شنبه 16 فروردين 1399 | Saturday, 04 April 2020
 منوی اصلی
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : دوشنبه 30 اسفند 1395     |     کد : 36670

2. سوره بقره آيات 161 و 162 و 163 و 164

پيام ها / 1- اصرار بر كفر و در حال كفر مردن ، دورى ابدى انسان را از رحمت الهى بدنبال دارد . «ماتوا و هم كفّار ... علیهم لعنة اللّه» 2- آنچه مهم است ، پایان عمر انسان است كه آیا با ایمان مى ‏میرد یا بى ‏ایمان . «ماتوا و هم كفّار» 3- تخفیف كیفر یا تأخیر آن ، مربوط به دنیاست . در قیامت نه تخفیف است و نه تأخیر . «لا یخفّف ... لا هم ینظرون» 4- شناخت طبیعت ، یكى از راههاى خدا شناسى است كه شناخت او ، قدرت ، حكمت و یكتایى او را در بر دارد . «الهكم اله واحد... فى خلق السموات... لایات» ...

 آيه
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمْ كُفَّارٌ أُوْلَئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلَئِكَةِ وَالْنَّاسِ أَجْمَعِينَ‏
خَلِدينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُون‏
وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَ حِدٌ لَا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمنُ الْرَّحِيمُ
إِنَّ فِى خَلْقِ الْسَّمَوَ تِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَ الْفُلْكِ الّتِى تَجْرِى فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ الْنَّاسَ وَمَآ أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْسَّمآءِ مِنْ مَّآءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَآبَّةٍ وَتَصْرِيفِ الْرِّيَحِ وَالْسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ الْسَّمَآءِ وَ الْأَرْضِ لَأَيَتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ‏
ترجمه
همانا كسانى كه كافر شدند و در حال كفر از دنیا رفتند ، لعنت خدا و فرشتگان و مردم ، همگى بر آنها خواهد بود.
(آنان براى) همیشه در آن (لعنت و دورى از رحمت پروردگار) باقى مى ‏مانند ، نه از عذابِ آنان كاسته مى‏ شود و نه مهلت داده مى‏ شوند.
و معبود شما خدایى یگانه است، جز او معبودى نیست، بخشنده ‏ى مهربان است.
همانا در آفرینش آسمان ‏ها و زمین و در پى یكدیگر آمدن شب و روز و كشتى ‏هایى كه براى سود رسانى به مردم در دریا در حركتند و آبى كه خداوند از آسمان نازل كرده و با آن زمین مرده را زنده نموده و انواع جنبندگان را در آن گسترده و (همچنین) در تغییر مسیر بادها و ابرهایى كه میان آسمان و زمین معلّقند، براى مردمى كه مى ‏اندیشند، نشانه‏ هایى گویاست.
نکته ها
در آیه‏ ى قبل بیان شد كه اگر كتمان كنندگان ، توبه كرده و حقایق را بیان نمایند ، مورد لطف الهى قرار مى ‏گیرند. در این آیه مى ‏فرماید : امّا اگر كفّار توبه نكرده و در حال كفر بمیرند ، باز همان لعنت خداوند و فرشتگان و تمام مردم گریبان ‏گیر آنان خواهد بود.
سؤال : در آیه، لعنت همه‏ى مردم بر كفّار مطرح شده است، ولى ناگفته پیداست كه بعضى از مردم، خودشان كافر یا دوست كافرند، پس لعنت همه مردم در آیه به چه معنا مى ‏باشد؟
