پنجشنبه 27 تير 1398 | Thursday, 18 July 2019
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 4 شهريور 1392     |     کد : 24201

مناجات الزاهدين (زاهدان)

مناجات کسانى است که از خطر دنیاپرستى و زخارف آن آگاهند; آنان که مى دانند گردابهاى خطرناکِ دنیاپرستى چگونه جویندگانش را در کام خود فرو مى برد و به نیستى و تباهى مى کشاند. از این رو، زهد در دنیا و بى اعتنایى به زرق و برق آن را از خدا مى طلبند.(1) بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ به نام خداوند بخشنده مهربان اِلهى اَسْکَنْتَنا داراً حَفَرَتْ لَنا حُفَرَ مَکْرِها، وَعَلَّقَتْنا بِاَیْدِى الْمَنایا فى


مناجات الزاهدين (زاهدان)
مناجات کسانى است که از خطر دنیا پرستى و زخارف آن آگاهند ; آنان که مى دانند گردابهاى خطرناکِ دنیاپرستى چگونه جویندگانش را در کام خود فرو مى برد و به نیستى و تباهى مى کشاند. از این رو، زهد در دنیا و بى اعتنایى به زرق و برق آن را از خدا مى طلبند.(1)
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
اِلهى اَسْکَنْتَنا داراً حَفَرَتْ لَنا حُفَرَ مَکْرِها، وَعَلَّقَتْنا بِاَیْدِى الْمَنایا فى
خدایا ما را در خانه اى جا داده اى که سر راه ما گودالهاى نیرنگ را کَنده و در دامهاى فریب خود ما را به چنگالهاى
حَبآئِلِ غَدْرِها،فَاِلَیْکَ نَلْتَجِئُ مِنْ مَکآئِدِخُدَعِها،وَبِکَ نَعْتَصِمُ مِنَ الاِْغْتِرارِ
مرگ آویخته پس به سوى تو پناه آوریم از دامهاى فریبش و به تو نگهدارى جوییم از مغرور شدن
بِزَخارِفِ زینَتِها، فَاِنَّهَا الْمُهْلِکَةُ طُلاّبَهَا، اَلْمُتْلِفَةُ حُلاّلَهَا، اَلْمَحْشُوَّةُ
به زر و زیور آراسته اش زیرا که دنیا جویندگانش را به هلاکت اندازد و واردین خود را نابود کند
بِالاْفاتِ، اَلْمَشْحُونَةُ بِالنَّکَباتِ، اِلـهى فَزَهِّدْنا فیها، وَسَلِّمْنا مِنْها
آکنده است از بلا و زیان و پر است از رنج و سختى خدایا پس ما را در دنیا پارسا کن و ما را به وسیله
بِتَوْفیقِکَ وَعِصْمَتِکَ، وَانْزَعْ عَنّا جَلابیبَ مُخالَفَتِکَ، وَتَوَلَّ اُمُورَنا بِحُسْنِ
توفیق و نگهدارى خود از شرورش سالم بدار و بیرون آر از بر ما جامه هاى مخالفت و نافرمانیت را و با حسن کفایت
کِفایَتِکَ، وَاَوْفِرْ مَزیدَنا مِنْ سَعَةِ رَحْمَتِکَ، وَاَجْمِلْ صِلاتِنا مِنْ فَیْضِ
خود امور ما را سرپرستى فرما سهمیه عطاى ما را از رحمت وسیع خود افزون گردان و جایزه هاى ما را از سرچشمه پرفیض
مَواهِبِکَ، وَاَغْرِسْ فى اَفْئِدَتِنا اَشْجارَ مَحَبَّتِکَ، وَاَتْمِمْ لَنا اَنْوارَ مَعْرِفَتِکَ،
مواهبت نیکو گردان و بنشان در دلهاى ما درختهاى محبّتت را و کامل گردان بر ما انوار درخشنده معرفتت را
وَاَذِقْنا حَلاوَةَ عَفْوِکَ وَلَذَّةَ مَغْفِرَتِکَ، وَ اَقْرِرْ اَعْیُنَنا یَوْمَ لِقآئِکَ بِرُؤْیَتِکَ، وَ
و بچشان به ما شیرینى عفو و لذت آمرزشت را و دیدگانمان را در روز قیامت به مشاهده جمالت روشن کن و
اَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْیا مِنْ قُلُوبِنا، کَما فَعَلْتَ بِالصّالِحینَ مِنْ صَفْوَتِکَ، وَالاَْبْرارِ
دوستى دنیا را از دلهاى ما بیرون کن چنانچه درباره برگزیدگانت و نیکان از
مِنْ خآصَّتِکَ، بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ، وَ یا اَکْرَمَ الاَْکْرَمینَ.
خواص درگاهت چنین کردى به رحمتت اى مهربانترین مهربانان و اى کریم ترین کریمان.
1. بحارالانوار، جلد 91، صفحه 152.


نوشته شده در   دوشنبه 4 شهريور 1392    
PDF چاپ چاپ