شنبه 5 بهمن 1398 | Saturday, 25 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : شنبه 5 اسفند 1391     |     کد : 18457

96. سوره علق آيه 15-19

پيام ها 1- راه توبه براى همه باز است ولى اگر توبه نكردند و دست بر نداشتند، گرفتار كيفر مى ‏شوند. «لئن لم ينته لنسفعاً» 2- در برابر ستمگران تهديد لازم است.«لنسفعًا بالناصية» 3- دروغ و دروغ‏گويى ريشه ديگر خطاها و خلاف‏كارى است. «كاذبة خاطبة» 4- پشتوانه عمل هاى ايذايى مخالفان، جلسات مخفيانه است.

آيه
- كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ (15) نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ (16) فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ (17) سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ (18) كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِب‏ (19)
- ترجمه
- چنين نيست (كه او مى‏ پندارد.) اگر از كار خلافش دست باز ندارد موى پيشانى او را سخت بگيريم (15) موى پيشانى دورغگوى خطاكار را (16) پس او اهل محفلش را (به يارى) بخواند (17) ما هم بزودى مأموران دوزخ را فرا مى‏ خوانيم (18) حاشا از او پيروى مكن و سجده كن و (به خدا) تقرّب جوى (19)

نکته ها
«نسفعاً» فعل است و نون تأكيد آخر آن به صورت تنوين نگاشته شده است. اين كلمه از ريشه «نسفع» به معناى گرفتن، به شدت كشيدن و سيلى به صورت زدن است. «ناصية» به معناى موى جلوى پيشانى است كه براى تحقير، آن را گرفته و مى‏ كشند.
هنگامى كه سوره الرحمن نازل شد پيامبر اكرم ‏صلى الله عليه وآله پرسيد : چه كسى آن را براى رؤساى قريش مى ‏خواند؟ اصحاب به خاطر برخورد تند و خشن رؤساى قريش ساكت شدند، ولى عبداللّه بن مسعود كه جثّه ‏اى ضعيف داشت قبول كرد. همين كه نزد كعبه سران را ديد، آيات را تلاوت كرد. ابوجهل چنان سيلى به او زد كه از گوش او خون جارى گشت. او گريان نزد پيامبر آمد و حضرت غمناك شد. در جنگ بدر، عبداللّه بن مسعود در ميان كشته‏ هاى مشركان ابوجهل را در آخرين لحظات ديد و روى سينه او نشست. ابوجهل گفت مى‏دانى كجا نشسته ‏اى؟! گفت «الاسلام يعلو و لا يُعلى عليه» ابوجهل گفت به پيامبر بگو: حتى در اين حال، او مبغوض‏ترين فرد نزد من است. حضرت فرمود: فرعونِ موسى در آخرين لحظه ايمان آورد ولى فرعونِ من حتى در آخرين لحظه ايمان نياورد. ابن مسعود سر ابوجهل را از تن جدا و موى سر او را گرفته و نزد پيامبر مى‏ كشيد و آيه «لنسفعاً بالنّاصية» در همين دنيا عملى شد.(27)
كلمه «نادى» به مجلس عمومى يا تفريح گفته مى‏ شود.
«زبانية» جمع «زبينة» به معناى مأمور است.
امام على‏ عليه السلام مى ‏فرمايد: ثمره علم بندگى خداست. آغاز اين سوره فرمان قرائت و تعليم با قلم بود و پايانش سجده و تقرّب است. يعنى علم مفيد، علمى است كه ما را به خدا برساند. البته راه قرب به خداوند شامل تمام كارهايى است كه با قصد قربت انجام مى ‏شود، ليكن سجده بهترين راه قرب است.
در اين سوره كوچك سه بار كلمه «كلاّ» آمده است. يعنى بايد از توهمات و پندارهاى بى اساس پرهيز نمود.
امام رضاعليه السلام به استناد آيه «و اسجد و اقترب» فرمودند: نزديك‏ترين حالات انسان نسبت به خداوند حالت سجده است.(28)
27) تفسير نمونه به نقل از تفسير كبير.
28) تفسير نورالثقلين.
1- راه توبه براى همه باز است ولى اگر توبه نكردند و دست بر نداشتند، گرفتار كيفر مى ‏شوند. «لئن لم ينته لنسفعاً»
2- در برابر ستمگران تهديد لازم است.«لنسفعًا بالناصية»
3- دروغ و دروغ‏گويى ريشه ديگر خطاها و خلاف‏كارى است. «كاذبة خاطبة»
4- پشتوانه عمل هاى ايذايى مخالفان، جلسات مخفيانه است. «ينهى عبدا اذا صلى - فليدع ناديه»
5 - با اينكه مخالفان پيامبر، متشكل و سازمان يافته بودند، ولى كارى از پيش نبردند. «فليدع ناديه»
6- كلوخ انداز را پاداش سنگ است.«فليدع ناديه - سندع الزّبانية»
7- قدرت خداوند بر همه توطئه ‏ها غالب است. «سندع الزبانية»
8 - در برابر نهى و منع ديگران، شما اصرار بر انجام كارهاى عبادى داشته باشيد. «ينهى عبدًا اذا صلّى - واسجد»
9- اول برائت، بعد عبادت. «لاتطعه واسجد» (از ابوجهل‏هائى كه از نماز نهى مى ‏كنند پيروى نكن و به عبادت و سجده بپرداز.)
10- سجده بهترين وسيله قرب به خداست. «واسجد واقترب»


نوشته شده در   شنبه 5 اسفند 1391    
PDF چاپ چاپ