شنبه 5 بهمن 1398 | Saturday, 25 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : يکشنبه 31 شهريور 1392     |     کد : 20992

61. سوره صف آيه 12- 10

پيام ها / 1- مردم را با عنوان و لقب ايمانى آنها مخاطب قرار دهيم. «يا أيّها الّذين آمنوا» 2- بايد ابتدا در مردم آمادگى ايجاد كنيم و يكى از راه‏هاى آن، طرح سؤال است. «هل أدلّكم» 3- تجارت، نياز به راهنما دارد. «هل أدلّكم على تجارة» 4- تجارت معنوى براى همه قابل درك نيست ، فقط مؤمنان به خدا اين معنا را درك مى‏ كنند. «يا أيّها الّذين آمنوا هل أدلّكم...» 5 - انسان فطرتاً به دنبال سود است، آن هم سودى ثابت و پايدار. «هل أدلّكم على تجارة تنجيكم»

آيه
يَآ أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى‏ تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ‏
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنفُسِكُمْ ذَ لِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ‏
يَغْفِرْلَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَ مَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِى جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ‏
ترجمه
اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد ! آيا شما را بر تجارتى كه از عذاب دردناك (قيامت) نجاتتان دهد ، راهنمايى كنم؟
به خدا و رسولش ايمان آوريد و با اموال و جان‏هايتان در راه خدا جهاد كنيد كه اين براى شما بهتر است، اگر بدانيد.
(در اين صورت ،) خداوند گناهان شما را مى ‏آمرزد و به باغ‏هايى كه نهرها از زير آنها جارى است و خانه ‏هاى دل پسند در بهشت‏هاى جاودان واردتان مى ‏كند. اين رستگارى بزرگى است.
نکته ها
در آيه قبل ، غلبه دين اسلام بر ساير اديان وعده داده شد ، ولى تحقق اين وعده سه شرط لازم دارد:
الف) قانون كامل و جهانى كه همان قرآن است، نورى كه خداوند آن را كامل كرده و هيچ كس قدرت خاموش كردنش را ندارد.
ب) وجود رهبر معصوم كه حضرت مهدى ، بقيّة اللّه و ذخيره الهى است.
ج) آمادگى مردم كه در اين آيه مطرح شده است.
اين آيات، هم وزن آيه 111 سوره توبه است كه مى ‏فرمايد : «انّ اللّه اشترى من المؤمنين أنفسهم و أموالهم بانّ لهم الجنّة...»
در تجارت چند فرض وجود دارد:
1. تجارت بد: «بئسما اشتروا به أنفسهم»(55)
2. تجارت بدون سود: «فما ربحت تجارتهم»(56)
3. تجارت كم سود: «متاع الدنيا قليل»(57)
4. تجارت زيان بار: «انّ الخاسرين الّذين خسروا أنفسهم»(58)
5. تجارت بسيار زيان بار: «انّ الانسان لفى خُسر»(59)
6. تجارت رسوا: «الخسران المبين»(60)
7. تجارت راكد: «تخشون كسادها»(61)
8. تجارت مستمرّ و بادوام: «تجارة لن تبور»(62)
9. تجارت نجات بخش: «تجارة تنجيكم»(63)
10. تجارت سودآور: «تجارة مُربِحة»(64)
حضرت على ‏عليه السلام مى ‏فرمايد: قيمت شما بهشت است، پس خودتان را ارزان نفروشيد : «ليس لانفسكم ثمنٌ الاّ الجنّة فلا تبيعوها الاّ بها»(65)
دنيا، تجارت‏خانه اولياى الهى است: «الدنيا متجر اولياء اللّه» (66) جالب آن كه حضرت على ‏عليه السلام اين سخن را به كسى فرمود كه از دنيا بدگويى مى ‏كرد.
در تجارت با خداوند، ما سرمايه را از خود او مى ‏گيريم و با قيمت گزاف به خودش مى ‏فروشيم.
در فرهنگ اسلام براى بسيارى از امور مادّى، مشابه معنوى نيز وجود دارد. براى مثال:
الف) خوراك مادّى: «كلوا من الطيبات»(67)
خوراك معنوى: «فلينظر الانسان الى طعامه»(68) كه امام‏ عليه السلام مى‏ فرمايند: «الى علمه» (69) يعنى، ببيند چه مى ‏آموزد.
ب) لباس مادّى: «سرابيل تقيكم»(70)
لباس معنوى: «و لباس التقوى ذلك خير»(71)
ج) زينت مادّى: «خذوا زينتكم عند كل مسجد»(72)
زينت معنوى: «حبّب اليكم الايمان و زيّنه فى قلوبكم»(73)
د) سفر مادّى: «و ان كنتم على سفر»(74)
سفر معنوى: «انك كادح الى ربّك كدحاً»(75)
ه) رزق مادّى: «من الثّمرات رزقاً لكم»(76)
رزق معنوى: «وارزقنى حج بيتك الحرام»(77)
و) شيرينى مادّى: «حلاوة الدنيا»(78)
شيرينى معنوى: «حلاوة الايمان»(79)، «حلاوة وُدّك»(80)
ز) پاداش مادّى: «جنات تجرى من تحتها الانهار...»(81)
پاداش معنوى: «و رضوان من اللّه اكبر»(82)
ح) پدر مادّى: «و والد و ما ولد»(83)
پدر معنوى: «أنا و علىٌ ابوا هذه الامّة»(84)
ط) هجرت مادّى: «و هاجروا»(85)
