جمعه 4 بهمن 1398 | Friday, 24 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : جمعه 25 اسفند 1391     |     کد : 20782

سوره 41. فصلت آيه 11،10

سوره 41. فصلت آيه 11،10

سوره 41. فصلتآيه
- وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِىَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقْوَاتَهَا فِى أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَآءً لِّلسَّآئِلِينَ‏ (10) ثُمَّ اسْتَوَى‏  إِلَى السَّمَآءِ وَهِىَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قَالَتَآ أَتَيْنَا طَآئِعِينَ‏ (11)
- ترجمه
- و در زمين كوه‏هايى را بر فرازش قرار داد و در آن خير فراوان نهاد ، و در چهار روز رزق و روزى اهلِ زمين را مقدّر كرد كه براى تمام نيازمندان كافى است (10) سپس به (آسمان) در حالى كه دود بود توجّه كرد، پس به آن و زمين فرمود: با رغبت يا كراهت بياييد (و شكل بگيريد) گفتند: فرمانبردار آمديم (و شكل گرفتيم) (11)

نکته ها
«رواسى» جمع «راسية» به معناى كوههاى استوار است. «سواء» به معناى برابر است و «سواء للسائلين» به معناى آن است كه قوت‏ها برابر نيازهاست.
«طَوع» به معناى رغبت و «كَره» به معناى بى ‏رغبتى است.
عبارتِ «استوى‏» هرگاه در كنار حرف «على‏» قرار گيرد، به معناى سلطه و حكومت است، مانند آيه ‏ى «الرّحمن على العرش استوى‏» (17) ولى هرگاه در كنار حرف «الى» قرار گيرد، به معناى توجّه و قصد است مانند همين آيه.(18)
آفرينش، مراحل تكاملى دارد:
اول) خلق شدن. «خلق الارض»
دوم) استقرار و تثبيت. «جعل فيها رواسى»
سوم) تزريق منافع در زمين. «بارك فيها»
چهارم) تأمين نيازهاى همگان. «سواء للسائلين»
زمين و كوه‏ها مايه‏ ى بركت هستند. برخى از فوايد و بركات زمين عبارت است از:
تأمين مواد غذايى، پيدايش گياهان، تصفيه‏ ى آب، دفن مردارها و زباله‏ ها، يك دانه گرفتن و چند خوشه دادن، زباله را گرفتن و آب زلال دادن و در كوهها نيز بركاتى است از قبيل انواع معادن، حفظ برف‏ها، تأمين سنگ‏هاى ساختمانى، حفظ لرزش‏هاى زمين و كنترل طوفان‏ها و بادها، علامت و راهنمايى براى مسافران و... .
بعضى «اربعة ايّام» را اشاره به چهار فصل گرفته و گفته‏ اند تغيير فصل‏ها در تأمين روزى موجودات زمين مؤثّرند.
سؤال: اگر روزى براى همه هست، اين همه گرسنه چرا؟
پاسخ:
در سوره‏ى ابراهيم آيات 32 تا 34 خداوند مى ‏فرمايد: ما باران فرستاديم و ميوه‏ها رويانديم تا رزق شما باشد. كشتى ‏ها، نهرها، خورشيد و ماه و شب و روز را مسخر شما كرديم و هر چه خواستيد داديم و اگر نعمت‏هاى الهى را بشماريد نمى‏توانيد حسابش را بكنيد، لكن مديريّت‏هاى ناقص و توزيع‏هاى ناعادلانه و اسراف و تبذيرها و كارهاى ظالمانه، اين بدبختى ‏ها را براى شما آورده است و در پايان مى‏ فرمايد: «ان الانسان لظلوم كفّار»
17) طه، 5 .
18) مفردات راغب.
1- پيدايش كوهها امرى تصادفى نيست، بلكه با برنامه بوده است. «جعل فيها رواسى»
2- تقدير رزق و قرار دادن بركت در زمين از شئون ربوبيّت است. «ربّ العالمين - بارك فيها - قدّر فيها»
3- خداوند براى همه‏ ى موجوداتى كه در زمين زندگى مى‏ كنند بر اساس حكمت و به مقدار لازم، روزى قرار داده است. «قدّر فيها اقواتها»
4- تقدير روزى ‏ها قبل از آفرينش ما بوده است. «قدّر فيها اقواتها فى اربعة ايّام»
ما نبوديم و تقاضامان نبود
لطف تو ناگفته ‏ى ما مى ‏شنود
5 - همه‏ ى موجودات زمينى براى تأمين نيازهاى خود حقّ برابر و يكسان دارند. «سواء للسائلين»
6- براى رسيدن به روزى، بايد تلاش كرد. (كلمه «للسائلين» نشانه ‏ى درخواست است و درخواست واقعى همراه تلاش و تكاپو است).
7- آسمان‏ها در آغاز به صورت دود و گاز بوده است. «و هى دخان»
8 - در چند آيه ‏ى قبل خوانديم كه كفّار به رسول خدا صلى الله عليه وآله مى ‏گفتند: دل‏هاى ما در پرده‏هايى از حجاب و گوش‏هاى ما سنگين است ولى اين آيه مى ‏فرمايد: آسمان‏ها و زمين فرمان خدا را مى ‏شنوند و خاضعانه اطاعت مى‏ كنند. «اتينا طائعين»
9- هستى شعور دارد و مخاطب قرار مى ‏گيرد. «اتينا طائعين»


نوشته شده در   جمعه 25 اسفند 1391    
PDF چاپ چاپ