جمعه 1 آذر 1398 | Friday, 22 November 2019
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 17 مرداد 1390     |     کد : 11410

على (ع) بود ؛ شعری از مولانا

على (ع) بود ؛ شعری از مولانا

على (ع) بود ؛ شعری از منصوب به مولانا
تا صورت پيوند جهان بود، على بود ... تا نقش زمين بود و زمان بود، على بود ؛ آن قلعه گشايى كه در از قلعه خيبر ... بركند به يك حمله و بگشود، على بود ؛ آن گرد سر افراز، كه اندر ره اسلام ... تا كار نشد راست، نياسود، على بود.
على (ع) بود ؛ شعری از منصوب به مولانا
تا صورت پيوند جهان بود، على بود
تا نقش زمين بود و زمان بود، على بود

آن قلعه گشايى كه در از قلعه خيبر
بركند به يك حمله و بگشود، على بود

آن گرد سر افراز، كه اندر ره اسلام
تا كار نشد راست، نياسود، على بود

آن شير دلاور، كه براى طمع نفس
برخوان جهان پنجه نيالود، على بود

اين كفر نباشد، سخن كفر نه اين است
تا هست على باشد و، تا بود، على بود

شاهى كه ولى بود و وصى بود، على بود
سلطان سخا و كرم و جود، على بود

هم آدم و هم شيث و هم ادريس و هم الياس
هم صالح پيغمبر و داود ، على بود

هم موسى و هم عيسى و هم خضر و هو ايوب
هم يوسف و هم يونس و هم هود، على بود

مسجود ملايك كه شد آدم، ز على شد
آدم چو يكى قبله و مسجود، على بود

آن عارف سجاد، كه خاك درش از قدر
بر كنگره عرش بيفزود ، على بود

هم اول و هم آخر و هم ظاهر و باطن
هم عابد و هم معبد و معبود، على بود

«ان لحملك لحمى» بشنو تا كه بدانى
آن يار كه او نفس نبى بود، على بود

موسى و عصا و يد بيضا و نبوت
در مصر به فرعون كه بنمود، على بود

چندان كه در آفاق نظر كردم و ديدم
از روى يقين در همه موجود، على بود

خاتم كه در انگشت سليمان نبى بود
آن نور خدايى كه بر او بود، على بود

آن شاه سرفراز، كه اندر شب معراج
با احمد مختار يكى بود، على بود

آن كاشف قرآن‏كه ‏خدا در همه قرآن
كردش صفت عصمت و بستود، على بود


نوشته شده در   دوشنبه 17 مرداد 1390    
PDF چاپ چاپ