شنبه 5 بهمن 1398 | Saturday, 25 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : سه شنبه 18 مهر 1391     |     کد : 17828

مجادله

مجادله

نكوهش مجادله و آثار آن
مجادله - قرآن
- ((به زودى خواهند گفت : سه تن بودند و چهارمين آن ها سگشان بود و مى گويند: پنج تن بودند و شـشـمـيـن آن ها سگشان بود تير در تاريكى مى اندازند و (عده اى )مى گويند: هفت تن بودند و هشتمين آن ها سگشان بودبگو: پروردگارم به شماره آن ها آگاهتر است جز اندكى (كسى شماره ) آن ها را نمى داند پس درباره ايشان جز به صورت ظاهر جدال مكن و در مورد آن ها از هيچ كس جويا مشو)).
- ((كـسـانـى كـه بـه آن ايـمـان ندارند شتابزده آن رامى خواهند و كسانى كه ايمان آورده اند از آن هـراسناكندو مى دانند كه آن حق است بدان كه آنان كه در موردقيامت ترديد مى ورزند, قطعا در گمراهى دور و درازى هستند)).
ـ امـام على (ع ): از مجادله وستيزه كردن بپرهيزيد, زيرا اين دو كار دل ها را نسبت به برادران بيمار مى كنند و نفاق مى رويانند.
ـ امام صادق (ع ): از مجادله كردن بپرهيز, كه اين كار عمل تو را بر باد مى دهد واز جر و بحث كردن بپرهيز, كه اين كار تو راهلاك مى گرداند و زياد ستيزه مكن , زيرا كه تو را از خدا دور مى كند.
ـ امام هادى (ع ): مجادله كردن , دوستى ديرين را از بين مى برد و پيوند استوار را ازهم مى گسلد و كـمترين چيزى كه در مجادله هست , چيره جويى است و چيره جويى ,خود عامل اصلى قطع رابطه مى باشد.
ـ امـام عـسـكـرى (ع ): مـجـادله مكن كه احترامت از بين مى رود و شوخى مكن كه برتو گستاخ مى شوند.
ـ امام على (ع ): نتيجه مجادله , دشمنى و كينه توزى است .
ـ هر كه آبروى خود را مى خواهد,بايد مجادله را رها كند.
ـ پـيـامـبـر خـدا(ص ): رهـا كنيد مجادله را,زيرا مؤمن مجادله نمى كند, رها كنيد مجادله را, زيرا مجادله گر قطعا زيان مى بيند.
ـ امام على (ع ): مجادله , تخم شر است .
ـ كسى كه يقينش درست باشد, به مجادله بى رغبت است .
ـ شش كس اندكه با آن هامجادله نشايد: فقيه , رئيس , فرومايه , بدزبان , زن و كودك .
مجادله نكنيد هر چند حق با شما باشد
ـ پـيـامبر خدا(ص ): هيچ بنده اى كاملا به حقيقت ايمان نرسد, مگر آن گاه كه مجادله را رها كند, هرچند بر حق باش .
ـ امـام عـلـى (ع ): هـيـچ بنده اى به حقيقت ايمان نرسد, مگر اين كه در عين حال كه حق با اوست مجادله را رها كند.
ـ پيامبر خدا(ص ): من براى كسى كه مجادله را رها كند هرچند بر حق باشد و براى كسى كه دروغ گـفـتـن را اگـرچه به شوخى ,ترك گويد و براى كسى كه اخلاقش را نيكوگرداند, خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مركز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت ضمانت مى كنم .
ـ مـجـادله را رها كنيد كسى كه حق با او باشد و با اين حال مجادله را رها كند, من برايش سه خانه در حومه و وسط و بالاى بهشت ضمانت مى كنم .
ـ كـسـى كـه حـق بـا او بـاشد و با اين حال مجادله را رها كند, من برايش خانه اى در حومه بهشت ضـمـانـت مـى كـنم كسى كه درحال شوخى هم دروغ نگويد, من برايش خانه اى در وسط بهشت ضـمـانت مى كنم وكسى كه باطنش را نيكو گرداند, من براى اوخانه اى در بالاى بهشت ضمانت مى كنم .
ـ كسى كه وقتى حق با او نيست مجادله نكند, خانه اى در حومه بهشت برايش ساخته مى شود كسى كـه حـق بـا او بـاشـد ومـجـادله نكند, خانه اى در وسط بهشت برايش ساخته مى شود و كسى كه اخلاقش رانيك گرداند, خانه اى در بالاى بهشت برايش ساخته مى شود.
ـ پارساترين مردمان , كسى است كه مجادله را رها كند هرچند حق با او باش .
ـ امام صادق (ع ): از فروتنى است كه مجادله را رها كند هرچند حق با او باشد.
ـ پيامبر خدا(ص ): كسى كه حق با او باشدو با اين حال مجادله را رها كند, خانه اى دربالاى بهشت برايش ساخته مى شود و كسى كه وقتى حق با او نيست مجادله نكند, خانه اى در حومه بهشت برايش ساخته مى شود.
كسى كه مجادله با او شايسته نيست
ـ امـام حـسـيـن (ع ): هـرگـز با شخص حليم (بردبار يا خردمند) و سفيه مجادله مكن ,زيرا حليم دشمنت دارد و سفيه آزارت رساند.
ـ امـام صـادق (ع ): هيچ گاه با شخص حليم و سفيه مجادله مكن , زيرا حليم دشمنت دارد و سفيه نابودت كند.
ـ هـر كـس بـا شـخص حليم مجادله كنداو را دور گرداند و هر كس با سفيه مجادله كند, او را به هلاكت افكند.
ـ ورقـة بـن نـوفـل هـرگاه نزد خديجه دخت خويلد(ع ) مى رفت , به او سفارش مى كرد: اى دختر برادرم , با شخص نادان ودانا مجادله مكن , زيرا اگر با نادان مجادله كنى , تو را آزار مى دهد و اگر با دانا مجادله كنى , دانش خود را از تو دريغ مى كند.
ـ امام رضا(ع ): زنهار با دانايان مجادله مكن , زيرا تو را رها مى كنند و زنهار بانابخردان مجادله مكن , زيرا نسبت به تونادانى مى كنند.
پيامدهاى مجادله زياد
ـ امام على (ع ): سبب دشمنى وكينه توزى , مجادله زياد است .
ـ كسى كه زياد مجادله كند, از خطاايمن نيست .
ـ كانون بدى ها, لجاجت و مجادله زياد است .
ـ با وجود مجادله زياد, دوستى ومحبت جايى ندارد.
ـ كسى كه به ناحق مجادله بسيار كند,كورى او از (ديدن ) حق بپايد.
ـ شك بر چهار پايه استوار است : برمجادله و وحشت و ترديد و تن سپارى كسى كه مجادله را شيوه [ دين ] خود گرداند,شبش صبح نشود (از تاريكى شك به روشنايى يقين نرسد).


نوشته شده در   سه شنبه 18 مهر 1391    
PDF چاپ چاپ