شنبه 30 شهريور 1398 | Saturday, 21 September 2019
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : شنبه 21 دي 1392     |     کد : 10641

مجالس سوگواری ، عامل تداوم كربلا

تأكید و توصیه هماره امام خمینی (قدس‎ سره) بر مجالس سوگواری و اشك ریختن بر ابا عبدالله ، نشان دهنده تأثیر ژرفی است كه این محافل و مجالس می تواند بر روحیّات و اندیشه ‎ها داشته باشد . آغاز انقلاب اسلامی، خود، در محرم سال 42 و اوج گیری نهضت نیز در ایّام محّرم بود امام (قدس ‎سره) می دانست كه رزمندگان ، عاشقانه ، برای ابا عبدالله مجلس بر پا می كنند ، اشك می ریزند و توان می گیرند تا در صحنه‎های نبرد حماسه بیافرینند . ...

مجالس سوگواری ، عامل تداوم كربلا
مجالس سوگواری ، عامل تداوم كربلا
تأكید و توصیه هماره امام خمینی (قدس‎ سره) بر مجالس سوگواری و اشك ریختن بر ابا عبدالله ، نشان دهنده تأثیر ژرفی است كه این محافل و مجالس می تواند بر روحیّات و اندیشه ‎ها داشته باشد . آغاز انقلاب اسلامی، خود، در محرم سال 42 و اوج گیری نهضت نیز در ایّام محّرم بود امام (قدس ‎سره) می دانست كه رزمندگان ، عاشقانه، برای ابا عبدالله مجلس بر پا می كنند ، اشك می ریزند و توان می گیرند تا در صحنه‎های نبرد حماسه بیافرینند . به همین دلیل، هماره بر سوگواری ، اشك ریختن و یاد مصائب ابا عبدالله (علیه السلام) تأكید می ورزید :
اگر قیام حضرت سیّدالشهدا سلام الله علیه نبود، امروز هم ما نمی توانستیم پیروز بشویم. تمام این وحدت كلمه‎ای كه مبدأ پیروزی ما شد، برای خاطر این مجالس عزا و این مجالس و سوگواری و این مجالس تبلیغ وترویج اسلام شد.سیّدمظلومان یك وسیله ‎ای فراهم كرد برای ملّت كه بدون این كه زحمت باشد برای ملّت، مردم مجتمعند. اسلام مساجد را سنگر قرار داد و وسیله‎شد از باب این كه از همین مساجد، همین جمعیّت‎ها، از همین جمعات، از همین جمعه‎ها و جماعات، همه اموری كه اسلام را به پیش می برد وقیام را به پیش می برد، مهیّا باشد و بالخصوص حضرت سیدالشهدا از كار خودش به ما تعلیم كرد كه در میدان، وضع باید چه جور باشد و در خارج میدان، وضع چه جور باشد.[1]
ایشان در جای دیگر صبوری خانواده‎های شهیدان و شهادت طلبی رزمندگان را نتیجه همین مجالس سوگواری معرّفی می كند و می فرماید:
هیچ قدرتی نمی تواند این ملّتی كه از همه جوانب به او هجوم شده است و از همه قدرت‎های بزرگ برای او توطئه چیده‎اند، این توطئه‎ها را خنثی كند، الاّ همین مجالس عزا. در این مجالس عزا و سوگواری و نوحه سرایی برای سید مظلومان و اظهار مظلومیّت یك كسی كه برای خدا و برای رضای او جان خودش و دوستان و اولاد خودش را فدا كرده است، این طور ساخته جوانانی را كه می روند در جبهه‎ها و شهادت را می خواهند و افتخار به شهادت می كنند واگر شهادت نصیبشان نشود متأثر می شوند، و آن طور مادران را می سازد كه جوان‎های خودشان را از دست می دهند و باز می‎گویند باز می گویند باز هم یكی دوتا داریم. این مجالس عزای سیّدالشهدا است ومجالس دعا و دعای كمیل و سایر ادعیه است كه می سازد این جمعیّت را.[2]
آری، همین زمزمه ‎ها عاشق پروری می كرد، شور می آفرید و حماسه می ساخت. سوگواری پس از خواندن ادعیه، از شورانگیزترین و وصف ناشدنی‎ترین لحظه‎های جبهه بود.در هق هق گریه ها و لرزش شانه‎ها ، نام حسین، ابوالفضل، زینب، قاسم، علی اصغر، سكینه ورقیه طنین انداز بود و این گریه‎ها و زمزمه‎ها بیش از هر چیز، شعله عشق و شوریدگی و ایثار را در جان‎ها مشتعل می كرد.
یاد اباعبدالله پایان بخش مجالس شهیدان نیز بود. خانواده شهیدبه جای اشك ریختن بر عزیز خویش، بر مظلومیت عاشورا اشك می ریخت و خود را با این اعتقاد و ایمان كه فرزندش قربانی راه كربلا است، التیام می بخشید. مرثیه در این مجالس، با خصوصیت شهید، تناسب داشت؛ اگر شهید دستانش جدا شده یا فرمانده بود، مرثیه ابوالفضل العباس اگر نوجوان بود، مرثیه قاسم و اگر زن و در حمله هوایی و موشكی شهید شده بود، مرثیه حضرت زهرا (علیها السلام) و زینب كبری( علیها السلام ) خوانده می شد. این ویژگی، هنوز در سالگرد شهیدان مرسوم است. پیوستگی فرهنگ عاشورا با امروز انقلاب نیز همچنان باقی است. شعار‎های امروز مردم نیز پیوند میان نهضت و انقلاب عاشورا را نشان می دهد. برای مثال مردم در حوادث و شهادت‎ها شعار می دهند: «حسین حسین شعار ماست شهادت افتخار ماست». در تشییع جنازه شهیدان مفقودالاثر نیز آنان را « پرستوهای خونین بال كربلا ، مسافران كربلا و...» معرفی می كنند. مردم در لحظه‎های خطیر و در هنگام حضور در برابر رهبر جز این چه شعار‎ی دارند كه: «ما اهل كوفه نیستیم علی تنها بماند» و كدام ذهن علیل و كدام تحلیل رفته می تواند انتظار شكست و زبونی این امّت را بكشد؟ جامعه ‎ای كه با حسین و عاشورایش آشنا است، همچون عاشورا، زنده، زاینده فزاینده و رهپوی و فاتح همه فرداهااست. چنین جامعه‎ای هرگز شكست نمی پذیرد و جز عزت و پایایی و سر افرازی در آسمان فردایش، چیزی نمی توان یافت.
محمد رضا سنگری- پیوند دو فرهنگ
[1] . صحیفه نور ج 17، ص 60.
[2] . همان، ج 16 ص 209.


نوشته شده در   شنبه 21 دي 1392    
PDF چاپ چاپ