يکشنبه 6 بهمن 1398 | Sunday, 26 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 20 تير 1390     |     کد : 11101

زمان وقوع قیامت و اعتقاد به ظهور امام زمان عج

زمان وقوع قیامت و اعتقاد به ظهور امام زمان عج

پرسش : در قرآن بيشتر به روز قيامت و ساعت آن از وقوع وحشتناك آن اشاره شده است از زمان و ساعت گفته هر آن امكان دارد اتفاق بيافتد ما كه به ظهور امام زمان اعتقاد داريم مي‎ گوييم كه آقا ظهور مي‎ كند پس روز قيامت بعد از ظهور آقا اتفاق مي‎ افتد آيا اين درست است و ديگر اينكه قرآن واقعي هم در دست امام زمان است و آن چند جزء دارد؟
زمان وقوع قیامت و اعتقاد به ظهور امام زمان عج
پاسخ :
در قرآن زمان وقوع قيامت به طور مشخص بيان نشده است و تأكيد دارد بر اينكه غير از خداي متعال هيچ كس ديگر حتي پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ از آن آگاهي ندارد. دربارة قيامت از تو سؤال مي‎كنند، كي فرا مي‎رسد؟ بگو علمش فقط نزد پروردگار من است و هيچ كس جز او نمي‎تواند وقت آن را آشكار سازد (اما قيام قيامت حتي) بر آسمانها و زمين سنگين است و جز به طور ناگهاني به سراغ شما نمي‎آيد»[1]
از اين آية مباركه استفاده مي‎شود كه قيامت به طور ناگهاني واقع مي‎شود و هر لحظه امكان وقوع آن مي‎رود. و عدم آگاهي از وقوع رستاخيز به ضميمه ناگهاني بودن آن سبب مي‎شود هيچگاه مردم قيامت را دور ندانند و همواره در انتظار آن باشند. به اين ترتيب خود را براي نجات در آن آماده سازند و اين عدم آگاهي اثر مثبت و روشني در تربيت نفوس و توجه آنها به مسئوليت‎ها و پرهيز از گناه خواهد داشت.
اما از سوي ديگر آياتي به طور كلي و رواياتي به طور صريح وجود دارند كه قبل از وقوع قيامت حضرت حجة (عج) ظهور خواهد نمود و جهان را پر از عدل و داد خواهد كرد در برخي از اين روايات كه هم از طريق شيعه و هم از طريق سني نقل شده و به طور گسترده در متون فريقين آمده است از پيامبر نقل شده كه فرمود: اگر يك روز از عمر جهان بيشتر نمانده باشد. خداي متعال آن روز را آنچنان طولاني خواهد كرد تا مردي از اهل‎بيت من همنام من به حكومت برسد زمين را پر از عدل و داد كند آنچنانكه پر از ظلم و جور شده است.[2] و همچنين از بررسي و دقت در مجموع آيات و روايات مربوط به حضرت حجة (عج) به اين نتيجه مي‎رسيم كه تا آن حضرت ظهور ننموده قيامت واقع نخواهد شد. زيرا هدف اصلي و اولي از بعثت انبياء كامل كردن شرايط براي رشد و تكامل آزادانه و آگاهانة انسانها بوده كه به وسيلة قرار دادن وحي الهي در دسترس مردم تحقق يافته است و همينطور اهدافي ديگر نيز منظور بوده است كه از آن جمله مي‎توان كمك به رشد عقلاني و تربيت روحي و معنوي افراد مستعد را به شمار آورد. و در نهايت، انبياء عظام ـ عليهم السّلام ـ درصدد تشكيل جامعه ايده‎آل بر اساس خداپرستي و انديشه‎هاي الهي، و گسترش عدل و داد در سراسر زمين بوده‎اند. و هر كدام در حد امكان، قدمي در اين راه برداشته‎اند و بعضي از ايشان توانسته‎اند در محدودة جغرافيايي و زماني خاص، حكومت الهي را برقرار سازند ولي براي هيچكدام از ايشان شرايط تشكيل حكومت جهاني، فراهم نشده است البته فراهم نشدن چنين شرايطي به معناي نارسايي در تعاليم و برنامه‎هايي انبياء يا نقص مديريت و رهبري ايشان نيست و نيز به معناي تحقق نيافتن هدف الهي از بعثت ايشان نمي‎باشد، زيرا هدف الهي، فراهم شدن زمينه و شرايط براي سير و حركت اختياري انسانها است. نه الزام و اجبار مردم بر پذيرفتن دين حق و پيروي از رهبران الهي، و اين هدف تحقق يافته است.
در عين حال خداي متعال در كتابهاي آسمانيش وعدة تحقق حكومت الهي را در پهنة زمين داده است. خداي متعال درقر كريم مي‎فرمايد: «در زبور بعد از ذكر (تورات) نوشتيم: بندگان شايسته‎ام وارث (حكومت) زمين خواهند شد.»[3] و در آية ديگر نظير اين مضمون از حضرت موسي ـ عليه السّلام ـ نقل شده است[4] و بي‎شك اين وعده روزي تحقق خواهد يافت.
و در جاي ديگر بعد از اشاره به داستان فرعون كه مردم را به استضعاف كشانده بود مي‎فرمايد: «و نريد اَن نمن علي الذين استضعوا في الارض و نجعلهم ائمةً‌ و نجعلهم الوارثين»[5] ما مي‎خواستيم بر مستضعفان زمين منّت نهيم و آنان را به پيشوايان و وارثان روي زمين قرار دهيم.»
