سه شنبه 1 بهمن 1398 | Tuesday, 21 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : جمعه 10 آذر 1391     |     کد : 20653

بخش ششم : فصل چهارم : بازتاب حادثه كربلا در عراق و حجاز

بخش ششم : فصل چهارم : بازتاب حادثه كربلا در عراق و حجاز

بخش ششم : بازتاب شهادت امام حسين و فرجام كسانى كه در كشتن امام و يارانش نقش داشتند
- فصل چهارم : بازتاب حادثه كربلا در عراق و حجاز
۴نهضت امام حسین ع ؛ قیام کربلا در روز عاشورا / ۱ - بازتاب كشته شدن امام عليه السلام در كوفه
۷۱۸.تاريخ الطبرى ( ـ به نقل از عبد اللّه بن عوف بن احمر ازدى ـ ) : وقتى حسين بن على عليه السلام كشته شد و ابن زياد از اردوگاهش نُخَيله باز گشت و وارد كوفه شد، شيعيان به سرزنش خود و اظهار پشيمانى پرداختند و متوجّه شدند كه خطاى بزرگى مرتكب شده اند كه حسين عليه السلام را دعوت كردند تا يارى اش كنند ؛ امّا [پس از آمدن ، ]رهايش كردند و او در كنار آنها كشته شد و كمكش نكردند . نيز احساس كردند كه ننگ و گناهشان در كشتن حسين عليه السلام ، جز با كشتن قاتلان او و يا با كشته شدن در اين راه، قابل شستشو نيست . ۱
۷۱۹.الملهوف ( ـ پس از سخنرانى امام زين العابدين عليه السلام ـ ) : از هر سو ، صداى مردم ، بلند شد كه به همديگر مى گفتند: هلاك شديد و ندانستيد! ۲
1.لَمّا قُتِلَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام ورَجَعَ ابنُ زِيادٍ مِن مُعَسكَرِهِ بِالنُّخَيلَةِ ، فَدَخَلَ الكوفَةَ ، تَلاقَتِ الشّيعَةُ بِالتَّلاوُمِ وَالتَّنَدُّمِ ، ورَأَت أنَّها قَد أخطَأَت خَطَأً كَبيرا بِدُعائِهِمُ الحُسَينَ عليه السلام إلَى النُّصرَةِ ، وتَركِهِم إجابَتَهُ ، ومَقتَلِهِ إلى جانِبِهِم لَم يَنصُروهُ ، ورَأَوا أنَّهُ لا يُغسَلُ عارُهُم وَالإِثمُ عَنهُم في مَقتَلِهِ إلّا بِقَتلِ مَن قَتَلَهُ أوِ القَتلِ فيهِ (تاريخ الطبرى : ج ۵ ص ۵۵۲ ، الكامل فى التاريخ : ج ۲ ص ۶۲۴) .
2.اِرتَفَعَت أصواتُ النّاسِ مِن كُلِّ ناحِيَةٍ ، ويَقولُ بَعضُهُم لِبَعضٍ : هَلَكتُم وما تَعلَمونَ (الملهوف : ص ۱۹۹) .
۴ / ۲ - بازتاب كشته شدن امام عليه السلام در حجاز
۷۲۰.الأمالى ، مفيد ( ـ به نقل از ابو هَيّاج عبد اللّه بن عامر ـ ) : وقتى خبر كشته شدن امام حسين عليه السلام به مدينه رسيد،... ما هرگز زن و مرد گريانى را بيشتر از آنچه آن روز ديديم ، نديده بوديم . ۱
۷۲۱.تذكرة الخواصّ:واقدى گفت: وقتى سرِ حسين عليه السلام و اسيران به مدينه رسيدند ، هيچ كس در مدينه نمانْد، جز اين كه با ناله مى گريست . ۲
1.لَمّا أتى نَعيُ الحُسَينِ عليه السلام إلَى المَدينَةِ ... ، فَما رَأَينا باكِيا ولا باكِيَةً أكثَرَ مِمّا رَأَينا ذلِكَ اليَومَ (الأمالى ، مفيد : ص ۳۱۹ ، الأمالى ، طوسى : ص ۸۹ ش ۱۳۹) .
2.قالَ الواقِدِيُّ : لَمّا وَصَلَ الرَّأسُ [أي رَأسُ الحُسَينِ عليه السلام] إلَى المَدينَةِ وَالسَّبايا ، لَم يَبقَ بِالمَدينَةِ أحَدٌ ، وخَرَجوا يَضِجّونَ بِالبُكاءِ (تذكرة الخواصّ : ص ۲۶۷) .


نوشته شده در   جمعه 10 آذر 1391    
PDF چاپ چاپ