سه شنبه 1 بهمن 1398 | Tuesday, 21 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : جمعه 29 شهريور 1392     |     کد : 20964

57. سوره حديد آيه 11

پيام ها 1- خداوند ، خود را در جانب محرومان قرار داده و از مردم طلب وام مى ‏كند. گويا خداوند ، ضامنِ آنان شده و پاداش وام را تضمين نموده است. «من ذا الّذى يقرض اللّه» 2- كار خير اگر به صورت خلق و خو در آيد ، ارزش بيشترى دارد. «يقرض اللّه...» 3- نفسِ عمل مهم نيست ، حَسَن بودن آن مهم است. «قرضاً حسناً» 4- قرض دادن كاهش مال نيست، افزايش آن است. «فيضاعفه»

آيه
مَن ذَا الَّذِى يُقرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضَاعِفَهُ لَهُ وَلَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ‏
ترجمه
كيست آن كه به خدا وام دهد ، وامى نيكو ، تا خداوند آن را براى او دو چندان كند و براى او پاداشى گرانمايه است.
نکته ها
«قرض» ، به معناى بريدن و جدا كردن بخشى از مال است. «مقراض» وسيله بريدن است و «قراضه» به مالى گفته مى ‏شود كه از بدنه جدا شده است.
قرض به خدا، انفاقى است كه با چند برابر در قيامت پس داده مى ‏شود. قرض در قرآن همراه با كلمه «حَسَن» آمده است، يعنى فورى پرداخت شود، بى‏ منّت باشد ، قبل از سؤالِ سائل باشد ، در حدّ وفور باشد، براى كارهاى مفيد و لازم باشد.
قرض الحسنه بركاتى دارد:
 كاهش كدورت و افزايش محبّت ، حفظ آبروى مردم و جلوگيرى از ورشكستگى آنان، اصلاح ساختار اقتصادى جامعه ، جلوگيرى از رواج ربا ، كنترل حرص و بخل، تعديل ثروت ، رشد فرهنگ تعاون.
خداوندى كه ميراث آسمان‏ها و زمين براى اوست و در آيات قبل دو بار فرمود : «له ملك السّموات و الارض» در اين آيه براى تشويق مردم و اهميت قرض ‏الحسنه از مردم قرض مى ‏خواهد. «من ذا الّذى يقرض اللّه...»
اسلام با هر نوع ركود و سستى مخالف است.
1. ركود طبيعت . «من وجد ماء و ترابا ثم افتقر فابعده اللّه» (21) هركس آب و زمين داشته باشد ولى تلاش نكند و فقير باشد ، از رحمت الهى دور شده است.
2. ركود نيروى انسانى . «اللهمّ انّى اعوذ بك من الكسل» (22) بارالها ! به تو پناه مى ‏برم از تنبلى.
3. ركود مال. «الّذين يكنزون الذهب و الفضّة و لم ينفقونها...» (23)
4. ركود علمى ، اخلاقى و معنوى.  «زدنى علما» (24) ، «زادهم هدى» (25)، «من استوى يوماه فهو مغبون» (26) هركس دو روزش مساوى باشد، زيانكار است.
5. ركود فكر . «من استبدّ برأيه هلك» (27) نظرخواهى نكردن ، استبداد به رأى خود و تك‏روى ، مايه ‏ى هلاكت است.
21) وسائل، ج 17، ص‏40.
22) كافى، ج‏2، ص‏585 .
23) توبه، 34.
24) طه، 114.
25) محمّد، 17.
26) بحار، ج 68، ص 173.
27) وسائل، ج 12، ص‏40.
پيام ها
1- خداوند ، خود را در جانب محرومان قرار داده و از مردم طلب وام مى ‏كند. گويا خداوند ، ضامنِ آنان شده و پاداش وام را تضمين نموده است. «من ذا الّذى يقرض اللّه»
2- كار خير اگر به صورت خلق و خو در آيد ، ارزش بيشترى دارد. «يقرض اللّه...»
3- نفسِ عمل مهم نيست ، حَسَن بودن آن مهم است. «قرضاً حسناً»
4- قرض دادن كاهش مال نيست، افزايش آن است. «فيضاعفه»
5 - آنجا كه كار سخت است ، اهرم قوى لازم دارد. (چون دل كندن از مال سخت است، خداوند پاداش چند برابر را مطرح م ى‏كند.) «فيضاعفه له و له أجر كريم»
6- قرض دادن، نشانه كرامت است و خداوند براى انسان كريم، اجر كريم قرار داده است. «و له أجر كريم»
7- براى تربيت و رشد ديگران، بايد آنان را تكريم نمود. «و له أجر كريم»


نوشته شده در   جمعه 29 شهريور 1392    
PDF چاپ چاپ