يکشنبه 29 دي 1398 | Sunday, 19 January 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 20 تير 1390     |     کد : 11098

روز انتقام گرفتن,حضرت صاحب (عج) مي آيد تا انتقام سيلي مادرش را بگيرد ؟

روز انتقام گرفتن,حضرت صاحب (عج) مي آيد تا انتقام سيلي مادرش را بگيرد ؟

پرسش : اميرالمؤمنين علي ـ عليه السّلام ـ مي فرمايند: « روز انتقام گرفتن از ظالم، سخت تر از روز ستم بر مظلوم است »، با اين وجود چگونه است كه حضرت صاحب (عج) مي آيد تا انتقام سيلي مادرش را بگيرد ؟
روز انتقام گرفتن,حضرت صاحب (عج) مي آيد تا انتقام سيلي مادرش را بگيرد ؟
پاسخ :
آنچه از قرآن و روايات، بر مي آيد، اينست كه ظلم و ستم، براي انسان پشيماني به بار مي آورد و روز قيامت براي ظالم، سخت تر است تا روز ستم بر مظلوم، چرا كه موقع مجازات و انتقام مي باشد.
ابن ابي الحديد، شارح نهج البلاغه در شرح اين روايت، اينطور مي گويد: «چون آن روز، روز جزاء كلّي و انتقام بزرگ است. نهايت كاري كه ظالم در دنيا مي تواند انجام دهد، كشتن ديگري است آن هم يكبار، و بعد از كشتن، ديگر نمي تواند ألم و آزار ديگري به او برساند، امّا در روز جزاء،‌ظالم نمي ميرد تا راحت شود، بلكه عذاب او دائم و پي در پي است».[1]
ابن ميثم از ديگر شارحان نهج البلاغه مي گويد: «يوم المظلوم، روز قيامت است، ‌چرا كه روز انصاف و گرفتن حق مظلوم از ظالم است».[2]
و علامه مغنيه نيز مي گويد: «راه گريزي براي ظالم از ظلمي كه كرده، نيست، يا بدست مظلوم، يا توسط ظالمي مثل خود اين ظالم، و يا بدست خالق كه مجازاتش سخت تر است».[3]
از اين سؤال، برداشتهاي مختلفي مي توان داشت. يكي از برداشتها اينست كه: در قيامت، به اعمال، جزا داده مي شود. پس چرا حضرت بقية ا... ارواحنا فداه، در اين جهان انتقام مي گيرد؟ در جواب بايد ذكر كرد كه نوع مجازات در آخرت، با نوع مجازات در دنيا، متفاوت است. اصولاً مجازات بر سه گونه است:
1. مجازات قراردادي (تنبيه و عبرت).
2. مجازاتي كه اثر وضعي گناه است (مكافات دنيوي).
3. مجازاتي كه تجسّم خود جرم است (عذاب اخروي).
نوع اول مجازات، همان كيفرها و مقرّرات جزائي است كه در جوامع بشري، به وسيلة مقنّنين الهي يا غيرالهي، وضع گرديده است. فايدة ‌اينگونه مجازاتها دو چيز است؛ يكي جلوگيري از تكرار جرم، بوسيلة خود مجرم، يا ديگران، از طريق رعبي كه كيفر دادن ايجاد مي كند. و به همين جهت مي توان اين نوع از مجازات را «تنبيه» ناميد. فايدة ديگر، تشفّي و تسلّي خاطر ستمديده است و اين در مواردي است كه از نوع جنايت و تجاوز به ديگران باشد.[4] ظلم به حضرت زهرا ـ سلام الله عليها ـ ، ظلم به همه بشريت است.
پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ كه اجر رسالتش را مودّت به خاندان خويش مي داند، نه اين اجر را نمي پردازد، بلكه آن مي كنند كه كردند. مسير خلافت الهي را عوض كردند و تا ظهور حضرت مهدي (عج) اين آب، نه اينكه دريا نمي رود، بلكه به بيابان مي رود و بشريت، در سرگرداني و جهالت قرار مي گيرند.
چه جنايتي بالاتر از غصب خلافت الهي، ظلم به دختر پيامبر اكرم ـ صلي اللّه عليه و آله و سلّم ـ ، غصب حق ايشان و تعرّض به خانة ناموس خداوند، مي تواند باشد. اين جنايت، جزا داده نشده، لذا يكي از برنامه هاي حضرت بقية ا... اروحنا فداه، به مجازات رساندن ظلم كنندگان به اهل بيت پيامبر اكرم مي باشد.
امام صادق ـ عليه السّلام ـ مي فرمايد: «هرگاه قائم ـ عليه السّلام ـ خروج كند، ذراري قتلة حسين را بكشد به سبب رضايت به افعال پدران خود». در بيان ديگري امام فرمودند: «هرگاه قائم، قيام كند، خداوند برگرداند هر كس كه مؤمنين را اذيت كرده، در زمان خود، به همان صورتي كه بوده اند، تا از ايشان دادستاني و مؤاخذه حق كند.[5] امّا مجازاتي كه در آخرت مي شوند، تجسم اعمال ايشان است. قرآن كريم مي فرمايد: «وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً». يعني «آنچه را كه انجام داده اند، حاضر مي يابند و پروردگار تو به احدي ستم نمي كند».[6] عملي را كه در اين دنيا انجام داده اند، در آخرت، آن را مشاهده مي كنند و در برابر آن پاداش يا عقاب داده مي شوند. پس جزا در آخرت، منافاتي با جزاي در دنيا ندارد.