هجرت معنوى: «و الرّجز فاهجر»(86)
در حديث مى ‏خوانيم كه على ‏عليه السلام فرمود: «أنا التّجارة المربحة المنجية من العذاب الاليم التّى دلّ اللّه عليها فى كتابه فقال «هل أدلّكم على تجارةٍ...»»(87) من همان تجارت پرسودى هستم كه باعث نجات از عذاب اليم است همان كه خداوند در قرآن به آن اشاره كرده است.
55) بقره، 90.
56) بقره، 16.
57) نساء، 77.
58) زمر، 15.
59) عصر، 2.
60) حج، 11.
61) توبه، 24.
62) فاطر، 29.
63) صف، 10.
64) نهج البلاغه، خطبه 193.
65) بحار، ج 70، ص 132.
66) نهج البلاغه، حكمت 131.
67) مؤمنون، 51.
68) عبس، 24.
69) رجال كشى، ج‏4، ص‏3.
70) نحل، 81.
71) اعراف، 26.
72) اعراف، 31.
73) حجرات، 7.
74) بقره، 283.
75) انشقاق، 6.
76) بقره، 22.
77) دعاى ماه رمضان.
78) نهج ‏البلاغه، حكمت 251.
79) بحار، ج 87، ص 201.
80) بحار، ج 90، ص 147.
81) بقره، 25. (27 بار در قرآن آمده است).
82) توبه، 72.
83) بلد، 3.
84) بحار، ج 36، ص 11.
85) انفال، 72.
86) مدّثر، 5.
87) تفسير كنز الدقائق.
پيام ها
1- مردم را با عنوان و لقب ايمانى آنها مخاطب قرار دهيم. «يا أيّها الّذين آمنوا»
2- بايد ابتدا در مردم آمادگى ايجاد كنيم و يكى از راه‏هاى آن، طرح سؤال است. «هل أدلّكم»
3- تجارت، نياز به راهنما دارد. «هل أدلّكم على تجارة»
4- تجارت معنوى براى همه قابل درك نيست ، فقط مؤمنان به خدا اين معنا را درك مى‏ كنند. «يا أيّها الّذين آمنوا هل أدلّكم...»
5 - انسان فطرتاً به دنبال سود است، آن هم سودى ثابت و پايدار. «هل أدلّكم على تجارة تنجيكم»
6- سود واقعى، نجات از قهر الهى است. «تجارة تنجيكم من عذاب اليم»
7- دفع خطر، مهم‏تر از جلب منفعت است. «تجارة تنجيكم من عذاب اليم»
8 - تجارت، تنها در امور دنيوى نيست. «تجارة... تؤمنون باللّه »
9- پيروى از پيامبران، تجارت پر سود است. «تجارةٍ... تؤمنون باللّه و رسوله»
10- ايمان، درجات مختلفى دارد. «يا أيّها الّذين آمنوا... تؤمنون»
11- در تبليغ دين ، از عناوين و موضوعات مورد توجّه مردم بايد استفاده كرد . موضوع تجارت و كسب درآمد مورد نظر همه است ، لذا ايمان به خدا، به عنوان يك تجارت پر سود مطرح مى‏ شود. «تجارةٍ... تؤمنون باللّه و رسوله»
12- ايمان، تنها باور قلبى نيست، تلاش و جهاد لازم دارد. «تؤمنون... تجاهدون»
13- ايمان به خدا همراه با ايمان به رسول است و جهاد با مال همراه با جهاد با جان. «تؤمنون... تجاهدون...»
14- ايمان و جهاد موسمى و فصلى و مقطعى كارساز نيست، تداوم لازم دارد. «تؤمنون... تجاهدون...» (فعل مضارع نشانه دوام و استمرار است.)
15- ايمان سطحى سرچشمه‏ ى كارهاى مهم نمى شود، ايمان كامل لازم است.
«يا أيّها الّذين آمنوا... تؤمنون... تجاهدون»
16- ايمان بر عمل مقدّم است. «تؤمنون... تجاهدون»
17- حفظ دين ، برتر از حفظ مال و جان است و بايد براى حفظ دين، از مال و جان گذشت . «تجاهدون فى سبيل اللّه باموالكم و أنفسكم»
18- جهاد از هيچ فردى برداشته نمى‏ شود، گاهى با مال، گاهى با جان و گاهى با مال و جان بايد جهاد كرد. «تجاهدون... باموالكم و أنفسكم»
19- در دستورات، از كار سبك‏تر شروع كنيم تا به كارهاى سنگين‏تر برسيم. (جهاد با مال قبل از جهاد با جان آمده است). «باموالكم و أنفسكم»
20- ارزش كارها به اخلاص است. «فى سبيل اللّه»
21- چه بسا تلخى‏ ها كه به نفع ما باشد ولى ما ندانيم. «تجاهدون... خير لكم»
22- انسان فطرتاً به دنبال خير و سعادت است و خداوند وعده رسيدن به آن را داده است. «ذلكم خير لكم»
23- بهشت را به بها دهند نه بهانه. «تؤمنون... تجاهدون... يدخلكم جنّات»
24- عمل كامل، پاداش كامل را در پى دارد. (در اين آيات، مسئله ايمان به خدا و رسول و جهاد با مال و جان از يك سو و مغفرت همه گناهان و ورود در بهشت و فوز بزرگ از سوى ديگر مطرح شده است.) «يغفر لكم... جنّات... مساكن... ذلك الفوز العظيم»
25- دريافت الطاف الهى، به پاك بودن و پاك شدن نياز دارد. (اوّل مغفرت، بعد بهشت و رستگارى بزرگ). «يغفر لكم... يدخلكم... ذلك الفوز العظيم»
26- انسان در ميان عذاب اليم و فوز عظيم قرار دارد كه با معامله‏ اى با خدا، از عذاب رها مى‏ شود و به فوز مى‏ رسد.«تنجيكم من عذاب اليم... ذلك الفوز العظيم»


نوشته شده در   يکشنبه 31 شهريور 1392    
PDF چاپ چاپ