پاسخ : لعنت ، در دنیا و آخرت مطرح است . كسانى كه در دنیا دوست كفّار یا خود كافرند ، در آخرت لعنت خواهند شد. «كلّما دخلت امّة لعنتْ اُختها» [486]
یكى از درخواست ‏ها و دعاهاى اولیاى خدا ، مسلمان مردن است. حضرت یوسف از خداوند مى ‏خواهد كه مسلمان بمیرد : «تَوفّنى مُسلِماً» [487] حضرت ابراهیم و یعقوب به فرزندان خود سفارش مى‏ كنند كه «فلاتموتنّ الاّ وانتم مسلمون» [488] نمیرید مگر اینكه مسلمان یعنى تسلیم پروردگار باشید.
هماهنگى میان عناصر طبیعت و اجزاى هستى و قوانین حاكم بر آنها، همه نشان‏ دهنده‏ ى حاكمیّت و قدرت و اراده‏ ى خداى یگانه است. آفرینش آسمان ‏ها و توسعه‏ ى دائمى آنها [489] كه دست انسان تاكنون فقط به قسمتى از اوّلین آسمان رسیده، و استحكام [490] و طبقات هفتگانه [491] و نظام حاكم [492] و تناسبات و ارتباطات میان هریك و بى‏ ستون بودن [493] و حفاظت آنها [494] و حركات ستارگان در مدارهاى خود و فاصله هریك از آنها، همه نشانه ‏هاى قدرت خداوند یكتاى حكیم است.
سعدى مى ‏گوید:
آفرینش ، همه تدبیر خداوند دل است‏ دل ندارد ، كه ندارد به خداوند اقرار
كوه و دریا و درختان ، همه در تسبیحند نه همه مستمعى ، فهم كند این اسرار
عقل ، حیران شود از خوشه زرین عنب‏ فهم ، عاجز شود از حبّه یاقوت انار
پاك و بى ‏عیب ، خدایى كه به تقدیر عزیز ماه و خورشید، مسخّر كند و لیل و نهار
كلمه «ریاح» جمع «ریح» به معناى باد است، ولى در قرآن هر جا كلمه «ریح» آمده همراه قهر و عذاب است، مانند : «ریح صرصر» [495] ولى هرجا كلمه «ریاح» آمده است، همراه باران و لطف الهى است. در حدیث مى‏ خوانیم : هرگاه بادى مى ‏وزید پیامبر صلى الله علیه وآله مى‏ فرمود : «الّلهم اجعلها ریاحاً و لا تجعلها ریحاً» خداوندا ! این باد را ریاحِ رحمت قرار ده ، نه ریحِ عذاب. [496]
486) اعراف، 38.
487) یوسف، 101.
488) بقره، 132.
489) و انّا لموسعون« ذاریات، 47.
490) سبعاًشداداً« نبأ، 12.
491) سبع سموات طباقاً« ملك، 3.
492) اوحى فى كلّ سماء امرها« فصّلت، 12.
493) بغیر عمد ترونها« رعد، 2.
494) سقفاً محفوظاً« انبیا، 32.
495) الحاقه، 6.
496) تفسیر صفوة التفاسیر، ج‏1، ص‏113.
پيام ها
1- اصرار بر كفر و در حال كفر مردن ، دورى ابدى انسان را از رحمت الهى بدنبال دارد . «ماتوا و هم كفّار ... علیهم لعنة اللّه»
2- آنچه مهم است ، پایان عمر انسان است كه آیا با ایمان مى ‏میرد یا بى ‏ایمان . «ماتوا و هم كفّار»
3- تخفیف كیفر یا تأخیر آن ، مربوط به دنیاست . در قیامت نه تخفیف است و نه تأخیر . «لا یخفّف ... لا هم ینظرون»
4- شناخت طبیعت ، یكى از راههاى خداشناسى است كه شناخت او ، قدرت ، حكمت و یكتایى او را در بر دارد . «الهكم اله واحد... فى خلق السموات... لایات»
5- خداوند ، نظیر و شبیه ندارد و مركب از اجزا نیست . «اله واحد»
6- هم طبیعت و هم صنعتِ دست ساختِ انسان ، از اوست . «خلق السموات و الارض... والفلك»
7- هر موجودى در جهان هستى، آیه‏ اى از آیات كتاب خداوند در طبیعت است. «لایات» برگ درختانِ سبز ، در نظر هوشیار هر ورقش دفترى است ، معرفت كردگار
8 - تنها خردمندان از نگاه در هستى ، درس خداشناسى مى ‏گیرند . «ان فى خلق السموات ... لایات لقوم یعقلون»


نوشته شده در   دوشنبه 30 اسفند 1395    
PDF چاپ چاپ