شنبه 16 فروردين 1399 | Saturday, 04 April 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 30 بهمن 1391     |     کد : 21716

چگونگی شهادت امام باقر (ع)

چگونگی شهادت امام باقر (ع)

پرسش و پاسخ حلقه های شجره طیبه صالحین بسیج 8 / سیره و تاریخ امام باقر (ع)

سیره و تاریخ امام باقر (ع)- شهادت امام باقر (ع)
- امام باقر علیه السلام برای از بین بردن حاكمان، به قیام علنی روی نیاورد؛ زیراشرایط را مناسب نمی دید و یاران كافی در اطراف خویش سراغ نداشت. البته آنحضرت منكر جهاد و مبارزه علنی و مسلحانه علیه حكّام فاسد نبود؛ چنان كه نقل است كه فرموده است :
هر گاه به شمار اهل بدر (سیصد و سیزده نفر) گرد امام جمع شوند، بر امام واجب میشود كه قیام كند و علیه حكومت به نبرد برخیزد. [1]
ولی آن حضرت نفرت خود را همواره از فرمانروایان ناصالح آشكار می كرد و در بخشی از روایات با صراحت جبّاران را همواره نكوهیده است من جمله در روایتی آن حضرت از جدّ خویش پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله نقل كرده است :
دو گروهند كه شفاعت من شامل آنان نخواهد شد: سلطان بیدادگر و مستبد و شخصی كه دردین غلو و تندروی دارد و از باورهای دینی برگشته است واهل توبه و بازنگری نیست. [2]
بدبینی امام باقرعلیه السلام نسبت به حاكمان فاسد عصر خویش، چیزی نبود كه ازنظرها مخفی باشد یكی از افراد معروف نخع با شناختی كه از امام باقرعلیه السلام دارد و می داند كه آن حضرت، عملكرد حاكمان عصرش را نادرست و ظالمانه می شمارد، به ایشان عرض می كند كه من از زمان حجاج تاكنون والی بوده ام، آیا راهی برای توبه من هست ؟ حضرت سكوت می كند. مرد سؤ الش را تكرار می كند. امام می فرماید:
راهی برای توبه نیست مگر این كه هر حقی را از مردم ضایع كرده ای به آنان بازگردانی. [3]
امام باقرعلیه السلام شیعیان را از نزدیك شدن به سلاطین و حتی برقرار نمودن روابط اقتصادی با آنان منع می فرمودند. ابوبصیر می گوید از امام باقرعلیه السلام درباره اشتغال به كار در امور حكومتی و استخدام در كارهایشان سؤال كردم. امام باقرعلیه السلام فرمود:
هرگز به خدمت آنان در نیایید حتی به اندازه یك مرتبه فرو بردن قلم در مركّب ؛ زیراهیچ كس به خدمت ایشان در نمی آید و از مزایای مادّی آنان بهره ای نمی گیرد، مگر این كه به همان اندازه به دین او لطمه می زنند. [4]
آنچه در زندگی امام باقرعلیه السلام و دیگر امامان می بینیم، این است كه افزون برویژگی هایی كه در شخصیت آنان بوده كه موجب می شده حكومت های جور متعرّض آنان شوند، بینش های سیاسی آنان باعث احساس خطر حاكمان می شده است. شخصیّت اجتماعی تا زمانی كه فاقد بینش خاصّ سیاسی باشد، مورد تعرّض واقع نمی شود؛ مثلا خطبه ای امام باقر علیه السلام در مكه ایراد نمودند، زمانی كه هشام بن عبدالملك هم برای حجآمده بود. [5]
از جمله سخنان آن حضرت چنین بود:
ما خلفای الهی هستیم. پس آن كسی كه از ما پیروی كند، سعادتمند است و كسی كه ما رادشمن بدارد و با ما مخالفت كند، نگونبخت است.
هشام كه صلاح ندید در چنان شرایطی متعزض امام باقرعلیه السلام شود، آن حضرت وفرزند گرامی اش را به دمشق احضار نمود. [6]
هشام بن عبدالملك با تدابیری زید بن حسن را، كه مدّعی بود چون ازنسل حسن بن علی علیه السلام است و امام باقر ازنسل حسین بن علی علیه السلام است و او از نسل فرزند بزرگ تر است پس به امامت سزاوارتر است، علیه آن حضرت به كار گرفت. زید بن حسن نیز با تدبیری زیناسب را آغشته به سمّ كرد و از این طریق امام باقر علیه السلام را مسموم ساخت و به شهادت رسانید. بنابراین، هشام توانست به صورت مخفی و به وسیله فردی از خاندان علی علیه السلام آن حضرت را به شهادت برساند. [7]
[1] . بحار، ج 100، ص 49.
[2] . بحار، ج 75، ص 336.
[3] . بحار، ج 75، ص 329.
[4] . فروغ كافی، ج 5، ص 106.
[5] . نور الابصار، ص 290.
[6] . اصول كافی، ج 2، ص 376.
[7] . الخرائج و الجرائح، ص 604.
محمد باقر طاهري - زلال معرفت، فصل 4

12


نوشته شده در   دوشنبه 30 بهمن 1391    
PDF چاپ چاپ