و نيز روايات ديگري در تطبيق آيات «... و يكون الدين كله لله»،[6] «يظهر علي الدين كلّه»،[7] «بقيّة الله خير لكم»[8]، بر آن حضرت وارد شده كه براي رعايت اختصار، از ذكر آنها صرف‎نظر مي‎كنيم.[9]
پس طبق آيات و روايات و اجماع مسلمين بر تحقق حكومت عدل الهي توسط حضرت حجة (عج) به اين نتيجه مي‎رسيم كه قبل از وقوع قيامت وعدة الهي تحقق پيدا خواهد نمود و حكومت عدل الهي در سراسر زمين گسترده خواهد شد. اين اعتقاد هيچگونه تعارض و تضادي با آياتي كه مي‎گويد وقوع قيامت به طور ناگهاني صورت مي‎گيرد، ندارد زيرا بعد از قيام حضرت حجة (عج) و تحقق حكومت عدل الهي هر وقت كه خداوند اراده نمايد، قيام قيامت دفعي و ناگهاني خواهد بود.
اما قسمت دوم سؤال كه فرموده‎ايد: آيا قرآن واقعي كه در دست امام زمان (عج) و آن چند جزء دارد؟
امام علي ـ عليه السّلام ـ اولين كسي بود كه پس از وفات پيامبر به جمع قرآن مشغول گرديد و به حسب روايات مدت شش ماه در منزل نشست و اين كار را به انجام رساند و پس از تكميل بنا به روايتي «امام آن را با اشتري كرده به مسجد آورد در حاليكه مردم پيرامون ابي‎بكر گرد آمده بودند، به آنان گفت: «بعد از مرگ پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ تاكنون به جمع‎آوري قرآن مشغول بودم و در اين پارچه آن را فراهم كرده تمام آنچه بر پيامبر نازل شده است جمع‎آوري نموده‎ام، آية نبوده است مگر آنكه پيامبر خود بر من خوانده و تفسير و تأويل آن را بر من آموخته است. مبادا فردا بگوييد از آن غافل بوده‎ايم» آنگاه يكي از سران گروه به پا خاست و با ديدن آن چه علي ـ عليه السّلام ـ در آن نوشته‎ها فراهم كرده بود بدو گفت: به آن چه آورده‎اي نيازي نيست و آنچه نزد ما هست ما را كفايت مي‎كند علي ـ عليه السّلام ـ گفت: «ديگر هرگز آن را نخواهي ديد» و آنگاه داخل خانه خود شد و كسي آن را پس از آن نديد.»[10]
اين مصحف به عنوان ميراثي نزد امامان قرار گرفته و از امامي به امامي ديگر منتقل شده است. گويا الآن نزد امام زمان (عج) مي‎باشد.
مصحفي كه امام علي ـ عليه السّلام ـ گردآوري كرده بود داراي ويژگي‎هاي خاصي بود اولاً: ترتيب دقيق آيات و سور، طبق نزول آنها رعايت شده بود يعني در اين مصحف مكي پيش از مدني آمده و مراحل و سير تاريخي نزول آيات روشن بود ثانياً: در اين مصحف قرائت آيات، طبق قرائت پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ كه اصيل‎ترين قرائت بود، ثبت شده بود و هرگز اختلاف قرائت در آن راه نداشته است.
ثالثاً: اين مصحف (قرآن) مشتمل بر تنزيل و تأويل بوده يعني موارد نزول و مناسبت‎هايي را كه موجب نزول آيات و سوره‎ها بود، در حاشيه مصحف توضيح مي‎داد.[11]
بنابراين گرچه مصحف امام علي ـ عليه السّلام ـ داراي امتيازاتي بوده و لكن در تعداد سوره‎ها و آيات با قرآن موجود در ميان مسلمين تفاوت نداشته است. به اين بيان كه زياده و نقصاني نيست به قرآن موجود در آن نبوده است. پس قرآن واقعي همين قرآن است كه در دست مسلمين مي‎باشد و با قرآن امام علي ـ عليه السّلام ـ تفاوتي ندارد .
براي مطالعة بيشتر به كتب ذيل مراجعه گردد:
1. آشنايي با سوره‎ها، جواد محدثي.
2. مهدي منتظر در نهج‎البلاغه، مهدي فقيه ايماني.
امام علي ـ عليه السّلام ـ فرمود:
تلخ كامي دنيا، ‌شيريني آخرت و شيريني دنياي حرام، تلخي آخرت است.
نهج‎البلاغه حكمت، 252.
[1] . اعراف، آية 187.
[2] . صدوق، اكمال الدين و تمام النعمة، ص 372، قم، مؤسسة النشر اسلامي، 1405 ق، و ابي داوود، سنن، 2/309، بيروت، دارالفكر، اول 1410 ق.
[3] . انبياء آية 105.
[4] . اعراف،‌ آية 128.
[5] . قصص، آية 105.
[6] . انفال، آية 39.
[7] . توبه، 33.
[8] . هود، آية 86.
[9] . مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، 51، ص 44 ـ 64، بيروت، مؤسسة الوفاء دوم، 1403 ق.
[10] . معرفت، محمد هادي، تلخيص التمهيد، ص 127 لجنة ادارة الحوزة العلمية بقم اول، المقدسه 1411 ق.
[11] . همان، ص 176.


نوشته شده در   دوشنبه 20 تير 1390    
PDF چاپ چاپ