جمعه 9 اسفند 1398 | Friday, 28 February 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : سه شنبه 5 شهريور 1392     |     کد : 22301

77. سوره مرسلات آيه 35-40

پيام ها 1- در قیامت، مجرمان یا از روى ترس، یا به خاطر بى ‏فایده بودن، یا به خاطر مهر خوردن بر دهان و یا به خاطر روشن بودن همه مسایل، سخن نمى ‏گویند. «هذا یوم لاینطقون» 2- مبلّغ و مربّى نباید از تكرار هشدار خسته شود. در این سوره آیه «ویلٌ یومئذ للمكذبین» ده مرتبه تكرار شده است. 3- قیامت، هم روز جمع است و هم روز فصل. «هذا یوم الفصل جمعناكم» (از یكسو همه جمع مى ‏شوند و هیچ كس جا نمى‏ ماند:

آيه
هَذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ
وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ
هَذَا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْنَاكُمْ وَ الْأَوَّلِينَ
فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ  لِّلْمُكَذِّبِينَ‏
ترجمه
(مجرمان) در این روز حرفى براى گفتن ندارند.
و به آنان اجازه داده نمى‏ شود تا عذر خواهى كنند.
در آن روز واى بر تكذیب كنندگان.
این روز، روز جدایى است كه شما و پیشینیان را جمع كردیم.
پس اگر چاره ‏اى دارید به كار گیرید.
در آن روز واى بر تكذیب كنندگان.
نکته ها
قیامت داراى مواقف متعدّدى است. در یك موقف بر لب‏ها مهر زده مى‏ شود و كسى توان سخن گفتن ندارد : «هذا یوم لاینطقون» و «الیوم نختم على افواههم» (278) و در مواقف دیگر گفتگوهایى در كار است. آیات زیادى در قرآن به بیان گفتگوها و ناله‏ هاى مجرمان در قیامت پرداخته است.
امام صادق‏ علیه السلام فرمود: خدا عادل‏تر از آن است كه بنده ‏اش عذر داشته باشد و خداوند اجازه ندهد آن را بیان كند، ولى چون بنده گنه‏كار عذرى ندارد، به او اجازه داده نمى‏ شود در دادگاه الهى سخنى بگوید.(279)
در دنیا انسان قادر است تا خود یا دیگران را فریب دهد و به وسیله زر و زور و تزویر و یا وعده و تهدید و رشوه، یا وابستگى نسبى و سببى براى خود چاره ‏اى بیندیشد ولى در قیامت راه براى تمام این كارها بسته است. «فان كان لكم كید فكیدون»
278) یس، 65.
279) كافى، ج 8، ص‏178.
پيام ها
1- در قیامت، مجرمان یا از روى ترس، یا به خاطر بى ‏فایده بودن، یا به خاطر مهر خوردن بر دهان و یا به خاطر روشن بودن همه مسایل، سخن نمى ‏گویند. «هذا یوم لاینطقون»
2- مبلّغ و مربّى نباید از تكرار هشدار خسته شود. در این سوره آیه «ویلٌ یومئذ للمكذبین» ده مرتبه تكرار شده است.
3- قیامت، هم روز جمع است و هم روز فصل. «هذا یوم الفصل جمعناكم» (از یكسو همه جمع مى ‏شوند و هیچ كس جا نمى‏ ماند: «و حشرناهم فلم نغادر منهم احداً» (280) و از سوى دیگر میان خوبان و بدان فیصله داده مى‏ شود و جدایى مى‏ افتد، حتّى بهشتیان در بهشت درجاتى دارند.)
4- قیامت، روز حسابرسى و قضاوت است، نه عذر خواهى. «لایؤذن لهم فیعتذرون... هذا یوم الفصل»
5 - در قیامت نه فرار است، نه فریب و نه فدیه ‏اى قبول مى‏ شود و راهى براى فلاح وجود ندارد. «ان كان لكم كید فكیدون»
6- در قیامت، مجرمان ناتوان و درمانده از هر گونه چاره اندیشى ‏اند. «فان كان لكم كید فكیدون»
280) كهف، 47.


نوشته شده در   سه شنبه 5 شهريور 1392    
PDF چاپ چاپ