شنبه 5 بهمن 1398 | Saturday, 25 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : پنجشنبه 16 آذر 1391     |     کد : 20988

61. سوره صف آيه 5

61. سوره صف آيه 5

سوره 61. صفآيه
- وَإِذْ قَالَ مُوسَى‏ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِى وَقَدْ تَّعْلَمُونَ أَنِّى رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُواْ أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ‏
- ترجمه
- و آنگاه كه موسى‏ به قوم خود گفت : اى قوم من ! با اين كه مى ‏دانيد من فرستاده خدا به سوى شما هستم ، چرا اذيّتم مى ‏كنيد؟ پس چون منحرف شدند ، خداوند دل‏هاى آنان را منحرف ساخت و خداوند قوم فاسق را هدايت نمى‏ كند.

نکته ها
«زاغَ» از «زيغ» به معناى انحراف از مسير حق است. روح انسان به راه مستقيم تمايل دارد و اين انسان است كه آن را منحرف مى ‏كند.
در آيات قبل، انتقاد از گفتار بدون عمل بود، در اين آيه انتقاد از عمل بر خلاف علم است كه چرا با اين‏كه مى ‏دانند او پيامبر خداست، او را اذيّت و آزار مى‏ دهند.
خداوند، كيفر و پاداش را بر اساس عدل و حكمت خود و عملكرد انسان قرار مى ‏دهد. او از طريق عقل و فطرت و فرستادن پيامبران مردم را هدايت مى ‏كند، هر كس هدايت را پذيرفت، بر هدايتش مى ‏افزايد : «والّذين اهتدوا زادهم هدى‏» (9) و هر كس با علم و اراده، راه انحراف را انتخاب كند، خداوند او را رها مى‏ كند. «زاغوا ازاغ اللّه»
آزار و اذيت حضرت موسى و پيامبر اكرم
اذيّت‏هايى كه قوم موسى ‏عليه السلام در مورد او روا داشتند، بسيار بود، از جمله مى ‏گفتند:
«لن نؤمن لك حتّى نرى اللّه جهرة» (10) هرگز به تو ايمان نمى‏ آوريم تا اين كه خداوند را به طور آشكار ببينيم.
«لن نصبر على طعام واحد»(11) ما بر يك نوع طعام صبر نمى ‏كنيم.
«لن ندخلها حتّى يخرجوا منها» (12) تا آنها از آنجا بيرون نشوند، ما داخل نخواهيم شد.
«فاذهب انت و ربّك فقاتلا انّا هاهنا قاعدون»(13) تو و پروردگارت برويد و با آنها جنگ كنيد، ما نشسته ‏ايم.
«اجعل لنا الهاً كما لهم آلهة»(14) براى ما نيز خدايى مثل خدايان اين بت پرستان، قرار بده.
«قالوا اوذينا من قبل ان تأتينا و من بعد ما جئتنا» (15) اى موسى ! ما هم پيش از آمدن تو و هم پس از آن در رنج و شكنجه بوده ‏ايم.
پيامبر اكرم‏ صلى الله عليه وآله نيز مورد آزار و اذيّت مشركان و منافقان قرار داشت، چنانكه قرآن مى‏ فرمايد:
«و منهم الّذين يؤذون النّبى و يقولون هو اُذن»(16) بعضى (از منافقان) كسانى هستند كه دائم پيامبر را آزار مى‏ دهند و مى‏ گويند او زود باور است.
«والّذين يؤذون رسول اللّه لهم عذابٌ اليم»(17) براى آنها كه پيامبر خدا را اذيّت مى‏ كنند، عذاب دردناك آماده و مهيا است.
«ان ذلكم كان يؤذى النّبىّ فيستحيى منكم» (18) اين كار شما پيامبر را آزار مى‏ دهد و او از شما شرم مى ‏كند (كه ناراحتى خود را اظهار كند).
يكى ديگر از آزارهايى كه پيامبر اسلام مى ‏ديد ، سستى بعضى از مسلمانان براى جهاد بود كه مى‏ گفتند : «انّ بيوتنا عورة» (19) خانه‏ هاى ما حفاظ ندارد، «لاتنفروا فى الحّر» (20) هوا گرم است، «بَعُدت عليهم الشقة» (21) راه دور است، «و لاتفتنّى الا فى الفتنة سقطوا» (22) با شركت در جنگ تبوك ممكن است نگاه ما به دختران و زنان رومى بيفتد و گرفتار شويم، اسلحه و امكانات كم است و...
با توجّه به آيات قبل كه فرمود : چرا به گفتار خود عمل نمى‏ كنيد و خدا رزمندگان را دوست دارد، معلوم مى ‏شود كه مراد از آزار در اين آيه ، سستى در جهاد و رفتن به جبهه است.
9) محمّد، 17.
10) بقره، 55.
11) بقره، 61.
12) مائده، 22.
13) مائده، 24.
14) اعراف، 138.
15) اعراف، 129.
16) توبه، 61.
17) توبه، 61.
18) احزاب، 53.
19) احزاب، 13.
20) توبه، 81 .
21) توبه، 42.
22) توبه، 49.
1- تاريخ زندگى حضرت موسى ‏عليه السلام بخاطر درس‏ها و عبرت‏هايى كه دارد نبايد فراموش شود. «و اذ...»
2- آشنايى با تاريخ بزرگان، سبب تسلّى و دلدارى است. «اذ قال موسى‏ لقومه ... لِمَ تؤذوننى»
3- گاهى خودى‏ ها بيش از بيگانگان مشكل آفرينى مى‏ كنند. «يا قوم لِمَ تؤذوننى»
4- در نهى از منكر، از اهرم عاطفه استفاده كنيد. «يا قوم لِمَ تؤذوننى»
5 - اذيّت ياران، نبايد سبب قهر و طرد آنها شود. «يا قوم لِمَ تؤذوننى»
6- علم و آگاهى، مسئوليّت آور است. از آگاهان انتظار مى‏رود كه به علم خود عمل كنند. «لِمَ تؤذوننى و قد تعلمون...»
7- گفتار و رفتارى كه موجب آزار رهبران دينى شود، به انحراف انسان مى ‏انجامد. «لِمَ تؤذوننى... زاغوا»
8 - انحراف در گفتار و رفتار، مقدّمه انحراف دل و روح و شخصيّت و هويّت و فرهنگ و فكر انسان است. «فلمّا زاغوا ازاغ اللّه قلوبهم»
9- گناه، محروميّت از هدايت الهى را به دنبال دارد. «واللّه لايهدى القوم الفاسقين»


نوشته شده در   پنجشنبه 16 آذر 1391    
PDF چاپ چاپ