اگر نگاهي اجمالي به جايگاه حضرت زهرا ـ سلام اللّه عليها ـ داشته باشيم، مي بينيم خداوند متعال در عالم، جايگاهي ممتاز به ايشان عطا كرده است. حضرت صديقه، افتخار خاندان وحي است. مقامات معنوي ائمه ـ عليهم السّلام ـ را، ‌حضرت زهرا ـ عليها السّلام ـ نيز، داراست. چنانكه امام خميني (ره) مي فرمايد: «به حسب روايات، اين مقامات معنوي براي حضرت زهرا هم هست».[7] و باز در جاي ديگر مي فرمايد: «حضرت زهرا ـ عليها السّلام ـ ، حقيقت انسان كامل است. تمام جلوه هاي ملكوتي، جبروتي، ملكي و ناسوتي، در ايشان جمع است».[8] حتي جبرئيل، اين فرشتة مقرّب الهي، بعد از پيامبر اكرم ـ صلي اللّه عليه و آله و سلّم ـ بر حضرت صديقه طاهره ـ عليها السّلام ـ ، نازل مي شود.[9] بارديگر امام خميني (ره)، ‌بزرگ مرد تاريخ مي فرمايد: «مسألة آمدن جبرئيل، براي كسي يك مسئلة ساده نيست، خيال نشود كه جبرئيل براي هر كسي مي آيد و امكان دارد بيايد. اين يك تناسب لازم است بين روح آن كسي كه جبرئيل مي خواهد بيايد و مقام جبرئيل كه روح اعظم است».[10]
حضرت زهرا ـ سلام اللّه عليها ـ تا آنجا پيش مي رود كه غضب او، غضب خداوند متعال و رضايت او، رضايت خداوند متعال مي باشد[11] و اين جز با مقام عصمت نمي سازد. با اين حال مسئلة ولايت و امامت، آنقدر مهم است كه حضرت صديقه طاهره ـ سلام اللّه عليها ـ وقتي مي بيند كه آن را از مسير اصلي خود، منحرف كرده اند، به دفاع از ولايت بر مي خيزد، هرچند در اين راه به خانه ناموس خدا، تعرّض مي كنند، درب خانه را مي سوزانند، به ايشان سيلي مي زنند و... و ايشان نيز آنگونه كه در تاريخ ثبت شده، غاصبين خلافت را رسوا مي كنند و با اين رفتار خويش به مردم آزادانديش جهان، مي فهمانند كه چه ظلم عظيمي به خاندان رسالت صورت گرفته است.
براي مطالعه بيشتر مي توانيد به اين كتابها مراجعه كنيد:
1. شرح خطبة حضرت زهرا ـ عليها السّلام ـ ، عزّالدين حسيني زنجاني.
2. بيت الاحزان (رنجها و فريادهاي فاطمه ـ عليها السّلام ـ)، شيخ عباس قمي.
3. زندگاني حضرت زهرا ـ عليها السّلام ـ ، هاشم رسولي محلاتي.
امام زمان ـ عليه السّلام ـ در يكي از نامه هايشان مي فرمايند:
«و في إبنة رسول الله ـ صلي اللّه عليه و آله و سلّم ـ لي إسوةٌ حسنة...»
يعني: «دختر پيامبر خدا ـ صلي اللّه عليه و آله و سلّم ـ براي من، الگوي نمونه اي است».[12]
[1] . ابن ابي الحديد، ج 19، ص 74، قاهره، داراحياء التراث العربي، چ 2، 1385هـ .
[2] . شرح الوسيط، ابن ميثم بحراني، ج 1، ص 634، مشهد، مجمع البحوث الإسلاميه، ط 1، 1366.
[3] . في ظلال نهج البلاغه، محمدجواد مغنيه، ج 4، ص 361، بيروت، دارالعلم للملايين، ط 1، 1972م.
[4] . عدل الهي، ص 201، شهيد مطهري، انتشارات صدرا، چ 8، 1374.
[5] . مهدي منتظر، ص 9ـ408، محمد جواد خراساني، بنياد پژوهشهاي علمي فرهنگي نور الاصفياء، چ 1، 1379.
[6] . كهف، 49.
[7] . حضرت زهرا ـ سلام اللّه عليها ـ در كلام ولايت، ص 11،‌تدوين: شيخ الاسلامي، فيلي، سازمان تحقيقات خودكفايي، بسيج، چ 1، 1376.
[8] . همان، ص 12، با تلخيص و تصرّف.
[9] . كافي، ج 2، ص 355، مرحوم كليني، دفتر نشر فرهنگ اهل بيت، انتشارات مسجد، تهران.
[10] . حضرت زهرا در كلام ولايت، ص 14.
[11] . كتاب فاطمه ـ عليها السّلام ـ برترين بانو، ص 149، مرحوم شرف الدين، دارالفكر، قم، چ 5، 1372.
[12] . بحار الانوار، ج 53، ص 180، به نقل از فاطمه زهرا ـ سلام اللّه عليها ـ ياس عصمت، ص 36


نوشته شده در   دوشنبه 20 تير 1390    
PDF چاپ چاپ