يکشنبه 6 بهمن 1398 | Sunday, 26 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 16 بهمن 1391     |     کد : 18384

76. سوره انسان آيه 6،5

76. سوره انسان آيه 6،5

آيه
- إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُوراً (5) عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيراً (6)
- ترجمه
- همانا نيكان از پيمانه‏اى مى‏ نوشند كه با كافور (گياهى خوشبو) آميخته شده است (5) چشمه ‏اى كه بندگان خدا از آن مى ‏نوشند و هر گونه بخواهند ، آن را جارى مى‏ سازند (6)
- نکته ها
- «اَبرار» يا جمع «بَرّ» است، (همانند «اَرباب» كه جمع «رَبّ» است) يا جمع «بارّ» است (نظير «اَشهاد» كه جمع «شاهد» است). به هر حال «بَرّ» به معناى گستردگى است و بيابان را به خاطر گستردگى آن، «بَرّ» مى ‏گويند. انسان نيكوكار داراى روحى باز و گسترده است و هدف او از انجام كار نيك، رسيدن به مال و مقام نيست بلكه فكرى فراتر از مال و مقام دارد. دست نيكوكاران براى كمك به ديگران باز و اجر آنان نيز گسترده است.(205)
«كافور» به معناى گياه خوشبو است كه در خنكى و سفيدى ضرب المثل است.
«تفجير» به معناى شكافتن است و به كسى كه با گناه پرده حيا را بشكافد ، «فاجر» مى‏ گويند و «فجر» نورى است كه تاريكى شب را مى‏ شكافد.
براساس روايات، مراد از «ابرار» در اين آيات، اهل بيت پيامبرعليهم السلام هستند كه با نذر روزه گرفتند و افطارى خود را به يتيم و مسكين و اسير دادند كه در آيات بعد آمده است.
با اينكه عدّه ‏اى اين سوره را مدنى مى ‏دانند ، امّا بعضى مغرض و مخالف مى ‏گويند : سوره انسان مكّى است و حَسنين ‏عليهما السلام در مدينه متولّد شده ‏اند ، بنابراين اين آيات درباره اهل بيت نازل نشده، زيرا بيمارى آنان و عيادت پيامبر و روزه والدين آنها در مدينه بوده است!
در پاسخ مى‏ گوييم: در بسيارى از سوره‏ هاى مكّى، آيات مدنى وجود دارد و بهترين شاهد مطلب آن است كه كلمه «أسير» در اين آيات آمده، با آن كه در مكّه اسيرى وجود نداشته و اسير گرفتن مربوط به جنگ‏هاى پس از هجرت به مدينه است.
205) مفردات راغب.
1- احسان و نيكوكارى جلوه‏ اى از شكر هدايت الهى است. «امّا شاكراً... انّ الاَبرار...»
2- نوشيدنى‏ هاى بهشتى مخلوط باموادّ خوشبو و معطّر است. «كان مزاجها كافوراً»
3- كاميابى‏ هاى بهشتى به كسانى تعلّق مى ‏گيرد كه خود را به مرحله عبوديّت رسانده باشند . «يشرب بها عباد اللّه»
4- محروميّت‏هاى موقّت بندگان خدا در دنيا، در قيامت جبران مى ‏شود. «يشرب بها عباد اللّه»
5 - اهل بيت، به خاطر رسيدگى به محرومان ، به لقب ابرار و به خاطر اطاعت از خداوند، به لقب عباد اللّه ملقّب شدند. «انّ الابرار ... عباد اللّه»
6- بندگان خدا، اهل نيكى به ديگران هستند و نيكوكاران، بنده خدا هستند. «الابرار يشربون ... يشرب بها عباداللّه»
7- اراده بهشتيان كارساز است و آنان به هر چه اراده كنند مى ‏رسند و هرچه را اراده كنند انجام مى‏ شود. «يفجرونها تفجيراً»


نوشته شده در   دوشنبه 16 بهمن 1391    
PDF چاپ چاپ