جمعه 1 آذر 1398 | Friday, 22 November 2019
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 17 مرداد 1390     |     کد : 11411

شب نوزدهم ؛ شعری از حبیب الله چایچیان

شب نوزدهم ؛ شعری از حبیب الله چایچیان

شب نوزدهم ؛ شعری از حبیب الله چایچیان
رمضان بود و شب نوزدهم ... ام كلثوم كنار پدرش ؛ سفره گسترده به افطار على ... شير و نان و نمك آورد برش ؛ ميهمان ، مظهر عدل و تقوى ... ميزبان ، دختر نيكو سيرش ؛ على ان مرد مناجات و نماز ... چونكه افتاد به آنها نظرش.
شب نوزدهم ؛ شعری از حبیب الله چایچیان
رمضان بود و شب نوزدهم
ام كلثوم كنار پدرش


سفره گسترده به افطار على
شير و نان و نمك آورد برش


ميهمان ، مظهر عدل و تقوى
ميزبان ، دختر نيكو سيرش


على ان مرد مناجات و نماز
چونكه افتاد به آنها نظرش


چشمه هاى غم او جوشان شد
ريخت زان منظره اشك از بصرش


گفت : در سفره من كى ديدى
دو خورش ، يا كه از ان بيشترين


نمك و شير، يكى را برگير
بنه از بهر پدر، ان دگرش


شير حق ، عاقبت از شير گذشت
كه بشد نان و نمك ، ماحضرش


حيدر از شوق شهادت ، بيدار
در نظر وعده پيغامبرش


كه شب نوزدهم ، از رمضان
رسد از باغ شهادت ، ثمرش


بى قرار و نگران بود على
چون مسافر كه به آخر سفرش


گاه از خانه برون مي امد
تا كى از راه رسد منتظرش


گه به صد شوق ، نظر مي فرمود
به سما و به نجوم و قمرش


گاه در جذبه معراج نماز
بيخود از خويش و جهان زير پرش


چه خبر داشت خدايا آنشب
كه على در هيجان از خبرش


ام كلثوم غمين و نگرآن
كاين شب تار چه دارد سحرش ؟


گشت آماده رفتن حيدر
مضطرب دختر خونين جگرش


چون كه از خانه برون ميامد
چفت در، بند گشود از كمرش


كه مرو يا على از خانه برون
تا سحر بگذرد و اين خطرش


على ان روح مناجات و نماز
شرح قرآن سخن چون شكرش


گفت با خود كه كمر محكم كن
بهر مردن كه عيان شد اثرش


تا كه نزديك بشد صبح وصال
مسجد كوفه بشد باز درش


على ان بنده تسليم خدا
صاحب الامر قضا و قدرش


كعبه زادى كه خدا دعوت كرد
بار ديگر به سراى دگرش


چون كه جا در بر محراب گرفت
من چه گويم كه چه آمد بسرش


كوفه لرزيد ز تكبير على
ناله برخاست ز سنگ و شجرش


فلك افشاند به سر، خاك عزا
چرخ ، وا ماند ز سير و گذرش


اه از ان دم كه على غرقه به خون
بود بر دوش شبير و شبرش


اه از ان دم كه حسانا زينب
چشمش افتاد به فرق پدرش


نوشته شده در   دوشنبه 17 مرداد 1390    
PDF چاپ چاپ