ، یا مَنْ لا یَفِدُ
همان نظر کردنشان بسویت روشن کردى و جایگاههاى راستى را در جوار خویش بدیشان سپردى اى که واردین بر
الْوافِدُونَ عَلى اَکْرَمَ مِنْهُ، وَلا یَجِدُ الْقاصِدُونَ اَرْحَمَ مِنْهُ، یاخَیْرَ مَنْ خَلا
کریمتر از او وارد نشوند و قاصدان مهربانتر از او نیابند اى بهترین کسى که شخص در
بِهِ وَحیدٌ، وَیا اَعْطَفَ مَنْ اَوى اِلَیْهِ طَریدٌ، اِلى سَعَةِ عَفْوِکَ مَدَدْتُ یَدى،
تنهایى با او خلوت کند و اى مهربانترین کسى که آواره به درگاهش مسکن گیرد به سوى عفو وسیعت دست (نیاز) دراز کرده
وَبِذَیْلِ کَرَمِکَ اَعْلَقْتُ کَفّى، فَلا تُولِنِى الْحِرْمانَ، وَلا تُبْلِنى بِالْخَیْبَةِ
و به ذیل کرم تو چنگ (حاجت) انداخته ام پس مرا محروم بر مگردان و به زیان و
وَالْخُسْرانِ، یا سَمیعَ الدٌّعآءِ [یا اَرْحَمَ الرّاحِمِینَ].
خسران دچارم مساز اى شنواى دعا، اى مهربانترین مهربانان.
1. بحارالانوار، جلد 91، صفحه 149. 2. در بحارالانوار، «عواطف» آمده است.


نوشته شده در   دوشنبه 4 شهريور 1392    
PDF چاپ چاپ