يکشنبه 26 آبان 1398 | Sunday, 17 November 2019
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 26 تير 1391     |     کد : 18447

سوره 98. بينة آيه 1-4

سوره 98. بينة آيه 1-4

آيه
- لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّى‏ تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ (1) رَسُولٌ مِّنَ اللَّهِ يَتْلُواْ صُحُفاً مُطَهَّرَةً (2) فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ (3) وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ (4)
- ترجمه
- كسانى كه كفر ورزيدند از اهل كتاب و مشركان، (از راه انحرافى خود) دست برندارند تا آنكه دليل روشنى برايشان بيايد (1) پيامبرى از سوى خدا كه كتاب (آسمانى) را تلاوت كند (2) در آن‏ها نوشته‏ هايى استوار و با ارزش است (3) كسانى كه به آنان كتاب داده شد، متفرّق نشدند مگر بعد از آنكه برهان روشن برايشان آمد (4)

نکته ها
«بيّنة» به معناى دليل روشن است كه به واسطه آن حق از باطل آشكار گردد.
«قيّمة» به معناى مستقيم ، محكم، ارزشمند و گرانبهاست. «قيّم» به كسى گويند كه دلسوز است و به مصالح ديگران قيام مى ‏كند. حرف تاء در كلمه «قيمة» براى مبالغه است نظير علاّمة، نه تأنيث.
اين آيه را دو گونه تفسير كرده ‏اند : طبق يك تفسير سخن از بى‏ وفائى و عدم صداقت اهل كتاب و مشركان است و در تفسير ديگر سخن از اتمام حجت براى آنان است.
ادعاى كفار اين بود كه تا دليل روشنى به ما نرسد، در راه خود باقى هستيم ، ولى بعد از آن كه دليل روشنى رسيد، باز هم در راه خود باقى ماندند و جز عده ‏اى ايمان نياوردند. شبيه اين مضمون، در آيه 89 سوره بقره آمده است كه قبل از ظهور اسلام در انتظار آمدن پيامبر جديدى بودند و به خود نويد مى ‏دادند ، ولى «فلما جائهم ما عرفوا كفروا» همين كه آمد براى آنان چيزى را كه مى ‏شناختند نپذيرفتند.
«صُحُف» جمع «صحيفة» است. گويا هر بخش از كتاب آسمانى به تنهايى صحيفه‏ اى است. تورات يك كتاب است ولى قرآن در باره آن مى ‏فرمايد : «صحف ابراهيم و موسى» (96)
96) اعلى، 19.
1- بدون دليل روشن انتظار نداشته باشيد كه مردم دست از عقيده و راه خود بردارند. «لم يكن... منفكّين حتى تأتيهم البيّنة»
2- در اتمام حجّت، كفّار و مشركان از يكديگر جدا نيستند. خداوند براى همه مردم، چه كفّار و چه مشركان، با فرستادن بيّنه، اتمام حجّت مى‏ كند. «تأتيهم البيّنة»
3- از اهل كتاب توقع بيشترى است. (با اينكه در آيه اول سخن از اهل كتاب و مشركان بود ولى در آيات بعد انتقاد تنها از اهل كتاب است.) «و ما تفرّق الّذين اوتوا الكتاب»
4- اتمام حجت خداوند از طريق پيامبرى آسمانى و كتاب پاك است. «رسول... يتلوا صُحُفًا مطهّرة»
5 - قرآن از هر خطا و انحراف و لغو و باطل و تحريف دور است. «صحفاً مطهّرة»
6- در قرآن، دستورات قوام بخش است. (97) «فيها كتب قيّمة»
7- قرآن هم خود كتابى معتدل و دور از اعوجاج است (98) و هم سبب اعتدال و قوام جامعه است. (99) «قيّمة»
8 - با وجود هواى نفس، علم و دانش مشكل‏ گشا نيست. اهل كتاب حق را به روشنى فهميدند ولى به خاطر هواهاى نفسانى، دست‏خوش تفرقه شدند. «و ما تفرّق الّذين اوتوا الكتاب...»97) كلمه «كُتب» مى ‏تواند به معناى دستورات دينى باشد، نظير آيه «كتب عليكم الصيام» كه كتاب به معناى دستور است.
98) اگر «قيمة» را به معناى ثابت و پايدار و به اصطلاح ادبى فعل لازم بدانيم.
99) اگر «قيمة» را به معناى برپا كننده و به اصطلاح ادبيات عرب متعدى و داراى مفعول بدانيم.


نوشته شده در   دوشنبه 26 تير 1391    
PDF چاپ چاپ