يکشنبه 6 بهمن 1398 | Sunday, 26 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : يکشنبه 23 مهر 1391     |     کد : 17831

راه رفتن

راه رفتن

آداب راه رفتن
راه رفتن - قرآن
- ((و بندگان خداى رحمان , كسانى هستند كه روى زمين به نرمى گام بر مى دارند و چون نادانان ايشان رامخاطب سازند, به ملايمت پاسخ مى دهند)).
- ((و در راه رفتن خود, ميانه رو باش و صدايت راآهسته ساز كه بدترين آوازها بانگ خران است )).
ـ ابـن عباس : رسول خدا(ص ) در موقع راه رفتن چنان راه مى رفت كه معلوم بود راه رفتن شخص ناتوان يا تنبل نيست .
ـ امـام عـلـى (ع ): رسـول خـدا(ص ) هر گاه راه مى رفت , چنان مى خراميد كه گويى سرازيرى را مى پيمايد پيش از آن حضرت و پس از او كسى را مانند ايشان نديدم .
ـ عـلـى بن الحسين (ع ) هرگاه راه مى رفت , دستش را از ران خود جلوترنمى برد و دست هايش را بالا و پايين نمى برد, بلكه با وقار و فروتنى راه مى رفت .
ـ امـام صـادق (ع ): عـلى بن الحسين (ع )(در هنگام راه رفتن ) دست راستش از دست چپش جلوتر نمى افتاد.
ـ امـام صادق (ع ): على بن الحسين (ع )چنان راه مى رفت كه انگار روى سرش پرنده اى است , دست راستش از دست چپش پيشى نمى گرفت .
ـ پيامبر خدا(ص ): تند راه رفتن , هيبت مؤمن را از بين مى برد.
ـ امام صادق (ع ): راه رفتن شتابزده ,هيبت مؤمن را از بين مى برد و نورش راخاموش مى كند.
ـ امـيرمؤمنان (ع ) سواره به ميان اصحاب خود آمد آنان دنبال حضرت راه افتادند حضرت به طرف آن هـا بـرگشت وفرمود: كارى داريد؟
عرض كردند: نه , اى اميرمؤمنان , بلكه دوست داريم با شما راه بـرويـم امـام فرمود: برگرديد, زيرا راه رفتن پياده با سواره , موجب فاسد شدن سواره وخوارى پياده است .
امـام صـادق (ع ) فـرمـود: يـك بار هم اميرمؤمنان بر مركب سوار بود و اصحاب دنبال ايشان به راه افـتـادنـد حـضـرت فرمود:برگرديد, زيرا صداى كفش ها در پشت سرمردان , مايه تباهى دل هاى احمقان است .
ـ امام على (ع ) زمانى كه از صفين به كوفه وارد شد حرب در كنار حضرت كه سواره بود پياده به راه افـتـاد امـام على (ع )فرمود: برگرد, زيرا پياده آمدن چون تويى در ركاب چون منى , باعث غرور و فريفتگى زمامدار و مايه خوارى مؤمن است .
ـ در وصف پرهيزگاران ـ : گفتارشان راست است و پوشاكشان ميانه روى و راه رفتنشان با فروتنى .
نهى از راه رفتن با ناز و تبختر
قرآن

((و در زمـيـن بـا نـخـوت راه مرو, زيرا كه تو هرگز زمين را نتوانى شكافت و در بلندى به كوه ها نتوانى رسيد)).
((از مـردم (بـه نـخـوت ) رخ بـرمتاب و در زمين خرامان راه مرو كه خدا خودپسند فخرفروش را دوست نمى دارد)).
ـ امـام عـلـى (ع ) ـ در وصـف طاووس ـ :مانند شخص متكبر پرافاده راه مى رود و به دم و بال هاى خويش با دقت مى نگرد و اززيبايى پوشش خود, قهقهه سر مى دهد.
ـ پـيامبر خدا(ص ): كسى كه روى زمين با تبختر و افاده راه مى رود, زمين و هرموجودى كه زير و روى آن است او را لعنت مى كنند.
ـ كسى كه خود بزرگ بين باشد يا باتكبر راه رود, خداى تبارك و تعالى را درحالى ديدار كند كه بر او خشمگين است .
ـ امام على (ع ): ابو دجانه انصارى دستارى بست و پر شال را از پشت ميان دوشانه خود انداخت و آن گاه ميان دو صف (سپاه ) شروع كرد به راه رفتن با تبختررسول خدا(ص ) فرمود: اين نوع راه رفتن راخداوند متعال دشمن دارد, مگر در هنگام جنگ .
ـ امـام صـادق (ع ): ابـو دجـانـه انـصارى در روز احد دستارى بست و پر شال را ميان دو شانه خود انـداخـت و آن گـاه شـروع بـه خـراميدن كرد رسول خدا(ص ) فرمود: اين نوع راه رفتن را خداى عزوجل دشمن مى دارد, مگر به هنگام جنگ در راه خدا.
ـ پيامبر خدا(ص ): هر گاه امت من با نازو تكبر راه روند و ايرانيان و روميان خدمتگزار آن ها شوند, به جان يكديگربيفتند.
ـ هر گاه امت من با ناز و تبختر راه روند و ايرانيان و روميان خدمتكارشان شوند, بر يكديگر مسلط گردانيده شوند.
ـ مـرد سـيـاهـى كـه بـا حـالـت تـبختر راه مى رفت , بر امام باقر(ع ) گذشت , حضرت فرمود: آدم گردنكشى است راوى مى گويد:عرض كردم : او گداست فرمود: او گردنكش است .


نوشته شده در   يکشنبه 23 مهر 1391    
PDF چاپ چاپ